Mijn partner en ik verschillen 5 jaar in leeftijd. Zo'n verschil vind ik normaal. Maar hoe te denken over veel grotere leeftijdsverschillen?

In het magazine voor psychologie van sept. staat een artikel over 5 vrouwen,die een veel jongere partner hebben. Heeft dit alleen maar nadelen voor beiden?

Toegevoegd na 2 uur:
Even ter verduidelijking, één van de geinterviewde koppels zijn onze zoon en zijn lief. Deze toevoeging maakt voor de reeds gegeven antwoorden niets uit.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Mijn partner en ik schelen 21 jaar, we zijn al 18 jaar samen in meestal gelukkige zin. We hebben er zelf niet om gevraagd om verliefd te worden op een partner die zoveel jaar in leeftijd scheelde, maar het is ons wel overkomen. Een hart kent dus blijkbaar geen leeftijd!! Het is niet altijd even makkelijk geweest, maar de liefde zorgt dan toch voor een blijvende verbinding tussen ons. Het leven met hem heeft mij zoveel extra gegeven, wat ik met een jongen of man van mijn eigen leeftijd beslist niet mee gemaakt zou hebben. En als ik wel eens met een man van mijn eigen leeftijd (of jonger) in gesprek raak, vergelijk ik ook. Maar steeds weer wint mijn partner het. En ben ik trots op hem en op zijn manzijn i.p.v. die "papjongens".

Bronnen:
Eigen ervaring

Misschien wat betreft levenservaring? Maar dat maakt niks uit als je de relatie hebt vanuit liefde. Denk ik zo dan. Maar ik heb geen ervaringen xD

mijn ouders verschillen 15 jaar en hebben er allebei geen problemen mee.

Ik zie geen problemen in grote leeftijdverschillen in relaties, zolang er maar pure liefde aanwezig is! Het nadeel is dat velen je vreemd aankijken. ''Zoek iemand van je eigen leeftijd...'' Ouderwets...

5 jaar verschil is niet veel. Zolang de 2 maar gelukkig samen zijn, is er geen probleem. Wat de rest denkt, is bijzaak.

Gezien het feit dat vrouwen (nog steeds) ouder worden dan mannen, is het alleen maar handig dat de vrouw ouder is dan de man :) Even serieus, als het goed klikt en en sprake is van echte liefde, dan maakt leeftijd volgens mij niet uit.

Ik heb weinig nadelen onder vonden, mijn man was 13 jaar ouder dan ik. Het enige wat ik kan bedenken is dat mensen mij meestal ouder inschatte, waarschijnlijk kijkend naar de combinatie van mijn man en mij :) Mijn man werd vaak voor jonger aan gezien en ik voor ouder :( Verder is de kans natuurlijk groter dat de jongste alleen achter blijft, daar ben je je misschien wel even van bewust maar dat 'doet' verder niets met je relatie. Behalve dat je er misschien al wat eerder over praat samen, wat dan weer een voordeel is. Mijn vriendin is 11 jaar ouder als haar man, in het begin heeft vooral zijn familie daar erg moeilijk over gedaan, zij had al kinderen en wilde er niet meer, samen kwamen ze daar al snel uit en het was geen probleem voor ze, maar juist de familie heeft hier steeds op gehamerd, als zijnde een enorm gemis voor de man. En opmerkingen als, je kan toch wel beter krijgen werden ook gemaakt, tegen de man dan. Ze zijn alweer bijna 20 jaar getrouwd, dus dat gaat wel goed Dus alleen maar nadelen, nee zeker niet, liefde is niet leeftijd gebonden. Wel maakt het een verschil op welke leeftijd je relatie begint denk ik. Is de jongste 18 en de oudste 35 dan is er een groot verschil in levens ervaring, misschien wensen voor de toekomst enz, niet dat dit een grote belemmering hoeft te zijn. Ben je beide wat ouder dan lijkt het leeftijds verschil steeds kleiner te worden.

Natuurlijk staat de liefde voorop. Wanneer het leeftijdsverschil zo groot is, dat er een hele generatie tussenzit, moeten beide partners wel een weg vinden in het verschil in bv opvoeding, opvattingen, gewoontes en uitgangspunten. Je bent immers beiden in een andere tijd opgegroeid. Maar wanneer de liefde echt is, overwin je dit en vind je samen een weg.

Daar zijn geen regels voor. Elke relatie is anders, dat mag eenieder samen met partner zelf bepalen hoe zij dat invullen.

Er wordt gezegd, je bent zo jong als je je voelt. Trouwens, wat voor jou een voordeel is kan voor een ander een nadeel zijn. Het ligt er vaak maar net aan hoe je er mee omgaat. Ik heb een zus met een partner die 19 jaar ouder is, en dat gaat goed. Hij wordt trouwens wel altijd jonger geschat, omdat hij nog zo kwiek is.

mijn vriendin is net als ik 25... Zij heeft sinds 2jaar een nieuwe partner van 27 jaar ouder... 52 dus! In het begin was ik er best sceptisch over... hij is even oud als mijn vader, en ik begreep er gewon weinig van! Inmiddels zijn we dus ruim twee jaar verder en ze zijn nog steeds samen! Wie zijn "wij" om er over te oordelen, maar ik vond het in het begin wel vreemd, maar als de mensen zelf happy zijn... das toch het belangrijkste!

Mijn partner is 16 jaar ouder dan ik. Ik ben 33 en hij is 49. we hebben inmiddels ruim 3 jaar een relatie en het gaat heel erg goed. Toen ik mijn ouders vertelde dat ik een relatie had met een een man die een stuk ouder is, was hun eerste reactie goed, maar (vooral) mijn vader had een beetje het gevoel dat mijn vriend alleen zou vallen op jongere vrouwen. Maar op het moment dat ze elkaar ontmoeten was het helemaal prima. Het klikt heel erg goed! Het is overigens nooit de intentie geweest van mijn vriend om perse een jongere vrouw te willen. (En andersom ook niet) We zijn elkaar tegengekomen en het klikte metteen. En wat andere ervan vinden maakt me niet uit. Ik zeg altijd, Er zijn ouwe lullen van 30 en jonge mannen van 50!!

Ouders van vrienden van me schelen 24 jaar, super leuke mensen... En denk dat ze nog gelukkig zijn ook. Als mensen ouder zijn valt het minder op dan bijv. Iemand van 16 en 30...

Onze dochter en haar vriend schelen ongeveer 10 jaar. De andere dochter scheelt 8 jaar met haar vriend. Een goede kennis van mij scheelt 25 jaar met haar man. Ze hebben samen 4 kinderen

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100