Hoe overleven arbeidsongeschikte mensen in landen zonder sociale zekerheid?

In Nederland komen mensen die echt niet kunnen werken in aanmerking voor een uitkering en zo op een menswaardig bestaan, maar hoe zit het in de meeste andere landen? je ziet ze bijv. wel vaak bedelen op straat etc. maar zijn er ook gevallen bekend van mensen die hierdoor bijv. van de honger zijn gestorven? Niet door een hongersnood maar specifiek door het feit dat ze zelf niet konden werken en verder ook niemand (de staat) voor ze wilde zorgen?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Natuurlijk kan niemand daar een volledig juist antwoord op geven, want ongetwijfeld zal het wel eens voorkomen. Echter, in de praktijk zorgen mensen in landen waar totaal geen enkele sociale zekerheid is (zoals ook hier te lande nog maar een krappe honderd jaar geleden) veel beter voor elkaar. Arbeidsongeschikte (een indertijd VEEL nauwere definitie dan tegenwoordig, want wie IETS kon, DEED ook iets) mensen werden onderhouden door de groep /stam / familie. Alleen zij zonder enige naasten moesten/moeten het hebben van de bedelstaf danwel het armenhuis. Wij zijn er inmiddels dermate aan gewend geraakt dat 'de staat' wel voor deze mensen zorgt (hoewel het ons natuurlijk een signifikant aandeel van ons inkomen kost), dat er onderling weinig meer naar elkaar omgekeken wordt. Het kost tenslotte al meer dan genoeg, vooral nu de definitie van arbeidsongeschiktheid soms wel erg ruim genomen wordt, en er ook bij lange na niet meer voor al die mensen werk is, terwijl ze vaak graag zouden willen. Door het ontbreken van wetten en regeltjes maar zeker ook door het ontbreken van de enorme bijdrage die gezonde mensen (werkgevers EN werknemers) moeten betalen voor wie minder gezond is of arbeidsongeschikt wordt, is er elders op de wereld ook van werkgeverskant veel meer ruimte mensen die maar beperkt of tijdelijk iets kunnen, werk te verschaffen. Dat is hier veel moeilijker en voor veel (kleine) werkgevers ook onbetaalbaar. Waardoor 'niets doen en door de staat verzorgd worden' vaak ook de enige optie is. Het is dus een systeem met voor- en nadelen.

Nederland is een land met veel sociale zekerheid en behoort daarmee tot de wereldtop op dit gebied. Veel landen vooral derde wereldlanden, kennen dit niet en sterven door honger/ ondervoeding. In deze landen is dit zo normaal dat er geen ruchtbaarheid aan wordt gegeven. het is wereldwijd bekend en wordt ook niet opgetekend, omdat het dagelijks mensenlevens kost. In veel landen heeft de mens niet die rechten zoals wij ze kennen. Ze moeten zien te overleven en het recht van de sterkste/rijkste telt, dus moeten zij genoegen nemen met wat hen wordt toebedeeld en dit is niet veel of niets. Kijk maar eens op deze site, om een idee te krijgen. http://www.cmo.nl/sw/index.php?Itemid=136&id=118&option=com_content&task=view

Ja, dit komt zeker voor. Echter sterven ze over het algemeen vaker door een gebrek aan medische zorg dan echt van de honger (hongersnoden niet meegerekend dus). In landen waar geen sociale zekerheid is, verbouwen mensen veel meer dan hier hun eigen voedsel waar ze van proberen te leven en delen dit dan met de mensen die bijvoorbeeld geen voedsel kunnen verbouwen. Ook speelt de kerk een veel belangrijkere rol dan hier, in veel landen zonder sociale zekerheid zorgt de kerk voor de armen. De kerk brengt hen voedsel en kleding. De armen zorgen dus voor elkaar eigenlijk. Wat een grote bedreiging vormt is de corruptie onder hulpverleners als ziekenhuispersoneel. Als jij je behandeling niet kan betalen, wordt je niet door hen geholpen, hoe ernstig de situatie ook is. Zelfs áls er in dat land zorgverzekeringen zijn, dan hebben de armen er geen, omdat de verzekering meer kost dan hun hele maand salaris. In Nederland zal je altijd worden geholpen mocht de situatie levensbedreigend zijn, of je nu verzekert bent of niet, daar gebeurt dat niet. Daar wordt je aan je lot over gelaten als je niet kan betalen.

Bronnen:
Mijn ervaringen bij ontwikkelingswerk

In landen waar geen sociale zekerheid is overleven mensen soms van alle eetbare voeding die ze van hun land of van de bomen kunnen halen als de mogelijkheid er is. Als ouders daar niet meer kunnen werken, dan hebben gezinnen niets. Soms worden kinderen ingezet om wat centjes te verdienen om het hele gezin te onderhouden. Ontwikkelingshulp biedt daar soms ook hulp. Het is nog niet zo lang geleden dat hier ook nog geen sociale zekerheid was. Gezinnen hadden veel kinderen. Die mensen leefden in bittere armoede als vader geen werk had. Familie en buren zorgden toen wel meer voor elkaar, maar meestal waren die ook arm. Werd er iemand ziek, dan stierf die ook vaak omdat er geen geld was voor de dokter of voor het medicijn. Er bestond liefdadigheidswerk dat van de kerk uitging. Maar meer dan een aalmoes was dat ook niet. Het is wel zo dat mensen die in armoede leven, veel meer kunnen doen met heel weinig. Maar zonder werk was het dus, zoals je in je vraag al zegt, ‘overleven’. Maar ‘léven’ is dat niet.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100