Kijken naar mensen die naar je luisteren

Iedereen heeft het wel eens meegemaakt je komt met een groepje een bepaald persoon tegen of spreekt samen een bepaald persoon aan. Wanneer deze persoon begint te praten (uitleg te geven) zal hij bijna continue een bepaalde persoon of een bepaald aantal personen aankijken (die hij het best kent of het meest interessant vind). Zeer vervelend als je ook gestresseerd bent in wat deze persoon zegt maar hij het toch niet de moeite vind om je bij het gesprek te betrekken. Totdat je plots ook iets interessant/buitengewoon zegt en hij waarschijnlijk jou ook begint aan te kijken wanneer hij praat. Je voelt je op dat moment al meer gewenst in het gesprek.

Waarom doet zich dit gedrag zich zelfs voor bij ervaren (professionele) sprekers?

Wanneer de meeste mensen een lezing houden zullen ze dit gedrag niet vertonen waarschijnlijk omdat het werd aangeleerd om bij een formele lezing met iedereen oogcontact te hebben.

Weet jij het antwoord?

/2500

De spreker kijkt altijd naar de mensen waar hij het minste weerstand van verwacht! Mijn baas kijkt mij nooit aan omdat hij daar onzeker van word en bang is dat hij reactie krijgt van mij!

Klopt... Normale mensen kunnen het woord richten tot maar één persoon, totdat ze geleerd hebben een groep aan te spreken in het openbaar... Politici doen dat wel, omdat het oplevert...

Als je pas het spreken in het openbaar begint te leren, word je altijd geadviseerd om je te richten op een of twee min of meer vertrouwde gezichten in het publiek. Het duurt een tijdje eer een mens die iets zegt in een groep, de vrijheid in zichzelf voelt om zich aan de ogen van iedereen te onderwerpen. Je kan dan als toehoorder, maar niet geziene, zoals wat jij vertelt-gerust even de aandacht trekken en een inbreng hebben. Dat ontspant ook de spreker en maakt het gesprek breder.

Bronnen:
eigen ervaring.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100