Waarom accepteert de medische wetenschap niet alle bewezen methoden?

De medische wetenschap, en de bijbehorende geneeskunde, zijn "evidence based". Alles wat bewezen werkt, wordt geaccepteerd; alles wat niet bewezen werkt, wordt geweigerd; alles wat bewezen niet werkt, wordt eveneens geweigerd.

Tot zover alles in orde.

De stelling is, dat de wetenschap en de geneeskunde *elke* methode zullen accepteren die bewezen werkzaam is - zelfs als er geen verklaring voor de werkzaamheid is. Dat is dan ook al een aantal keer zo gebeurd.

Tot zover nog steeds alles in orde.

Maar nu:

Het is toch echt bewezen, dat oprechte aandacht voor de individuele patiënt helpt bij de genezing.

Toch faalt de geneeskunde op dit punt. Allerlei alterneuten springen handig in dit gat, genezen mensen puur door hen aandacht te geven, en beweren dan dat dat komt door hun paranormale gaven. Dat lijkt mij ongewenst.

Als de geneeskunde de patiënt echte aandacht geeft, zal dat helpen bij het geneesproces. Het "succespercentage" zal stijgen, en je houdt mensen weg bij vage alterneuten. Winst op alle punten.

Waarom maakt de geneeskunde geen gebruik van dit gegeven, dat toch echt bewezen is, en dus in de "evidence-based medicine" thuishoort?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Aandacht is belangrijk voor een patient inderdaad. Echter door geld tekort in de zorg en dus noodzakelijke bezuinigingen, wil er nog wel eens een tekort aan aandacht zijn, die gegeven kan worden. Zo als er ook op andere vlakken in de gezondheidszorg tegenwoordig niet altijd meer de meest optimale behandeling gegeven kan worden aan de patienten. Reden: tekort aan geld en personeel.

heel voorzichtig mag je je afvraqen of iem and graag zelf het wiel uitvint, omdat dit materieel iets oplevert. SLECHTE GEDACHTE. Maar wel een gedachte die geboren isw naar aanleiding van enkele keiharde ervaringen.

"Het is toch echt bewezen, dat oprechte aandacht voor de individuele patiënt helpt bij de genezing." vraag is of dit een aanname van jouw is of ook een wetenschappelijke onderbouwde stelling. In het verleden zijn er veel mensen geweest die genezing hebben gezocht met allerlei alternatieve geneeswijzen. Echter is het maar vaak genoeg bewezen dat uiteindelijk beter is om te vertrouwen op medicijnen. Soms hebben alternatieve genezers zelfs mensen een kans ontnomen om via de reguliere weg proberen te genezen van hun ziekte.

Weet je, daar is een hele leuke film van: "Patch Adams" Hieruit blijkt dat doctoren misschien wel goed zijn om levens te redden, maar niet om tot de psyche van de mens door te dringen. Nu snap ik dat het een vak apart is, maar het nadeel is dat beide soorten behandelingen nooit gelijktijdig wordt uitgeschreven. Dus eerst de medische behandeling en onderzoeken, en als daar niets uitkomt, dan pas de doorverwijzing naar een therapeut. Ik denk dat geld ook een oorzaak is. Te duur, te weinig tijd, te weinig directe en meetbare voordelen. Ook denk ik dat ijdelheid van de specialist ook kan meespelen. Al die opleidingen, tijd en ervaring kan misschien wel overboord, omdat men mentaal een ziekte kan helpen met genezen. Behoud van eigen beroep en functie. Ik heb in de krant een keer een onderzoek gelezen waarin men met visualisatie een botbreuk sneller kan doen genezen. Ik geloof niet dat fysiotherapeuten dit zullen overnemen. Terwijl dit in de ziekenhuizen van China wel gebeurd, daar is een specialist ook een leraar in groepstherapie met meditatie en visualisaties. Ik heb daar een filmpje van. Hij heeft nog steeds een witte jas aan tijdens zijn QiGong-klasje.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100