Wat is het verschil tussen een gewoonte en een verslaving?

Ik hoor soms mensen dingen zeggen als:een zondag zonder soep is voor mij geen zondag.
Is dit dan ook een verslaving?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Bij verslaving is er altijd sprake van controleverlies: ook al wil je stoppen of minderen, het lukt je niet. Wilskracht alleen is niet meer voldoende om te kunnen stoppen. Met een gewoonte kun je stoppen als je dat wilt. Elke zondag soep eten is een gewoonte en geen verslaving.

Als die persoon zonder soep ernstige onthoudingsverschijnselen krijgt en zich onredelijk gaat gedragen is sprake van een verslaving.

Uit gewoonte poets ik elke morgen en avond mijn tanden, maar verslaafd ben ik daar niet aan! Verslaafd is afhankelijk van, gewoonte zijn dingen die je vanzelfsprekend doet....

Verslaving dan kun je er niet meer zonder... en word het vaak steeds erger... elke zondag eet ik ook soep lekker en is een goede gewoonte... :P

Een verslaving is een gewoonte die je zo graag doet, dat je er liever niet buiten zou willen. Liefst ook nog iets dat niet al te gezond voor je is. Daarbij is er een groot verschil tussen middelen die sterke of milde lichamelijke afhankelijkheid veroorzaken, en sterke of milde geestelijke afhankelijkheid. En grappig genoeg speelt de mate waarin de publieke opinie een verslavende rol toekent aan een stof ook een rol. Iedereen heeft wel een paar onschuldige 'verslavingen' waar je gewoon niet zonder wilt, maar die geen echte ontwenningsverschijnselen veroorzaken als je ze heel lang niet hebt. Mijn chipsverslaving bijvoorbeeld. Of mijn handwerkverslaving. Andere gewoontes onderkennen mensen vaak niet eens als een verslaving, terwijl na een dag de problemen al kunnen toeslaan. Alcohol is daar een berucht voorbeeld van, of slaapmiddelen. Het is het hem dus maar net hoeveel waarde je in het zinsverband toekent aan het begrip verslaving. Overigens is de lichamelijke afhankelijkheid ook bij de zwaarste middelen tamelijk relatief en snel voorbij; de geestelijke afhankelijkheid is vele malen hardnekkiger en moeilijker eronder te krijgen.

Het is pas een verslaving als je er niet zomaar mee kan stoppen, én het een negatieve invloed heeft op de rest van je leven. Om bij het voorbeeld van de zondagsoep te blijven: als je niet afspreekt met vrienden vanwege zelfs maar het risico dat er geen soep zal zijn, lijden je sociale contacten onder je gewoonte en neemt het de vorm van een verslaving aan.

Een gewoonte kan ook een verslaving zijn, maar bij een gewoonte denk je niet zo gauw aan stoppen... Dus daar kom je niet zo snel achter dat een gewoonte een verslaving is... Hoe minder "verkeerd" iets is, hoe hardnekkiger een gewoonte kan zijn en dus de verslaving... Slapen bijvoorbeeld kan een gewoonte zijn om dat te lang te doen, maar zonder kun je niet, dus dat zou best eens een verslaving kunnen zijn... Internetten, wie ziet dat nu kwaad is? maar is een van de meest hardnekkige verslavingen, maar als je een willekeurige verstokte internetter vraagt, dan zegt hij dat het een gewoonte is... Een gewoonte en een verslaving kan hetzelfde zijn, maar als die gewoonte niet wil of kan stoppen dan is die gewoonte een verslaving...

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100