Waarom is niet iedereen orgaandonor?

Gisteren is mijn buurjongetje overleden....hij had gered kunnen worden als er een hart en longen beschikbaar waren..Waarom zijn sommige mensen geen donor, is dit een vorm van egoisme of is dit onwetendheid? Of heeft dit er niets mee te maken?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Voor veel mensen omdat ze het een eng idee vinden, of er bij leven liever nog niet over nadenken.Dat is natuurlijk voor een deel onwetendheid, voor een deel angst (voor het onbekende, maar ook voor 'ben je wel echt dood als je hersendood bent'), maar egoisme is het volgens mij niet vaak. Al zitten er zeker mensen tussen die minder edele motieven hebben. Maar er speelt natuurlijk - zeker in dit geval- ook nog iets anders mee. Voor kinderen kun je geen organen van een volwassene gebruiken (met uitzondering van een - gedeeltelijke- lever). VOor een kind dat een nieuw hart EN nieuwe longen nodig heeft, moet er dus minimaal één kind overlijden aan een oorzaak die deze organen niet beschadigd (des geen verkeersongeval oid), dat van ongeveer dezelfde 'afmetingen' is , en óok nog een goeie 'match'. En de ouders moeten in die omstandigheden kunnen enwillen beslissen of ze hun zojuist overleden kind orgaandonor willen laten zijn - een slecht moment om daar voor het eerst over na te denken. Die spoeling is dus natuurlijk (letterlijk natuurlijk) wel heel, heel erg dun - gelukkig - , omdat er in Nederland relatief weinig kinderen overlijden. Zelfs áls iedereen standaard donor zou zijn, zou de kans dat er voor hem tijdig een passende donor werd gevonden dus alsnog heel erg klein zijn geweest. Misschien wel net zo klein als nu. Dat is een vreselijk idee, maar donororganen zijn een allerallerlaatste redmiddel (en echt niet altijd een wondermiddel), geen 'aspirientje' dat iemand onthouden wordt omdat een ander 'aan zichzelf zit te denken'.

gecondoleerd, hoe leeg dat ook klinkt over internet. ik vind het zelf ook onlogisch. ben zelf voor het belgische model: je bent donor tenzij je bezwaar maakt. eerlijkheidshalve moet ik erbij zeggen dat ik zelf geen donor ben, vind het op de een of andere manier een eng idee, en schuif daarom het idee voor me uit (dat doe ik later wel) laf, ik weet het maar misschien toch een soort antwoord op je vraag.

Ik ben bewust wel donor. Maar ik kan me goed voorstellen dat mensen het een eng idee vinden dat wanneer zijn dood zijn er nog in hun gesneden gaat worden.

Ik zal het nog een keer zeggen elk orgaan in MIJN lichaam is ook van MIJ. Voor mijn dood en na mijn dood wordt het door maden opgegeten.

Ik vind het heel erg van je buurjongetje. En...voor de goede orde...ik ben zelf orgaandonor. Maar... Een groot aantal kinderen in deze wereld heeft honger en/of gaat dood van vuil water. Veel van die kinderen zouden we kunnen redden als we allemaal, na onze dood, onze erfenis zouden nalaten ten behoeve van voedsel en schoon water. Dat doe ik tenminste wel. Ik weet ... het is het vergelijken van appels met peren. Maar ik heb het gevoel dat in de discussie rondom zieke kinderen en orgaandonatie het sentiment een te grote rol speelt.

Als ik dood ben heb ik niets meer nodig. Van mij mogen ze alles hebben wat ze kunnen gebruiken.

Ik wás donor, tot ik mijn huidige vriend ontmoette. Hij vindt het een verschrikkelijk idee, en vooral waar het de tijd betreft die je hebt om afscheid te nemen... dat is voor hem te moeilijk. Zolang ik hem niet kan overtuigen... ben ik geen donor meer. Toegevoegd na 2 minuten: hoe erg ik dat eigenlijk ook vind

Ik ben zelf wel donor. Mensen die bewust de keuze maken dat ze om welke reden dan ook geen donor willen zijn (geloof, overtuiging enz.) kan ik nog wel mee leven. Ik heb meer moeite met mensen die geen donor zijn omdat ze er niet over willen nadenken of denken dat komt nog wel een keer. Maar ik denk dat dat wel de grootste reden is dat mensen nog geen donor zijn, ze willen er niet aan denken dat ze een keer doodgaan. Steken hun kop in het zand. Terwijl dat toch juist de enige zekerheid in het leven is.

Men wort pas donor als men op de feiten word gedrukt En er wat je de naaste gebuurt denk ik Maar ik ben al jaren donor Ik heb er niets meer aan als ik dood ben En je red er een leven mee

Hoe hard het ook is niet iedereen kan gered worden.Het is niet nogal wat.Een hart en longen.Wie zegt dat een kind zo n operatie kan overleven? Er is geen organen groot handel.En voor kinder organen moet elders een ander kind dood gaan.Zie het als de wet van het behoud van ellende.Waar er een sterft zal een ander leven en omgekeerd.Overgens draai de zaak maar om, zijn er van dat dode buurjongetje organen die nog wel goed waren naar een ander kind gegaan? vast niet.Nou dan!!

In België ben je automatisch donor of je moet het aangeven dat je het niet wilt. Zo'n systeem werkt beter dan dat mensen zich moet aanmelden. Zoiets word vaak vergeten of niet aangedacht. Er zijn wel discussies geweest om het zelfde systeem aan te nemen, hopelijk gebeurt dit snel zodat situatie's als dit niet meer voor komt. Ik zelf vind het eigenlijk een eng idee, klinkt misschien heel sciencefiction achtig maar stel dat iemand met veel macht en geld een donor nodig heeft maar jij leeft nog, je raad vast al waar ik heen wil.

Hebben de mensen die hier donor zijn het er ook met hun nabestaande over gehad? Want als je dood bent nemen deze de beslissing of je wel of geen doner bent, ongeacht wat er in je donorcodicil staat.

Wat heel heel erg verdrietig van je buurjongetje! Ik geloof niet dat mensen egoïstisch zijn in deze, eerder onwetend. En wat ook heel heftig is voor velen: door te moeten beslissen of je orgaandonor wordt word geconfronteerd wordt met het nadenken over je eigen dood. En dat is voor heel veel mensen moeilijk te handelen! Tel daarbij de nare verhalen op over misschien nog niet echt dood zijn, terwijl men toch je organen wil hebben! Ik stond ooit mijn beenmerg af waardoor een familielid uiteindelijk nog 2 jaar langer heeft kunnen leven. Beenmerg kun je afstaan terwijl je leeft, dat is het mooie. Maar het heeft me wel keihard geconfronteerd met de hulp die je op die manier kunt bieden, dus ik ben vanaf dat moment van harte donor. Heel veel sterkte voor eenieder die je buurjongetje zal gaan missen......

Dat heeft te maken met democratie. Als je de keuze niet zou hebben zou dat betekenen dat we in een soort van dictatuur zouden leven en dat zou ook weer geen goede ontwikkeling zijn. Religie kan overigens ook een rol spelen in het wel of niet afstaan van een donor. Ik snap overigens het belang van een orgaandonor heel goed. Ik ben zelf dan ook geregistreerd donor en mij mogen ze dan ook helemaal leeg halen, onder het motto 'pak wat je pakken kan'. Uiteindelijk is het zelfs zo dat mijn genen voortleven in een andermans lichaam, uiteindelijk blijven het mijn organen met mijn genen, dus in die zin besta ik dan toch ook weer een beetje voort. Dat idee vind ik dan ook wel weer wat hebben.

Vreselijke situatie. Sterkte ermee. Ik denk dat de meeste Nederlanders niet bezig willen zijn met het onderwerp. Het is een ver van hun bed show, gevoed door doodsangst. Als jij een donorcodicil invult, ben je bezig met jouw eventuele plotselinge dood, en dat is voor velen zo confronterend, dat ze het maar laten. Natuurlijk zijn er ook groeperingen die vanuit hun geloofsovertuiging geen codicil invullen. (wederopstanding). Natuurlijk had Nederland al jaren geleden moeten besluiten dat IEDEREEN donor is, tenzij hij of zij aangeeft dat niet te willen. Ik vind het een schande dat juist een modern land als Nederland zijn inwoners laat sterven omdat deze simpele wet niet ingevoerd wordt. Wat dat betreft blijft Nederland een calvinistisch en kortzichtig chrrrrrristelijk flutlandje. Mensen, vul in dat codicil want echt, aan de andere kant heb je dat aardse lijf niet meer nodig. Waarom zou je er een ander dan geen plezier mee doen?

Jasper heel erg , maar mensen willen dit niet omdat ze bang ervoor zijn. en die buren worden nu zeker masaal orgaan donors ?

Omdat veel mensen dat formulier niet invullen en omdat het onlogisch is om iedereen donnor te maken. Vind ik

Heel verdrietig en ja waarom niet iedereen donor is? daar zijn heel veel redenen voor aan te geven: de mijne is dat ik zelf zo ongezond ben,dat niemand mijn organen wil hebben.

Omdat veel mensen het heel erg druk hebben met van alles en nog wat wordt er denk ik weinig over nagedacht,Juist als je het van dichtbij meemaakt,wordt je met je neus op de feiten gedrukt en ga je er beter over nadenken.Gisteren toevallig met zoon van 17 erover gehad. Die zei,het is toch mooi dat er iemand doorkan leven als je je organen afstaat.Toen wilde ik ook zeker weten in hoeverre hij daar in wil gaan,maar hij was al weer weg.Nu kon ik hem wel achterna rennen maar zo'n gesprek moet je ook niet forceren.Van hem weet ik in ieder geval iets,nu ikzelf nog. Gecondoleerd met je buurjongetje..

ik ben wel donor. niet dat ik mijzelf nou op de schouder klop maar ik vind dat die regeling van automatische registratie er moet komen. ik vind het erg voor je buurjongetje en de nabestaande. denk dat het meer onwetendheid is en daarna laxheid. je moet namelijk wel helemaal een papiertje invullen poeh poeh.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100