Heeft iedereen een levensdoel?

Enzo ja hoe vind je die? Ik bijvoorbeeld ben lui doe niet meer dan nodig en zie wel wat er op me pad komt. Was op de middelbare een van de intelligentste in exacte vakken maar ben niet door gaan studeren omdat ik daar toch niks mee zou bereiken wat ik wil (wat niemand in mijn omgeving begrijpt). Geld, status , materiaal boeit me allemaal niet. Ik werk alleen maar om de huur te betalen.

Ik denk dat als ik rijk zou zijn ik helemaal niks meer doe.

Klinkt misschien dat ik depresief ben maar dat ben ik niet! Ook ben ik sociaal.

Misschien zou een levensdoel mij kunnen helpen?

Weet jij het antwoord?

/2500

Dan moet je eerst weten daar dat doel bij moet helpen. Zo te lezen niet om rijk te worden. Als je echt iets wilt om naar toe te leven, dat is een doel nu eenmaal, moet je voor jezelf een lijstje maken wat je gedaan wilt hebben als je later achter de geraniums zit. Is dat een voettocht naar het andere eind van de wereld, of wil je dat met een vliegtuig doen. Voor het ene heb je stevige schoenen nodig, voor het andere een vliegticket. Een doel hoeft niet moeilijk of zweverig te zijn, een goede stratenmaker of onderwijzer willen zijn hoort er ook bij. En misschien is jouw doel of plan wel genieten van elke dag, en niet zo naar n doel streven dat je niet meer weet dat je vandaag geleefd hebt Ik ga verder met mn doel van vandaag (kortlopende doelen mogen ook ) en dat is nog een stukje tuin wieden succes verder met hoe je je leven ook invult

Nee niet iedereen heeft dat. Geen enkel dier heeft dat overigens en zij kunnen toch een heel tevreden leven leiden. Je doel vind je niet passief, nooit niet passief. Je moet aan je leven een doel verlenen, zoals rijk zijn, vader/moeder zijn, de beste tv-speler, of schrijver zijn. Maakt eigenlijk niet eens uit wat. Maar jij verleent er een doel aan. Je doet dat zelf of je gelooft het doel van een ander en maakt dat tot je eigen doel. En dan heb je er een. Het leven is doelloos. God heeft je een leven gegeven als geschenk. Het zou toch niet zo´n waardevol geschenk zijn als jij niet zelf mocht weten wat er mee te doen. Is het niet zo? Dus God gaf je een lichaam en jij mag ermee doen wat je wil. Dat is pas een geschenk. Je mag het doelloos laten of je mag er zelf een doel aan verlenen. Succes met het vinden van jouw doel.

Een doel hebben in je leven verrijkt je leven heel erg. Je hebt iets waar je bewust/onbewust naar toe aan het werken bent, heb je dit doel gehaald? dan geeft dat een gelukzalig gevoel. Iedereen heeft een doel en het hoeft niet eens zo lastig te zijn als je denkt. Ik heb zelf grote en kleine doelen in mijn leven. Een groot doel: ik wil later moeder worden dat lijkt me zalig. En een voorbeeld van een klein doel: ik ben een nieuwe verzameling gestart, ik kan heel erg genieten van dingetjes (in dit geval oude foto's) verzamelen. Depressief is het zeker niet, je hebt er alleen nog nooit bij stil gestaan. Misschien moet je jezelf afvragen wat je allemaal zou willen doen/zien/horen in je leven. Kan van alles zijn van een reis naar Aruba tot een gezin stichten tot je over je verlegenheid heen zetten. Ik ben er van overtuigd dat een levensdoel je wel zeker kan helpen. Bijvoorbeeld; mijn vriend was echt een 'loner' voordat wij elkaar leerde kennen. Hij vond het allemaal maar prima, hij had lekker z'n eigen huisje, genoeg geld, mooie spullen ect. Echter was hij altijd alleen, had hij nog nooit stil gestaan bij het feit dat je ook heel gelukkig samen kan zijn en er naar toe kan werken om een gezamelijk huishouden en ter loops kindjes te nemen. Ik heb hem laten zien dat het leven meer is dan zijn huisje/spullen/werk. Hij is zo opgebloeid! Heerlijk om dat te zien. Dus... pak een pen en papier, glaasje wijn en ga een avondje filosoferen over 'het leven'. Schrijf alles op wat je zou willen (en het hoeft niet eens een soort bucket list te worden). Het zal je zeker helpen positieve energie te vinden/krijgen/behouden.

Je vraagt of iedereen een levensdoel heeft. Vervolgens zeg je dat er misschien zelf een zou moeten hebben. Oftewel: je hebt er geen. Dus: niet iedereen heeft een levensdoel, want jij hebt er geen. En met jou vele anderen. Ik heb trouwens zelf ook geen bijzonder levensdoel.

Er is geen mens die een doelloze leven leidt. Jou leven zijn vol met doelen die voor een deel verborgen en voor een deel zichtbar zijn. Jou behoefte momenteel is om een vraag te stellen over een levensdoel. Dat is je huidig behoefte en die zal leiden naar een volgende doel, en dan naar een volgende behoefte. Op een gegeven moment zal je een behoefte ontwikkelen die zal leiden naar een doel die meer tijd in beslag zal nemen. Bijvoorbeeld de doel om de rede voor jou bestaan te onderzoeken. Deze doel kan al je andere behoeftes overschaduwen en zo zal je de rest van je leven zoeken naar een antwoord. Maar mischien heeft jou doel niks met jezelf te maken. Mischien ben je een speler in iemand anders leven en dat is je doel. In ieder geval je moet jou leven blijven observeren voor mogelijk doelen, en dat is een doel opzich.

Niemand heeft een doel in de zin van, "gekregen" Een doel kun je stellen, sommigen leven met de dag, of wat het leven brengt, en anticiperen continu. Dat is ook een uitdaging, maar die weg vereist dat je dan geen doel stelt.

Het ultieme levensdoel bereiken is geen garantie voor succes,helaas De kunst van het leven is te genieten van het moment. De kunst van het leven is in te zien dat je al rijk bent, zonder geld te hebben. niet iedereen heeft een levensdoel,alhoewel ik denk wel dat iedereen 1 doel heb gelukkig blijven of worden zolang mogelijk in gezondheid .

Hersencel (en zo te lezen heb je er ook meerdere ;)) Waarom zou jouw levensdoel al niet besloten liggen in je vraag? Je hebt de nodige eerlijkheid en zelfkennis, geeft toe dat je lui bent, ook niet depressief en best sociaal. Tevreden met wat er op je pad komt ook. Het is maar de vraag of het hebben van een (ander) levensdoel, je leven zal verrijken! Als je echt redelijk tevreden bent over de kwaliteit van je leven, als is deze in de ogen van soms een ander "te passief"? Dan denk ik dat je al heel veel meer 'in huis' hebt dan de vele anderen die keihard werken, stressen, wel druk zijn met materie geld of status, en als dan gaandeweg ondanks harde werken er bv fysiek of lichamelijk een tegenslag komt, of iets ze overkomt dat emotioneel ingrijpend ook is, deze mensen het beslist "zwaarder" krijgen met verwerken en accepteren? ;)

ik stel altijd kleine (levens)doelen in. het is leuk ze te volbrengen en meestal ook echt haalbaar. laatst had ik een doel genaamd: Mountain Dew drinken. een typisch amerikaans drankje en wordt niet in de locale winkels verkocht. mijn doel die week was het uitzoeken OF het werd verkocht in NL en waar, vervolgens kocht ik het en dronk het op. het gevoel van volbrenging is verzadigend en snakt naar meer. kortom, stel jezelf kleine doelen voor die leuk zijn, goed te volbrengen zijn, maar toch een uitdaging vereisen.

Wanneer je niet meer op zoek zal gaan naar een specifiek levensdoel komt het ware levensdoel vanzelf op. Uiteindelijk geloof ik dat eenieders ware levensdoel is zichzelf te leren kennen. Je leert jezelf vaak niet kennen door specifieke doelen na te jagen. Misschien heb jij je doel al wel bereikt en mag je rustig alles doen wat je wilt. Je doet het voor niemand om niemand, enkel en alleen voor jou. Wat doe je dat goed!

Er is toch niks mis met lui zijn als jij daar gelukkig door bent? Als het jouw doel is om doelloos door het leven te gaan zie ik daar echt geen kwaad in. Sterker nog, zolang jij je het lui zijn kan permiteren en zelf je broek ophoudt zeg ik BRAVO! Go with the flow... prima instelling!

Ik geloof... Dat iedereen een levensdoel is die bij zijn geboorte is afgesproken. In de eerste deel van zijn leven, zal hij in situaties terechtkomen die hem de vaardigheden moeten leren om deze taken uit te voeren. Dit zijn in de meeste gevallen, negatieve ervaringen (denk aan pesten, geslagen worden, dominante ouders hebben, enz, enz). Bovendien komen er triggermomenten waaruit jij wakker moet worden en op je taak gaan richten. Echter kan het verleden (die situaties) zo erg ervaren worden, dat je nog steeds in het slachtofferrol zit en je maar niet wakker wilt worden. Jij noemt dat je lui bent, ik zie dit meer als een slaapstand en zelfbeschermingsmechanisme (die ontstaan is in jouw), waardoor je nog steeds in een slachtofferrol zit. Bij je geboorte heb je afspraken gemaakt en backup-plannen gemaakt. Voor het geval je de signalen in het leven mist. Dus er komen nog genoeg situaties in je leven voor die je wakker zouden moeten maken. Dan pas kan het proces van herinneren gaan beginnen. --- Kennelijk ben jij het zwarte schaap. Ben je altijd gestuurd naar presteren, status, geld. Daarin zet jij je af omdat het niet goed aanvoelt voor jouw. Dat is je eerste stap in het wakker worden. Dat is een hint in wat jouw richting zou moeten zijn. Want jij hebt veel geleerd in je jeugd. Jij bent al deels bezig met je levensdoel. Alleen nu nog als passief. Je merkt hierbij ook wat jouw familie hierover vindt. Dat hoort er allemaal bij. Dat is ook jouw leerproces. Stap uit je slachtofferrol en zie je ouders niet als het kwaad of het verkeerde. Zie ze als jouw leermeester en wees blij dat je die dingen hebt geleerd. Want nu weet jij beter, dat zou je anders niet geweten hebben.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100