wat te doen als buurtkinderen die mij (maar niet mijn kinderen) terroriseren?

de lol is mij (vrouw, 32 jaar) boos maken, naar buiten lokken, en dat ik dan even zeg dat ze moeten ophouden, danwel naar hun ouders stap en in het uiterste geval ddat ik hysterisch me verhaal doe bij zo'n ouder (en vervolgens wordt ik weggejaagd..)

WERKTE ALLEMAAL AVERECHTS..

letwel, kids van 12, 13, 14, verder dan kloppen op me deur, belletje trek, steentjes tegen het raam, sneeuwballen in de winter tegen het raam, tuindeur openzetten en schelden en liedjes zingen als ik voorbij loop gaat het niet. Geloof me, ben als de dood dat er wat gebeurd als ik eens niet thuis ben.. vakanties zijn niet leuk, de rust is ver te zoeken en maak me constant druk of ze mijn kids niet wat aan doen.. ik woon alleen me kindere nwil gewoon rustig bankhangen savonds.

vraag me niet waarom ze mij moeten hebben, ik heb het welleens gevraagd en de reden blijkt te zijn dat ik nogal hard praat als ik boos ben, me kinderen schijn te slaan (roddel in de buurt) en omdat ik (ben zelf blank) drie bruine kinderen heb (niet geadopteerd, gewoon van mij en me ex)... en omdat ik pddnos heb (maar dat weten ze niet, het valt alleen op dat ik wat anders reageer dan de meeste "normale" mensen).

dus heb ik sinds twee jaar last van die pesterijtjes. Negeren zei iemand.. niet uit het raam kijken, zei iemand anders...

wat moet ik doen, zodat het voor dat spul niet meer leuk is?? naar de ouders gaan heeft voor mijn gevoel geen nut, die kids blijven het doen...

Toegevoegd na 33 seconden:
punt is, ben zelf jaren gepest en zo voelt het ook.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Probeer het eens op een andere manier: de eerstvolgende keer dat ze je uitlokken stap je kalm naar buiten en vraag je of ze wat chips, een koekje of wat dan ook willen. Als ze van hun verbazing zijn bekomen en ze zitten achter hun bakje chips in je tuin ga je eens een goed gesprek met ze aan. Vertel hoe je je voelt als ze dit doen, vertel van je angsten als je er niet bent, vertel over je kinderen die ook een fijne jeugd moeten hebben zonder bange moeder en vraag ze of ze dat kunnen begrijpen. Vraag ze wat ze van jou vinden en wat ze over je denken en wat ze over je weten. Vraag vervolgens of het nu zo moeilijk is om er mee te stoppen, alleen omdat jij dan zoveel fijner zou wonen en je kinderen ook. Kortom: behandel ze als pubers waar je mee kan praten! Verder kun je zeggen dat je het fijn vindt dat ze dan voortaan elke eerste maandag of wat dan ook van de maand even bij jou komen kletsen onder het genot van een zakje chips.

De wijkagent kan je hierbij helpen. Ga een keer met de wijkagent praten die geeft informatie over wat je het beste kan doen en je bv doorverwijzen naar buurtbemiddeling.

Ze vinden het leuk om jou uit de tent te lokken, want jij reageert altijd zo leuk opgewonden. Als je er niet bent zullen ze dus niets doen, dan krijgen ze geen reactie, dus daar hoef je al niet bang voor te zijn. En als je ze niet meteen uit wilt nodigen op de chips, begin eens met te groeten als je ze tegenkomt, eventueel een praatje , En sneeuwballen en dat soort flauwekul negeren. Dan is daar de lol al van af

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100