Wat bedoelen mensen als zij zeggen : "gekwetst worden laat je zelf toe/ zelf gebeuren?"

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Als jij je gekwetst voelt, is het iets in jezelf dat op een bepaald punt gevoelig ligt. Je kan niet gekwetst worden als je van jezelf houdt. Voorbeeld: iemand noemt je stil en saai. Je voelt je gekwetst, want diep van binnen heb jij er zelf moeite mee dat je stil bent en niet zo veel te vertellen hebt als je eigenlijk wel zou willen. Op dit punt heb jij je zelf niet geaccepteerd. Stel dat je heel blij met jezelf bent, je vind jezelf waardevol en hebt op dit punt (stil en saai) geen twijfels over jezelf. Iemand maakt de opmerking dat je stil en saai bent. Het raakt je niet, je vindt het misschien een onaardige opmerking, maar doordat jij tevreden over jezelf bent, en jezelf niet in genoemde opmerkingen herkent, raakt het je niet.

Je moet je er niks van aantrekken, m.a.w. als mensen jou proberen te kwetsen en jij niet reageert, is het voor hun zinloos. Als jij daar boven staat, word je ook niet gekwetst.

Ze bedoelen dat je je er niets van moet aantrekken, dat je het je niet moet laten raken. Als jij je niet laat kwetsen, dan kwetst het je ook niet. Maar dat is natuurlijk maar ten dele waar. Je hoeft je niet overal iets van aan te trekken, maar "schelden doet geen zeer" is eigenlijk onzin. Mensen kunnen wel degelijk dingen zeggen die je diep raken.

Het betekent dat we zelf verantwoordelijkheid kunnen nemen over hoe we reageren op kwetsuren. We kunnen er als het ware voor kiezen, al is dat makkelijker gezegd dan gedaan. Toch, als we oefenen, kunnen we leren hóe we reageren als we ons gekwetst voelen, door wat of wie dan ook. We kunnen ervoor kiezen of we die gekwetstheid in gedachten blijven voeden door er almaar over door te blijven malen. We kunnen ook proberen die gekwetstheid goed te doorvoelen en te zien of we er iets mee moeten. Zo ja, dan kunnen we bedenken hoe en wanneer. Zo nee, dan kunnen we het bewust leren loslaten. Dan helpt de gedachte: Ik laat mijn humeur niet bepalen door iemand die mij kwetst. Ik bepaal mijn eigen humeur, ik geef die macht/kracht niet uit handen, dat laat ik niet toe. Dat werkt niet altijd zo stevig uit als het klinkt, maar het maakt je wel bewust dat je soms je kracht (of je humeur) uit handen geeft terwijl dat niet hoeft.

omdat je iemand zelf de kans geeft om gekwetst te worden in feite. op het moment dat iemand zich kwetsbaar opstelt denk ik dat er al iets niet aan de haak is (laag zelfbeeld, nare ervaringen etc) iemand die stevig in zijn schoenen staat zal zich niet snel gekwest voelen, want iedereen is anders, denkt anders, reageert anders en brengt dit anders. jezelf afhankelijk opstellen/maken of zelfs zijn van anderen, goedkeuring van anderen vragen/zoeken: daar kan je gekwetst worden dus in feite sta je dit zelf toe omdat je geen persoonlijke grenzen stelt (iemand stapt er dus heel gemakkelijk maar zeker niet altijd bewust overheen, en dat kan heel pijnlijk zijn) mijn manier om het te voorkomen: (persoonlijke) grenzen stellen en aan (durven/leren) geven. en.... waarde hechten aan wat belangrijk is voor jezelf emotioneel gezien en weten dat mensen lang niet altijd bewust kwetsen kan ook enorm schelen.

vanuit een ander perspectief dan voorgaande antwoorden kunnen ze ook bedoelen. "je wordt behandeld zoals je toe laat" Dus je kiest er voor waar je de grens trekt, trek je die niet dan zullen mensen je dus zo behandelen zo ver jij dat toelaat dat ze je behandelen. Hoe eerder jij de grens trekt hoe minder je gekwetst zal worden. Zo wordt er ook wel gezegd, " De eerste keer dat je genaaid wordt kun je er niets aan doen. De tweede keer is het je eigen schuld ". Wat zoveel wil zeggen dat je de eerste keer door vertrouwen in iemand het niet aan zag komen. trap je er een tweede keer weer in wist je dat je het kon verwachten van die persoon.

Gekwetst worden zijn andere woorden voor pijn gedaan worden. Iemand zegt iets en dat doet je pijn vanbinnen, geestelijk. Dat is een gevoel, pijn, zowel geestelijk als lichamelijk. Met dat gevoel kan je iets doen, door al eerder actie te ondernemen, dus voordat je voelt. Uitgaande van de 4 G's: Gebeurtenis, Gedachten, Gevoel, Gedrag (in die volgorde) kan je je gedachten veranderen en daardoor verandert je gevoel. Simpel voorbeeld: Gebeurtenis: iemand zegt tegen je, dat je stom bent. Gedachten: je denkt er bijvoorbeeld aan, dat je in eerdere situaties in je verleden ook stom geweest bent, je beleeft dat weer, "hoort" weer de stemmen die dat toen tegen je zeiden, hoe dat klonk etcetc. Gevoel vanbinnen: bedroefd: verdriet, pijn, ik deug niet, ik kan het niet etc. Gedrag: huilen, jezelf verdedigen, je terugtrekken etc. Bij dezelfde Gebeurtenis kan je ook denken (helpende Gedachten): de persoon die dit tegen mij zegt weet niet beter, het is een waardeoordeel/veroordeling van hem/haar, het zegt niks over mij etc. Daardoor wordt je Gevoel heel anders: het raakt je niet vanbinnen, misschien voel je zelfs medelijden voor die persoon, en kan kan je om diezelfde opmerking (schamper) lachen (Gedrag). In die zin laat je zelf het gekwetst worden wel of niet toe. Jij bepaalt zelf, door je Gedachten, hoe je je voelt. Bovenstaande is een leerproces en de meesten van ons leren dat niet even op een achternamiddag. Dat vereist heeeeeeel veel oefenen, bewust zijn en kost veel tijd. Het is een bewust veranderen van gedachtepatronen en wordt o.a. gebruikt bij Cognitieve therapie.

hier wordt mee bedoelt , dat je die andere ahw toestaat jou verborgen kwetsuren aan te raken of bloot te leggen. Die andere heeft ergeen weet en benul van en zich van geen kwaad bewust. Het is jou eigen pijn die jij alleen kan voelen . Die pijn kun alleen zelf (ver)zorgen door ze te af te schermen voor de buiten wereld .

In het begin van je leven denk je heel eenvoudig. Bijvoorbeeld, iemand doet iets, en jij voelt je daarna slecht. Het is dan logisch, dat je dan een direct verband legt tussen 1) die persoon / de handeling, en 2) jouw nare gevoel. Maar door meer ervaringen op te doen, ga je ontdekken, dat dit veel ingewikkelder ligt. Je pakte bijvoorbeeld een rumbonbon die kinderen niet mogen hebben, waarna je een pets op je handje kreeg. En je ontdekt dan, dat je die pets gewoon kan voorkomen, door die bonbon te laten liggen. Nog weer later, ontdek je dat mensen soms ook nare dingen doen, omdat ze een slecht humeur hebben, of omdat ze niet hadden opgelet, of omdat ze hun pilletje vergeten waren. Er kunnen dus vele redenen zijn, en die liggen dan niet aan jou: en dat heet: je hebt pech. Er zijn dus twee dingen: zélf voorkomen dat je gekwetst wordt door sterk en slim te worden; én leren omgaan met pech. In het leven leer je steeds beter met deze twee dingen om te gaan. Dat betekent ook, dat je wat dat betreft niet gauw uitgeleerd bent, er is altijd meer. Om je aan te moedigen zeggen wijze mensen dan wel eens, dat je de gekwetstheid zelf toelaat. Daarmee hopen ze, dat je zelf gaat nadenken over de gebeurtenissen en het leven, om zo meer te leren en er beter tegen te kunnen.

Vaak hebben mensen niet eens in de gaten dat zij een ander kwetsen. Het is maar hoe je er tegenover staat. Heb je een slechte dag, zit je niet goed in je vel, dan is het risico dat alles wat andere zeggen kwetsend overkomt. Of je voelt je enorm aangesproken als iemand iets zegt. Dan roep je het over jezelf af.

Net zoals je zegt eigenlijk. Maar het is onzin. Iedereen heeft zijn eigen gevoelens en kwetsbaarheden. Je kan nooit voor een ander bepalen of hij of zij gekwetst moet zijn. Je kan daar immers niks aan doen. Is overigens een kwestie van respectloos gedrag naar iemand toe.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100