Hoe geef ik mijn mening zonder anderen voor het hoofd te stoten?

Hoe geef ik mijn mening zodanig weer dat ik anderen niet onnodig voor het hoofd stoot, maar zonder zó voorzichtig te hoeven zijn dat ik mijn mening niet meer kan geven?

Weet jij het antwoord?

/2500

door te zeggen ik vind of ik denk. ik zelf gebruik vaak de zin . ik ben er van overtuigt. ik denk.

Zeg er duidelijk bij dat het jouw mening is en geen vaststaand feit, dan ben je duidelijk genoeg.

Volstrekt onmogelijke opgave. Ook als je geen scheldwoorden gebruikt grijpen mensen van alles aan om zich gekwetst te voelen, en dwingen je in een positie dat je wel bijna moet gaan roepen 'dat je het zo niet hebt bedoeld'.

Je hebt daar cursussen voor. Non Violent Communitation (NVC). Misschien interessant om wat over lezen.

Als jij een goed onderbouwde mening over iets geeft dan kan niemand zich daaraan storen. Dat recht heb je gewoon. Ik vraag mij af waarom je met jou mening niemand voor het hoofd zou mogen stoten. Het is juist goed om je uit te spreken. Je hoeft natuurlijk niet je hart op de tong te hebben, maar af en toe je mening geven is niet verkeerd. En als mensen zich dan voor het hoofd gestoten voelen...........jammer dan!!!!

Er zijn een aantal factoren van belang.. er zijn namelijk voldoende vragen, waarin je een mening kunt hebben of een bepaalde gedachtegang kunt aanhangen zonder dat de ander zich daardoor gepasseerd voelt.. Maar er zijn ook vragen, die in meerdere of mindere mate vrijwel altijd iemand 'voor het hoofd stoot' als jij een bepaalde mening hebt.. Het ligt aan je 'gesprekspartner'.. wederzijds respect, open staan voor andere gedachtegangen, niet te resoluut.. laat ruimte voor de ander, je kan diegene vragen wat hij of zij er van vindt.. Ik denk dat het onmogelijk is om altijd met iedereen dusdanig rekening te kunnen houden, maar wanneer je de ander in zijn waarde laat, respect en ruimte geeft dat de ander zich niet dusdanig 'aangevallen' hoeft te voelen.. (Maar ja, dat is mijn mening ;)

Als je je mening geeft dan zullen er altijd mensen zijn die het er niet mee eens zijn en zich aangesproken voelen. Als dat niet zo zou zijn,zou het geen mening zijn.

Meneer Rota van Clac,dat is even makkelijk als water in wijn veranderen. Daar is gewoon een wondertje voor nodig,dus U zult op de spirituele toer moeten.

Je zult de taal van de ander moeten spreken. Een eenvoudig voorbeeld: als je tegen een kind praat, zul je die woorden moeten gebruiken die het kind kan begrijpen. Dan kan je alles zeggen wat je maar wilt. Het is natuurlijk wel heel moeilijk. Maar toch doe je dit al redelijk vaak in je leven. Met je vriend(in), je ouders, je grootouders, je kinderen, in het buitenland, op je werk, enz. Telkens pas je je manier van communiceren aan. Gebruik dus deze ervaringen om je een nog voor jouw onbekende taal aan te leren.

Dit is best heel moeilijk, want zeker op het gebied van geloof en spiritualiteit zijn mensen niet alleen heel stellig, maar ook nog eens heel gevoelig. De vragen worden heel vaak gesteld om bevestiging te krijgen. Als je hier tegenin gaat omdat je een andere mening hebt, schiet de andere partij in de verdediging. Eigenlijk is het de kunst om het antwoord van meerdere kanten op een respectvolle manier te belichten en daarbij jouw visie op het geheel toe te lichten. Je kunt laten merken dat dit jouw mening is door dit ook op te schrijven. Het scheelt enorm als je antwoord niet als doel heeft de ander te overtuigen, maar als doel heeft om een 'ander inzicht' toe te voegen. Ook jezelf moet je dit bij een meningsvraag voorhouden dat je slechts jouw inzicht wilt toevoegen en geen gelijk krijgen. Als jij dat met respect doet en er wordt respectloos of kortzichtig op gereageerd, dan is dat niet jouw probleem maar dat van de ander.

Zodra je een mening geeft, hebben mensen met een andere mening de neiging om zich aangevallen te voelen, of hun trots is aangetast, of hun eer of hun geloof. Dat is jammer, maar zo zit de wereld nu eenmaal in elkaar: 6,8 miljard mensen die elk een eigen individu zijn, sommigen zijn dominant van aard en accepteren geen andere mening, sommigen kan het niets schelen. Omdat er dus zovelen zijn die een andere mening hebben, kan jij nooit een mening geven zonder die mensen voor het hoofd te stoten. Maar ik nodig je van harte uit om je mening te geven. Elke mening die afwijkt van de mijne kan ik van leren... of naast me neerleggen. En ik nodig iedereen uit om er net zo mee om te gaan.

Als je duidelijk laat weten dat het jouw mening is maar dat je ook inziet dat je er naast kan zitten. Als je duidelijk laat weten dat je begrijpt dat als een onderwerp van verschillende kanten bekeken wordt er verschillende meningen ontstaan. En als je duidelijk kunt maken dat je de mening van de ander wilt begrijpen en de ander jouw mening wilt uitleggen zodat jullie beiden meer over het onderwerp leren. Samen hoger opkomen. Het spreekt voor zich dat de ander deze regels ook zal moeten hanteren anders kom je nog nergens.

Het is van belang dat je sociaal blijft, dus je zou kunnen beginnen met; Alle respect voor jou mening maar ik ben van mening dat...................................en dat is mijn belevening/mening maar dat hoeft de jouwe niet te zijn. Succes!

Het gaat er meestal niet om , wat je zegt, maar hoe je het zegt, dus kan je gewoon je mening geven.

Wat n vraag :) Als je echt je mening geeft, waarom denk je dat je voorzichtig moet zijn, of dat je iemand voor het hoofd stoot? Dit is toch je mening. Zowat? Zo'n vraag als deze zou er dan niet moeten verschijnen, net als je angst --- om welke "reden" dan ook --- je mening geven zou er in dat geval niet moeten zijn. Je mening geven en iemand denken voor het hoofd te stoten zijn twee verschillende dingen. Het feit dat je geen onderscheidt maakt --- of niet weet ---- zegt al wat. Of je dat bewust doet of niet dat moet je zelf weten. Maar als je mening verondersteld die ontkennende uitgangspunt dan is het geen "je mening" meer, maar een "ontkenning van iemand anders mening" Dat zijn twee verschillende dingen, die kunnen soms wel samenhangen, maar bij jou niet. Bij jou, je mening is een ontkenning. Het ontkenning van alles, wat ervan buiten valt. Meningen van andere mensen, feiten, argumenten, zelfs fenomenen ben je bereid te ontkennen, als ze buiten je mening vallen. Ik doe vaak ook zo, maar dan geef ik eerlijk toe: ik geef geen mening, ik stoot je voor het hoofd. Dus ik zou zeggen, weet wat je denkt zegt en doet, nog voordat je denkt zegt en doet.

Door "Het is..." te vervangen door "Ik vind..." "Ik denk..." En in je achterhoofd te houden dat jouw mening, of de mening van wie dan ook....gezien in het licht van de eeuwigheid en de omvang van het universum...maar heel erg weinig voorstelt. En dat geldt ook voor mijn mening.

Door gebruik te maken van het voorkeur-communicatiesysteem van de ander. Dat klinkt ingewikkelder dan dat het is. Het heeft te maken met de woordkeuze die iemand gebruikt. Deze woorden kunnen onder een aantal cathegorieën vallen: zien, horen, voelen en denken/weten. Iedereen gebruikt alle referentiewoorden en heeft een voorkeur voor één van deze. Een visueel gebruikt woorden als: zien, (be)kijken, kleurig, mooi... een auditief iemand gebruikt: horen, zeggen, hard, melodieus, praten, klinken... Een voeler gebruikt: zacht, lekker, knus, gezellig, warm, voelen, meeleven... Een denker gebruikt woorden als snappen, begrijpen, weten, denken, analyseren... Door woorden van de ander in je antwoord te spiegelen, voelt de ander zich begrepen. En als laatste: vermijd het woord "maar" en vervang het door "en". Dat maakt een wereld van verschil. Het woordje "maar" ontkracht hetgeen dat de ander gezegd heeft, en daar komt vaak reactie op.

Door te vragen of die gene jou mening wil horen? Zo ja ,dan zeg je dat je niemand voor zijn hoofd wil stoten maar dat je er zo en zo over denkt.

"Hoe geef ik mijn mening zonder anderen voor het hoofd te stoten?" Voorwaar ik zeg jou: Velen zitten niet op jouw/ een mening te wachten; ik ben daarom van mening, dat het passend is om jouw/ een mening te geven, wanneer men dáárom vraagt. Verder is het zo: Al ben jij Jezus zelf, en al geef jij jouw ‘beste mening’, op een ‘goedaardige manier’, dan zal jouw mening (voor sommigen of velen) ‘kwaadaardig’ over kunnen komen; met andere woorden: men zal zichzelf, ten alle tijden, voor het hoofd gestoten kunnen voelen door een mening van iemand anders. Ook ben ik van mening, dat alle meningen relatief zijn. Tot slot ben ik van mening, dat jij, met jouw (relatieve) mening, niemand voor het hoofd stoot; men LAAT zich immers zelf voor het hoofd stoten; zó meen ik…

Lees eens het boek 'Effectief communiceren en samenwerken' van Anseel, Beirens en Feys ;-)

In een gesprek is het heel belangrijk dat je niet 'je' of 'men' gebruikt terwijl je eigenlijk 'ik' bedoelt. Veel mensen zeggen bijvoorbeeld vaak 'je denkt wel eens' terwijl ze eigenlijk 'IK denk wel eens' bedoelen. Dat staat afstandelijk en daarmee generaliseer je je eigen waarnemingen of meningen, alsof ze ook voor de ander zouden gelden. Om er geen twijfel over te laten bestaan dat het om JOUW mening gaat, moet je vaak 'ik' gebruiken.

Niet iedereen is geïnteresseerd in de mening van de ander en dus ook niet in jouw menig. Niet iedereen wil (kan) de waarheid vernemen, omdat hij/zij deze niet kan rijmen met zijn/haar overtuiging. Het hangt heel sterk van de situatie (moment, mensen) af wanneer je je mening naar voren brengt of hij goed valt of niet. Het is een kunst om die wetenschap goed toe te passen. Anders wordt het als iemand je om je mening vraagt. Hij zal dan zelden verkeerd worden opgevat, nog sterker je kunt er om worden gewaardeerd. Met heikele onderwerpen moet je altijd oppassen. Die onderwerpen zijn o.a. geloof, milieu, uiterlijk, familieaangelegenheden. Daar zul je de politicus uit moeten hangen. Als je de laatste weken de Kamerdebatten hebt gevolgd dan begrijp je misschien wat ik bedoel. Een politicus is iemand die nooit de verjaardag van zijn vrouw vergeet maar wel haar leeftijd. Het is dus een vaardigheid die je aan kunt leren om je mening kenbaar te maken. Situatie en onderwerp inschatten, analyseren, rekening houden met iemands gevoeligheden en de juiste woorden kiezen. Het moet lukken. Veel succes.

Hou het bij jezelf. Geef eerlijk je emotie daarbij aan.

Dat kan niet. Je kunt proberen je een beetje in te dekken door er nadrukkelijk bij te zeggen dat het JOUW MENING is, maar dan nog zijn er mensen met dermate lange tenen dat ze bij wijze van spreken al beledigd zijn als jij zegt dat je hun lievelingskleur zelf nooit zou dragen. Mensen beledigen is een verschijnsel dat je zo veel mogelijk moet zien te vermijden, maar dat je op geen enkele manier te allen tijde voorkomen kunt. Je altijd, terecht of onterecht, beledigd of aangesproken voelen en daar ook nog eens nadrukkelijk uiting aan geven, is beslist geen fraaie eigenschap. Vooral niet bij mensen met een erg kort lontje of erg lange tenen. Je kunt wel elk woord op een goudschaaltje wegen, maar vroeg of laat zul je altijd iemand tegen het hoofd stoten of op de tenen trappen. Integriteit, 100 % staan voor wat je zegt en een neutrale woordkeus zijn daarom het enige wat je kunt doen om je daar een beetje tegen te wapenen. Uiteindelijk blijft het met sommige mensen kwaad kersen eten, hoe zoet ze ook zijn.

Door te zeggen: Mijn mening is ....... Of: Zo denk ik erover......... Of: Dit ............. is mijn persoonlijke mening

Door zelf in je vraag het woord onnodig op te nemen behoud je jezelf al het recht voor daar waar je het nodig vindt toch je mening te geven, ook al stoot je iemand voor het hoofd. Het is dan immers niet onnodig. Dit gezegd hebbende wil ik graag te kennen geven dat naar mijn mening het onmogelijk is je mening te ventileren zonder bij tijd en wijle iemand te kwetsen en/of voor het hoofd te stoten. Mijn strategie is er op gebaseerd dat ik zoiets niet van tevoren altijd weet en dat ik met wat ik niet weet geen rekening moet (hoef te) houden. Als ik iemands kwetsbaarheden wel ken, kan ik daar rekening mee houden inzoverre dit belang in mijn ogen zwaarder weegt dan het belang van het ventileren van mijn mening. Dit kan ik doen door mijn formuleringen zo te kiezen dat ze bij de betreffende toehoorder minder scherp , of minder kwetsend overkomen. Mocht ik onverhoopt toch een faux pas begaan, kan ik in het uiterste geval mijn excuses aanbieden, of ik kan proberen in een zo vriendelijk mogelijke sfeer tot een beter begrip te komen. En nog zal niet iedereen mijn vriend worden.

altijd beginnen met ik denk dat ik het zo zou doen ,of volgens mij is het dit of dat,of ik weet het niet zeker maar

Nuanceren.. Moet je mee oefenen..

Blijf netjes en beleefd, soms kwets je mensen er misschien mee. Maar bedenk dat mensen je achteraf bijna altijd toch wel dankbaar zijn dat je eerlijk je mening hebt gegeven, ook al zullen ze je dat misschien niet altijd zeggen. tips bij het geven van je mening: - praat altijd vanuit jezelf, haal er geen anderen bij dus wel: ik vind, ik denk etc. dus niet: wij vinden, wij denken etc. - ga niet schelden of grof taalgebruik gebruiken. - zeg duidelijk wat je vind, en draai er niet omheen. - kijk de persoon aan, kijk in elk geval niet hele tijd van hem/haar weg. - bedenk wanneer mensen om jou om je mening vragen, ze die ook eerlijk willen, anders vragen ze er niet om. - behandel mensen hoe dat jij zelf ook behandeld wil worden

Bronnen:
lessen IAV (Inter Actieve Vaardigheden)...

Je kunt een ander nooit voor het hoofd stoten zonder fysiek geweld... De ander zal zich voor het hoofd gestoten voelen door iets wat jij zegt, maar dat is puur persoonlijk, dus er is geen enkele wet die jou leert een ander niet voor het hoofd te stoten... Mijn ervaring is als je iets werkelijk spontaan zegt, dat het mag en dat de ander zich nooit voor het hoofd gestoten voelt...

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100