Zijn mannen net zo verantwoordelijk voor de opvoeding van hun kinderen als vrouwen?

Ik kom in mijn werk veel in aanraking met kinderen met opvoedingsproblemen. Mij valt op dat de beschuldigende vinger vaak naar de vrouw gaat. (Dit komt doordat de vrouw buitenshuis is gaan werken!) Vandaar mijn vraag of de opvoeding niet de verantwoordelijkheid van beide partners is.
Het gaat hierbij niet om de taakverdeling, maar om de verantwoordelijkheid.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Even veel verantwoordelijkheid. Alhoewel ieder zijn eigen 'taken' en verantwoordelijkheden heeft jegens het kind. Maar dat moeten de partners zelf uitmaken. Als de vrouw werkt en de man niet. Dan zal de man overdag moeten zorgen voor het kind, en andersom de vrouw. (simpel voorbeeldje)

Volgens mij weet jij het antwoord allang, ook vanuit je werk. En dat is te gecompliceerd voor een algemeen antwoord alhier!

Ja kinderen hebben een (Goed) Vaderfiguur nodig. en met de opvoeding ben ik van mening dat meestal de man is vertrokken waar de kids van ontspoort zijn..

Alleen als het fout gaat. Als het goed gaat heeft je moeder het gedaan. Tenminste zo ging dat bij ons thuis.

Ik vind wel dat de mannen net zoveel verantwoordelijkheid hebben en die ook dienen te nemen. Of het feit dat ze dat soms niet doen echter de reden is dat het dan ook misgaat met de kinderen weet ik niet zeker, er zijn namelijk zoveel factoren die daarbij een rol kunnen spelen. Gepost op: woensdag 08-04-2009 13:32:11

Je zit hier wel echt mee he'. Dit is al de tweede keer in 3 uur dat je deze vraag stelt. En ja ook de man is verantwoordelijk voor de opvoeding van de kinderen net zo veel als vrouwen. De beschuldigende vinger naar vrouwen wijzen omdat die buiten huis gaan werk kan mijns inziens niet. Iedereen heeft recht om te werken. En kinderen heb je toch samen gemaakt. dan ben je ook samen verantwoordelijk

Absoluut, maar dat is er bij veel mensen moeilijk in te rammen. Je hoort hetzelfde bij dingen die (gelukkig) meestal een stuk minder belangrijk zijn. Zo zegt mijn schoonmoeder dat *ik* (in plaats van *wij* mooie planten heb staan, en complimenteert mijn schoonvader *mij* met mijn mans mooie trui (het is geen kleuter, zijn kleren kan hij prima zelf uitzoeken). Op dezelfde manier wordt ik erop beoordeeld als er stof ligt, dan heb *ik* niet goed afgestoft. Ik weet nu al dat als ze het in de toekomst niet eens zijn met iedere beslissing die we nemen als we kinderen hebben, ik degene zal zijn die ze verantwoordelijk houden.

zoals man en vrouw verschillen van uiterlijk, verschillen ze ook in hun emotionele in/op stelling. De vrouw in het algemeen gevoeliger dan de man, de man op zijn beurt is in het algemeen rationeler dan de vrouw. Zo heeft als het gezin goed functioneert ook elk zijn inbreng, betreffende de verantwoordelijkheid kwa opvoeding en aandacht naar het kind. Ze blijven elkaar ter aller tijde, hoe dan ook altijd aanvullen en geen is er belangrijker dan de ander.

Wat in het betreffende gezin wordt afgesproken is natuurlijk zaak van beide partners. Het is echter zo dat de vrouwen de kinderen baren en het in de hele geschiedenis van de mens zo is geweest dat de vrouwen bij de kinderen bleven terwijl de mannen gingen jagen/werken om brood op de plank te krijgen. Pas de laatste eeuw is daar om sociale en economische redenen een beetje verandering in gekomen maar van oudsher blijft men toch de neiging houden om de vrouwen als eerst verantwoordelijke voor de kinderen te zien.

Vrouwen man hebben een gemeenschappelijke beslissing genomen. Dus moeten ze nu hun verantwoordelijkheid in de opvoeding ook tesamen assumeren. Het klinkt evident maar veel mannen hebben dat droevige axioma in hun hoofd dat zij wel voor belangrijker dingen moeten zorgen. Welke dan, vraag ik me af. Dit is het syndroom van de verwekker, die denkt dat zijn taak volbracht is bij de zaadlozing.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100