Zijn paranormaalgelovers sneller in hun wiek geschoten dan niet-gelovers?

Deze vraag stel ik in alle respect, laat dat duidelijk zijn, ondanks de verwoording.

Bij gesprekken tussen paranormaalgelovers en niet-gelovers valt me op dat het vaak op ruzie uitloopt. Daarbij zijn het bijna altijd de gelovers die kwaad worden, en die de niet-gelovers beschuldigen van "er overheen walsen" en "vernietigen". De niet-gelovers gebruiken zelden zulke harde woorden.

Mijn indruk is dat de niet-gelovers goed luisteren naar de verhalen van de gelovers, maar dat de gelovers niet wensen te luisteren naar de verhalen van de niet-gelovers.

Via PB hoor ik dat gelovers dermate kwaad zijn, of angstig, dat ze onderlinge clubjes vormen die onderduiken, weg van de openbaarheid. Kennelijk kunnen ze de andere wereld niet aan. Van niet-gelovers hoor ik nooit dat ze onderduikende clubjes vormen; niet-gelovers blijven gewoon open en openbaar spreken.

Gelovers vinden zichzelf vaak gevoeliger dan niet-gelovers. Betekent die gevoeligheid alleen maar dat ze overgevoelig zijn voor het bestaan van een andere mening, dat ze wegduiken, klaaglijk huilend: "Nouou hoooor, ze doen gemeen tegen mij!"? En dat ze juist ongevoelig zijn voor de werkelijke boodschap van de niet-gelovers, zodat ze elke toenaderingspoging voor een persoonlijke aanval houden?

Ik besef dat mijn verwoording "hard" kan overkomen. Zo bedoel ik het niet. Ik ben oprecht benieuwd of er een verschil is tussen paranormaalgelovers en niet-gelovers, of dat het aan mij ligt.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik heb persoonlijk de indruk van wel, maar dat kan ook komen door de 'kant' waar ik sta. Ik heb geen problemen met in mijn ogen 'rare' opvattingen, zolang mensen openstaan voor argumenten die wellicht iets dat zij als zeer mysterieus of paranormaal ervaren in een heel ander, realistischer daglicht stellen. Er blijft genoeg over waar we nog weinig of niets van weten om je nog steeds hard te hoeven maken voor verschijnselen die allang verklaard zijn (zoals lichtvlekjes op foto's om maar 1 voorbeeld te noemen). Hetzelfde kom ik overigens ook tegen in discussies met gelovigen van diverse religies en anti-rokers (ook een soort nieuwe religie). Zodra je aan geloofsdogma's komt, van eender welke soort en in eender welke vorm, gaan mensen steigeren en willen ze niets maar dan ook helemaal niets horen dat ook maar een minimaal beetje zou kunnen tornen aan dat waarin zij (willen) geloven. Het is vermoedelijk inherent aan elke 'stroming' waarin aannames en veronderstellingen belangrijker zijn dan feiten en cijfers. De grootste misverstanden ontstaan in de regel op het punt waar wetenschap ook als een soort geloof of aanname wordt geprofileerd, tewijl zij uitsluitend en alleen het tegenovergestelde daarvan is, en geen aanhangers of volgelingen KENT. Wetenschap is geen stroming, wetenschap is gewoon dat wat er is, niks meer en niks minder, en kan te allen tijde worden aangepast aan nieuwe inzichten en gegevens. Precies de twee dingen waaraan alle genoemde levensvisies niet beantwoorden.

Ik kan maar over één persoon spreken uit ervaring, en dat was mijn moeder, tijdens mijn opvoeding. Zij was één van de paranormaalgelovers. Als ik één specifieke indruk van haar heb overgehouden is het wel dat alles wat "te hard" voor haar was, werd toegedekt met vage geloofsovertuigingen en bovennatuurlijke oorzaken en uitleggingen. Terwijl ik dan dacht "mam,... de kachel knappert wat, we hebben geen geesten..." Dit is natuurlijk een simpel voorbeeld, en ik wil niemands overtuiging beledigen, maar voor mij persoonlijk klopt jouw stelling wel. Toegevoegd na 10 minuten: * voor sommige gelovers heb ik overigens wel degelijk respect. In sommige gevallen kun je aan iemand zien en merken dat hij of zij heftige dingen heeft meegemaakt, en een geloof nodig heeft om overeind te blijven. In zo'n geval zal ik zeker geen tegengas geven, en proberen die persoon in zijn waarde te laten zonder geweld aan te doen aan mijn eigen overtuigingen. Juist de mensen die zo toetrekken naar de "zachte dingen" mijd ik eigenlijk al als vanzelf, maar mensen die deze zachtheid zelf nodig hebben zonder zich afstotend te gedragen naar de hardere wereld, dat zijn wat mij betreft de goede mensen, die gewoon een leefstijl kiezen, maar die ook weten dat een heleboel mensen er anders over denken, en dat niet erg vinden.

Nee, dat vind ik niet. Iedereen zal kwaad worden als je hun geloof niet respecteert. Als je probeert te vernietigen wat iemand gelooft. Als ik tegen jouw zeg: De wetenschap is maar een onbenullig zooitje welke alleen maar de wereld voor zichzelf willen winnen en daarom zo eist dat bewijs nodig is. Een stelletje geleerden die hoge opleidingen hebben genoten en daarom een hoog aanzien eisen. Dan wordt iemand uit de wetenschap ook kwaad. Wees eens eerlijk. (Rot, je weet dat je hier even doorheen moet lezen om mijn punt te zien). Als je tegen een (Ajax) voetbalfan zegt, Ajax is een slechte club die er niets van bakt, ze zouden geen bestaansrechten mogen hebben. Dan zal hij ook boos worden. Of Wilders zou nooit in de politiek mogen. Nou dan heb je een percentage te pakken. Of allochtonen moeten het land uit... Er zijn hier genoeg vragen gesteld over "alternatieven: Wat vinden jullie van de wetenschap" (kan de vraag niet meer vinden). Is hij verwijdert of zo? Hieruit bleek dat men vond dat de wetenschap hun diepste geloof wil vernietigen. Zodat het niet meer mag bestaan. Dus nee, paranormaal gelovers zijn niet SNELLER in hun wiek geschoten. Niet sneller als anderen. Als de juiste snaar maar wordt geraakt. Zal iedereen uit hun slof vallen. Een goede vraag zou zijn: Hoe kan je goed blijven communiceren zonder de gevoelige snaar te raken? Antwoord: Respect, waarde, ruimte en zichtbaarheid. Dat zijn de kerntrefwoorden.

volgens mij zijn alle gelovers sneller in hun wiek geschoten dan niet-gelovers.... het heeft niet te maken met para-normaal, of waar je maar in gelooft... als je merkt dat iemand twijfelt aan dat waar jij in gelooft, voel je je aangevallen... zo werkt dat gewoon... daar ontstaan hele oorlogen door...

JA veel sneller... Ik zal je een voorbeeld geven... Laatst kwam ik op een beurs van paranormalen... Ik ging bij een tafel staan en zei dat ik wilde kijken en of ze wilde uitleggen wat ze deed... Ze werd eigenlijk al meteen boos... Maar ik zei dat het toch heel normaal is, als ik naar een bakkerij ga, dan vraag ik ook wat de bakker allemaal voor brood bakt, of niet? Maar ze liep weg en zei dat ze hier geen zin in had... Toen zei ik nog snel, dan voelt dit erg onbetrouwbaar... Maar ze was al weg... In de wiek geschoten, met 3 zinnen, is toch onvoorstelbaar... Dus je hebt gelijk Rotaluclac, het is zo... Ik deel je vermoeden...

Kan geen oordeel geven over andere "gelovers" maar ik ben niet zo heel snel in mijn wiek geschoten over dit onderwerp. Ik ben mezelf absoluut wel eens kwijt geraakt hier op GV in een discussie over dit onderwerp maar dat was een uitzondering. Gelovers en nietgelovers bestrijden elkaar op deze site soms te vuur en te zwaard en dat zegt wat. Want de behoefte van de nietgelovers is kennelijk even groot als de behoeft van de gelovers om hun standpunt naar voren te brengen. Veel gelovers zijn voorzichtig met wat ze uiten omdat de heersende mening nu eenmaal is dat het toch en beetje raar is om te geloven in deze zaken, die (nog) niet wetenschappelijk zijn aangetoond. Maar ik heb vele mensen om mij heen die weten van mijn overtuigingen en dat verder respectvol laten voor wat het is, ook al geloven zij er niet in, zij kennen mij en weten dat ik op dat punt een gelovige ben, maar verder gewoon mijn leven leidt. Ik ben niet fanatiek en zit ook niet bij een of ander clubje. Die strijd hoef ik niet te strijden, want het zal vanzelf allemaal wel duidelijk worden. Dat is mijn vaste overtuiging. Vele nietgelovigen raadplegen mij nog wel eens, zelf de wetenschappers uit mijn omgeving, juist omdat ik er normaal maar oprecht over van gedachten wissel. Het leuke is dat zij oprecht geïnteresseerd zonder mij te veroordelen, dat ontbreekt er hier afentoe nog wel eens aan. Verder hoor ik graag hun overtuiging,die mij ook veel zinnigs brengt. We luisteren naar elkaar, hebben respect en liggen soms dubbel van het lachen om de ontstane misverstanden. Misschien is dat wel mis in sommige van deze discussies....het is een serieus onderwerp maar afentoe een beetje relativeren en humor zou het allemaal een stuk aangenamer maken,dat geld zowel voor de gelovers als de nietgelovers....

Rota, het zal inmiddels duidelijk zijn dat ik onder de groep 'paranormaalgelovers' val en we zijn elkaar al meerdere malen tegengekomen op GV. Ik kan alleen vanuit mezelf spreken als ik zeg dat het vervelend is het gevoel te hebben dat ik mezelf moet verdedigen in iets waar ik in geloof. Ik wil me helemaal niet verdedigen en toch wordt het telkens weer verwacht en daar trap ik er nog weleens in, of word ik toe verleid. Het is vervelend om als 'zwever' te worden gezien terwijl er niets zweverigs aan is. Het is gek om te horen dat 'allemaal tussen je oren zit'. Het is vermoeiend om telkens maar met bewijzen te moeten komen die niet als bewijzen worden geaccepteerd - want overal is wel een wetenschappelijke of psychische verklaring voor. Het is onderwaardering dat paranormaalgelovers voornamelijk goedgelovig zouden zijn en het wetenschappelijke niet willen zien, of niet kunnen begrijpen. Het is vreemd wanneer op GV de vraag wordt gesteld of paranormale mensen overeenkomsten hebben met schizofrenen. En de naam James Randi met z'n $1.000.000 kan ik inmiddels ook niet meer horen :P Iedereen heeft een stukje van de waarheid in handen. Samen kunnen we de puzzel leggen. Maar alleen wanneer ieder zijn/haar stukje neerlegt. En we kunnen allemaal in een cirkel in kringetjes achter elkaar rond blijven draaien. Maar we kunnen ons ook eens omdraaien en de cirkel doorbreken. Het antwoord op je vraag is nee. We zijn in de eerste plaats allemaal mensen die zich allemaal op hun beurt weleens in hun wiek geschoten voelen. Dit is niet toebedeeld aan paranormaalgelovers of niet-gelovers. Dit is toebedeeld aan de mens.

Nee, het ligt aan jou. De reden is de scheiding die door jou als ware is aangenomen. Bij het stellen van je vraag, en nog lang daarvoor.

Je hebt overal rotte appelen tussen zitten en om je ieder keer te moeten verdedigen. dat kan dan spanningen teweeg brengen . En als je echt paranomaal bent dan wordt je al snel niet geloofd omdat je die gave hebt en andere mensen niet .

Het ligt niet aan jou, maar dat het algemener is dan je stelt. Mensen die in een bepaald iets geloven kunnen zich snel aangevallen voelen door iemand die daar kritisch tegenover staat. Dat geldt niet alleen ten opzichte van paranormaalgelovers, maar eigenlijk vind je 't terug bij iedereen die een persoonlijke overtuiging heeft. Een heel mooi voorbeeld vind ik dit berichtje over een uit te brengen bodemrapport in de gemeente Staphorst. Hier zie je heel mooi twee overtuigingen tegenover elkaar staan, en ik proef een beetje dat beide partijen zich in hun wiek geschoten voelen.

Bronnen:
http://www.nrc.nl/binnenland/article247199...

Ik denk zowiezo dat er uitzonderingen zijn; niet elk paranormaalgelovig mens is snel in zijn wiek geschoten. Ik denk wel dat paranormaalgelovers sneller uit hun wiek geschoten zijn, wanneer ze over hun overtuiging praten, omdat wanneer je iets gelooft en iemand anders beweert het tegenovergestelde dan geeft dat niet fijne gevoelens. Ik denk niet dat paranormaalgelovers sneller it hun wiek geschoten zijn wanneer je ze in het dagelijks leven tegenkomt.

Niet gelovers hebben sterke bondgenoten; wetenschap en de meeste media, dat maakt het voor gelovers vaak een ongelijke strijd. Als je in deze tijd nog overtuigd communist bent zal je je ook wel vaak bedreigd voelen. Het is dat bedreigd voelen, je in een vijandige wereld weten wat mensen vaak verkrampt doet reageren. Ik ben er van overtuigd dat als de situatie andersom zou zijn dat dezelfde reacties uit de andere hoek zouden komen. Een mens moet heel sterk en zelfbewust zijn om tegen de stroom in zich ontspannen te kunnen gedragen. Vaak wordt de minderheid ook nauwelijks een plaats op het podium gegund, dat duidt er al op dat de niet-gelovers eigenlijk onder een zelfde angst gebukt gaan; uiteindelijk blijken in beide kampen dezelfde gewone mensen te zitten, met alleen een andere overtuiging.

De onderwerpen van de paranormaal gelovers geven ver weg de allermeeste reactie's!! Dat betekent, dat deze mensen helemaal niet snel in hun wiek geschoten zijn, anders zouden ze er wel mee stoppen met reactie's geven, of helemaal niet reargeren. Als er weer eens 60 reactie's staan op een antwoord, geeft dat overduidelijk aan, dat er bij de voor en tegenstanders grote interesse is het verhaal van de ander te horen. Het eindigd ook zeer zelden in ruzie, bij andere onderwerpen gebeurd dat soms veel sneller. Het stoppen van een discussie, na tientallen reactie's wil niet zeggen dat er ruzie is, maar dat verder gaan zinloos is en/of er geen wil meer is elkaar te begrijpen. Van heel de g.v. zijn er maar enkele mensen die zich er zo druk om maken en na het stoppen van een gigantisch lange dicussie, nog steeds niet begrijpen dat er niet naar ze geluisterd wordt. Terwijl dat wel zo is, anders zijn er ook geen 60 reactie's! De wil is er dus wel degelijk! Maar er zijn hier op g.v. ook mensen, die met een zeer persoonlijk verhaal hier komen, er heel lang over nagedacht hebben of ze het wel of niet moeten vertellen en met de tranen in de ogen hun boodschap typen. Hun verhaal dat vele anderen ook diep raakt tot in hun ziel, die ook met tranen de antwoorden en reactie's lezen. Wat even een heel sterk gevoel van verbondenheid met elkaar geeft, met andere gelijkdenkenden, omdan te lezen dat hun verslag wordt afgeschoten als zijnde onzin, verhaaltjes, product van de hersenen enz. Deze mensen vertellen dan liever hun eigen persoonlijke verhaal via een p.b. omdat ze het willen delen met andere, zonder dat er telkens opnieuw afgeschoten wordt door niet gelovers. Ze zijn het gewoon zat, om altijd maar weer hun eigen ervaringen te moeten verdedigen. Dat is ook de rede dat er inmiddels wel 10 g.v.ers niet meer in gaan op bepaalde vragen, antwoorden en/of reactie's van bepaalde personen. En er steeds minder over blijven een dicussie gaande te houden. Deze resultaten geven zelf al aan , dat de manier van dicussie voeren niet de juiste is.

Het likt mij als notoire niet gelover,dat ze dat idd zijn. En dat gaat niet alleen op vor de paranormale,maar voor alle gelovers,althans in mijn optiek.

Ik denk dat er zeker een kern van waarheid in zit. En nu wil ik paranormaal even weg laten. Dan hou je gelovers over. Het probleem dat gelovers hebben is dat ze moeten geloven waar ze i geloven. Terwijl mensen die dat niet doen, geen noodzaak van geloof hebben. Ze kunnen dus gewoon zeggen: Het is niet zo, want ik zie het niet. Bewijs maar dat het zo is. Dit kan zeer vermoeiend worden. Door eendergelijke houding kan je als overtuigd gelovende wel eens de houding krijgen: Bekijk het maar. ik hoef niets te geloven. En dan kom je op het punt dat een verkeerd woord al de stemming doet omslaan. Maar dit is een algemeen verschijnsel bij mensen die regelmatig in twijfel worden getrokken. Ook wetenschappers krijgen dat soort houding. Alleen hebben die het voordeel: Ze hebben methodes om aan te tonen dat het klopt wat ze zeggen.

Om in je wiek geschoten te worden, moet je een gekwetste ego hebben. Spiritueel zijn maakt een groot onderdeel uit van mijn leven, en er ook om er naar te handelen. Ook dat ego maakt daar onderdeel van uit, en staat ter dienste ervan. Ik vind het juist leuk als mensen andere meningen hebben, want het kan mij ook verrijken. Heel verfrissend kan het soms zijn. Er is voor mij een voorwaarde om wel in je wiek geschoten te voelen, en dat is onrecht. Dus om je vraag te beantwoorden, ik denk het van niet. Als mensen een vraag van jou beantwoorden, is dat niet om jou aan te vallen, maar om je bewust te maken. Of je dat wel of niet toelaat, is aan jou.

Ik denk het niet.Ik denk dat om het even waarin je gelooft belangrijk voor je is en als je steeds maar moet verdedigen waarvoor je staat dan kan je al wel eens nijdig worden.Natuurlijk vormen die mensen clubjes, dat doen katholieken toch ook. Discussie is meestal zinloos.Een verstandig mens denkt na voor hij spreekt, iemand die nog verstandiger is zwijgt. Kijk, in mijn jeugd was ik een fervent aanhanger van een communistische partij.De discussies die wij (mijn vader en ik) daarover hadden zijn legendarisch.Wij waren alletwee heetgebakered en snel in onze wiek geschoten. Fanatiek in iets geloven maakt dat je blind en doof wordt voor een andere mening maar fanatiek iets niet geloven is net hetzelfde.Bewandel het pad van het midden en zeg:'Is dat zo?' en denk er het uwe van.

Respect voor de vraag maar hij klopt niet. Er bestaan namelijk geen niet-gelovers... Iedereen gelooft. Of het nu in een, meerdere of geen god(en) is, iedereen gelooft. Voorbeeldje trein: Als je een trein in stapt en je wilt naar Amsterdam. Waarom vraag je niet aan de machinist of hij z'n diploma wil laten zien? Je gelooft dat hij dat heeft. Waarom vraag je niet om de seconde of je wel in de goede trein zit? Omdat je gelooft dat je de goede kant op gaat terwijl er genoeg wisselsporen zijn die de andere kant op gaan. Voorbeeldje god: Theïst betekent iemand die in een god geloofd. A-theïst is het tegenovergestelde, iemand die gelooft dat god(en) niet bestaa(t)/(n). Dus iedereen gelooft. Het enige verschil is wát je gelooft. Ciao

Dat komt omdat gelovers wanhopig(er) zijn. Want eigenlijk _willen_ ze geloven; ze _willen_ dat er meer is dan 't fysiek bewijsbare. Bij 'geloven' gaat 't om willen, bij 'weten' gaat 't bewezen zekerheden. Zodra iets wel bewijsbaar is, valt 't niet langer onder 'gelovers'. Dan 'weet' je - niet slechts je 'gelooft'. Een wetenschapper daarentegen heeft geen motief als ie iets probeert uit te leggen - geen wilsmotief. Een gelover wel. Bij de gelover is de wil zo sterk dat ie zich aangevallen voelt als zijn geloof wordt aangevallen. Bij wetenschappers speelt dat niet: 't is immers niet een kwestie van willen, maar weten. Mensen denken in eerste instantie vooral aan zichzelf. Dus als iemand anders de wetenschap niet wil aannemen: allah... Dat maakt voor jezelf niet zoveel uit. Maar als iemand anders jouw geloof niet wil aannemen: dat maakt voor jezelf meer uit - geloven is veel persoonlijker; weten is veel algemener/globaler (anoniemer = minder persoonlijk = minder gauw op teentjes getrapt). Let wel: zelfs als je iets denkt te 'weten', wat uiteindelijk misschien toch niet blijkt te kloppen: dat maakt voor mijn redenatie hierboven op zich niet veel uit. Als je denkt iets te weten, dan is dat veel minder persoonlijk dan als je iets gelooft. Zelfs als je iets denkt te weten wat dus niet klopt.

Zijn paranormaalgelovers sneller in hun wiek geschoten dan niet-gelovers? De één waarschijnlijk wel; de ander waarschijnlijk niet...

De groep mensen die je noemt, lijkt mij op hoogsensitieve mensen, waarvan ook een groot aantal geloven in het bovennatuurlijke. Deze hoogsensitiviteit is een talent welke zowel voordelen als nadelen heeft. Zo doorzien ze vaak kwaadaardigheid/dubbele agenda's en onbetrouwbaarheid lang voordat dat door de gemiddelde Nederlander doorzien wordt. Hun scherpe inzicht wordt vaak dankbaar gebruikt, ze "lezen"immers dingen die handig zijn. Van de andere kant kunnen ze niet altijd goed omgaan met de veelheid aan prikkels uit een situatie die aan normale mensen voorbij gaan. Ze zoeken dan begrip en die vinden ze meestal alleen bij mensen die ook hoogsensitief zijn, die begrijpen dat immers. Dat ze "sneller in de wiek geschoten zijn" komt voort uit dat ze valsheid sneller doorzien en daar op zich adequaat op reageren. Normale mensen kunnen dan pas achteraf vaststellen dat de reactie terecht was, als de valsheid uitkomt. Ik heb het hier niet over zwakke geesten die hun eigen droomwereld gebruiken om zich aan het echte leven te onttrekken, deze groep mensen heeft gewoon (psychologische/psychiatrische) hulp nodig. Toch heeft ieder mens de neiging zich te ankeren, mensen die geloof hebben (dat is iets totaal anders dan religieus zijn), hebben vaak een bredere en diepere beleving bij dingen en hechten dan ook minder aan (materiele) zekerheid, maar meer aan vertrouwen , warmte en begrip. Helaas vinden ze die vaak minder bij "normale"mensen. Toch vind ik, dat als je iemand waardeert om invoelend vermogen en het doorzien van gevaarlijke mensen en -situaties, je dan ook begrip op zou kunnen brengen dat deze mensen sneller overprikkeld of aangedaan zijn als ze met gemene mensen/streken te maken hebben, waarbij je zou moeten beseffen dat zij de persoon/situatie die schadelijk is weten te duiden ver voordat je dat zelf in de gaten hebt. Met gevoelloosheid en vooral harteloosheid weten ze vaak niet goed raad, maar is dat dan erg? Daar kan eigenlijk toch niemand goed tegen?

Misschien zijn veel " paranormaalgelovers" het moe om constant uitgedaagd te worden de verdediging in te moeten? de term alleen al... Ik spreek liever van paranormaalweters. De meerderheid binnen onze huidige maatschappij aanvaard veelal alleen wat gemeten, aangetoond, bewezen is als NORMAAL... En MAAKT van al het andere een "geloof" . Maar er zijn mensen in onze maatschappij die dingen weten/ ervaren die (nog) niet gemeten, aangetoond, bewezen zijn. Zij weten NIET NORMAAL. Er zijn ook wetenschappers..Een wetenschapper zal altijd op zoek gaan naar manieren om dingen die nog niet aantoonbaar gemaakt zijn te proberen aan te tonen. Dat is zijn/haar uitdaging.. zoveel mogelijk te weten willen komen..aantoonbaar te WILLEN maken. Zo zijn er al aardig wat dingen die ooit onder de categorie " geloof" geplaatst werden inmiddels wel degelijk aangetoond en omgezet in bruikbare " dingen" voor de mensheid...( energie/elektriciteit bv) en behoren nu tot de categorie " weten" De VOLGERS van de nieuwsgierige wetenschappers doen die moeite vaak niet. Ik noem hen vaak " weters" En zoals gezegd.. momenteel vormen zij de meerderheid. Hun waarheid is wat al aangetoond is, naar waar anderen al onderzoek naar hebben gedaan en aantoonbaar gemaakt hebben. En de rest verwijzen velen naar het land der fabelen. Een " gelover" kan vaak veel makkelijker praten met een wetenschapper dan met een " weter" een wetenschapper staat open voor wat hij (nog) niet kan aantonen. Een wetenschapper is er op uit zn best te doen dingen te ontdekken.. aantoonbaar proberen te maken..Veel wetenschappers putten hun inspiratie uit " geloof". " Weters" zijn niet op onderzoek uit, maar op bevestiging / verdediging van wat al aangetoond is. Zij gebruiken kennis, dus wat al aangetoond is ,vaak als een wapen om het nog niet aangetoonde aan te vallen. Dus nee.. ze zijn niet sneller in hun wiek geschoten.. zij weren de wapens van de weter af. En wat die clubjes betreft.. ik kan me voorstellen dat het prettig is om regelmatig samen te komen met gelijkgestemden om ervaringen uit te delen en te leren van elkaar. Ze duiken niet onder.. maar laten we eerlijk zijn, hoe welkom ben ik als ik in knaloranje met een voetbal onder mn arm over een golfbalveld loop? :)

Het ligt er ook aan, hoe ver iemand spiritueel gevordert is. Als je hebt geleerd om de eer aan jezelf te houden, in wat voor situatie dan ook, dan word je niet meer boos.

Nee. Want ik denk dat het te kort door de bocht is om iedereen die in de één of andere vorm van paranormale verschijnselen wel wat ziet (jij zegt 'gelooft') over één kam te scheren. Dus kan ik ook zo'n boude bewering daarover niet onderschrijven. Ik denk ook niet dat een discussie waarbij mensen eerst al in een hokje worden gestopt en vervolgens allemaal over één kam geschoren tot iets vruchtbaars kan leiden.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100