Is het gebruikelijk om iets persoonlijks op een rouwkaart te schrijven?

Voorop de kaart staat: Met oprechte deelneming.

De overledene is al bijna twee maanden geleden heengegaan.
Vanwege persoonlijke omstandigheden ben ik nu pas in de gelegenheid om de kaart te versturen.

Zou ik daarover een verontschuldiging op de kaart moeten schrijven?

Is dat aan te raden of juist niet?

En zou ik daarnaast iets positiefs over het door mij gewaardeerde, overleden familielid moeten schrijven?

Of moet je zo`n kaart heel zakelijk alleen ondertekenen met je naam?
Of daar ook nog gecondoleerd bij schrijven?

Hoe moet ik dit aanpakken?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Als je de familie en de overledene wat beter kent zou ik er zeker iets persoonlijks inschrijven. Het is altijd een troost voor degene die hun dierbare missen. Ga echter niet teveel over jezelf schrijven. Schrijf gewoon op je eigen manier dat je al veel eerder wilde schrijven maar dat je er helaas door privéomstandigheden niet toe in staat was. (Daar verder niet over uitweiden, het gaat nu om hen en niet om jou). Maar dat je wel met ze meeleeft en ze veel kracht toewenst. En dan vertel je wat je altijd zo fijn aan de overledene vond, of hem/haar bewonderde om... vul maar in. Of een herinnering waarbij je moet glimlachen als je daaraan terug denkt. Het is altijd fijn zo'n persoonlijke boodschap van iemand te krijgen. En twee maanden zijn in een rouwverwerking helemaal niets qua tijd. Een meelevende kennis of vriend is altijd een troost. Als ze later in de tijd zover zijn heb je grote kans dat ze aan jou gaan vragen of het goed met je is omdat je liet blijken dat er iets was. Dan kan je altijd nog meer vertellen over je omstandigheden, zo je dat wenst.

als je er iets persoonlijks op schrijft, wordt dit waarschijnlijk wel meer gewaardeerd, dan wanneer je alleen een standaard kaart stuurt. als de overleden persoon iemand is, die je altijd erg waardeerde, zet dit dan er op. kan steun zijn voor de nabestaanden.

Het is meestal een goed idee om zo'n kaart te sturen en er iets persoonlijks op te schrijven. De ontvanger heeft daar meer aan dan je zou denken. Ik zou zelf wel aarzelen bij zo'n voorbedrukte kaart met de wat moeizame tekst "Met oprechte deelneming"; dat komt juist niet zo oprecht over. Maar: twee maanden na het overlijden is wel erg lang. De betrokkene is misschien al ver gekomen in het verwerken van het verdriet. Dan kan een kaart die als het ware terugtrekt naar het eerste stadium minder passend overkomen. Is het niet beter om eens te bellen? Dan kunt u beter peilen wat voor reactie op dit moment op prijs wordt gesteld.

Doe vooral dat wat je hart je ingeeft en wat voor jou goed voelt. Dat wordt vaak het meeste gewaardeerd. Bij het overlijden van mijn dochter 8 weken geleden, waren vooral de persoonlijke kaartjes, recht uit het hart, die die me het meest hebben geraakt en het meest zijn bijgebleven. En als je wat later reageert dan gebruikelijk, zoals jij, dan is het zeker de moeite waard om iets te schrijven van uitleg. Ik heb overigens zelfs hele brieven gekregen, zelfs van mensen die ik amper kende. Ik kan je zeggen dat het heel goed voelt als mensen oprecht meeleven. Als ik nu van iemand nog een kaartje zou krijgen met enkel de naam erop, zou ik dat toch erg vreemd vinden... Toegevoegd na 2 minuten: Als je de persoon in kwestie redelijk goed kent is het misschien beter om even te bellen en je verhaal uit te leggen.

Aller eerst is het wel gebruikelijk om iets om een rouwkaart te zetten. Je kan kort aangeven wat je tegen de nabestaande zou willen zeggen. Het hangt er allemaal een beetje van af hoe goed je de nabestaanden kent. Een excuus aanbieden is misschien wat lastiger. Een excuus kan vragen oproepen. Via een kaart is het nogal lastig om antwoorden te krijgen. Ik weet niet hoe goed je de nabestaanden kent en hoever ze van je vandaan wonen, maar misschien is het een idee om juist face-to-face je verontschuldiging aan te bieden en een korte toelichting te geven. Dit werkt misschien nog beter dan een kaartje dat twee maanden later pas in de bus komt vallen.. Blijft lastig... het is aan jou om een juiste afweging te maken. Vaak vinden mensen het al heel leuk om alleen een kaartje te krijgen. Alleen het feit dat je er aan denkt is voor veel mensen al genoeg. Succes d'r mee!

Er zijn mensen die zetten op zo n kaart, als ze hem kort na het bericht van overlijden versturen, heel weinig, alleen hun naam bv. En dat is ok. Anderen sturen heel kort een paar woorden mee: Sterkte, of ik denk aan je. En dat is ook goed. Zelf behoor ik tot diegenen die altijd een kort woordje over eigen ervaring met de overledene schrijft. Een korte, prettige herinnering aan die persoon, en dan iets over het gemis voor familie en omstanders van de overledenen. Maar nu je twee maanden later pas schrijft, zou ik dit uitleggen. Gewoon in eenvoudige bewoordingen zoals je spreekt. Bv. Lieve...... Ik kwam ineens tot de ontdekking dat ik jou nog niet heb laten weten hoe erg is het overlijden van ... voor jullie vind. Ik was eerder niet in staat, en vind ik jammer. -----Dan nog iets persoonlijks.... Vind je het goed dat ik je binnenkort kom bezoeken? Ik heb ...... de gelegenheid. Met hartelijke groet, ... Als je het zo doet, in je eigen woorden, dan is het altijd goed,

als je een rouwkaart stuurt wordt dat zeer gewaardeerd. als je er meer dan je naam op schrijft wordt het nog meer gewaardeerd. je kunt je natuurlijk verontschuldigen dat je nú pas kunt reageren, en iets positiefs over de overledene is prima, ook als het bijvoorbeeld je baas was. heel zakelijk kan (dat is ook gemakkelijker, alleen je naam tenslotte), maar persoonlijk is beter/fijner voor degenen die de kaart ontvangen. als aan de voorkant "gecondoleerd" staat, kun je aan de binnenkant bijvoorbeeld schrijven: "ik wens u heel veel sterkte met dit verlies." antwoord ja het is gebruikelijk en wordt zeer gewaardeerd als er iets persoonlijks op een rouwkaart geschreven staat.

Een persoonlijke brief aan de nabestaanden waarin je uitlegt waarom je niet eerder hebt gereageerd lijkt mij heel wat persoonlijker. Een kaart als iemand 2 maanden overleden is is not done. Dus schrijf je dat je onlangs vernomen hebt dat Piet is overleden. Dat je er erg van bent geschrokken. Dat je graag naar de begrafenis/crematie was gekomen als je het geweten had. Je hebt goede herinneringen aan Piet en denkt nog vaak aan jullie gezamenlijke weetikveel. Je wenst de achtergebleven familie heel veel sterkte met hun verlies en belooft binnenkort nog eens langs te komen.

De functie van een condoleancekaart is om op een nette manier aan de nabestaanden je deelneming mede te delen, zonder dat je gedwongen bent iets persoonlijks te formuleren. Iets persoonlijks is altijd mogelijk en wordt doorgaans heus wel op prijs gesteld. Of je dat op een mooi kaartje of in een brief of via e-mail doet maakt m.i. niet zo gek veel verschil. Zoiets zou ik zeker wat langere tijd na het overlijden doen.

Persoonlijk zou ik een mooie brief schrijven. Ik zou beginnen met een korte uitleg waarom ik niet eerder kon reageren en me daarvoor excuseren. Ik zou in die brief mijn gevoel proberen te uiten en refereren aan de overledene met enkele anekdotes die ik me herinner en afsluiten met het verlies dat in de familie plaatsgevonden heeft. Afsluiten met sterkte, beste wensen enz. kortom; ik zou heel persoonlijk zijn in die brief. Ik zou een condoleance kaartje mee insluiten want er zijn mensen die de steunbetuigingen in een album inplakken om later de kaartjes te kunnen bekijken op momenten wanneer daar behoefte aan is. Zo zou ik het doen, vooral omdat ik nooit kort kan blijven als ik schrijf. (^-^).

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100