Geadopteerde ouders, is dat een goed idee?

Nogal wat jongvolwassen kinderen hebben ouders die aan de drank verslaafd zijn, persoonlijkheidsstoornissen hebben, of overleden zijn. Deze kinderen ontberen de hulp die andere volwassen kinderen wel krijgen; ze missen het persoonlijke en rijpe contact met vertrouwde ouderen.
Deze mensen richten zich dan maar tot de geestelijke hulpverlening, ter vervanging van de ouders.
Het idee is, dat (rijpe) ouderen zich aanbieden als te adopteren ouder. Hoe zou dit vormgegeven kunnen worden? Zou dit aangestuurd moeten worden door een instantie? Zo ja, welke?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Vrijwilligersorganisaties geven dit vorm door maatjes te zoeken.

Bronnen:
http://www.contourtilburg.nl/index.php?sty...

Wat jij bedoelt is er denk ik al min of meer in de vorm van pleegouders. (rijpe) Ouderen zoals jij dat noemt, kunnen zich aanmelden als pleegouders en kinderen voor korte of langere tijd opnemen in hun gezin. Zie www.pleegzorg.nl .

Ik denk dat als deze kinderen, jong volwassen zijn er 2 dingen kunnen gebeuren 1 Ze hebben zelf al een netwerk om zich heen, denk aan grootouders, buren, vrienden, een oom, noem maar op. Deze kinderen en hun omgeving hebben zelf al voor 'opvang' gezorgt. Gelukkig is dit een hele grote groep, die ondanks alles prima op z'n pootjes terecht komt. 2. Als ze deze opvang in hun kindertijd niet of veel te weinig hebben gehad en er komen veel problemen dan is jouw idee een goed idee. In weze is dit er al, in vorm van pleegzorg, dat is geen GGZ. Maar deze kinderen kunnen natuurlijk zoveel meegemaakt hebben dat begeleiding door GGZ nodig is. De begeleiding zou er eigenlijk veel eerder moeten zijn, daar ligt het voorkomen van het probleem van ontspoorde jongeren (gedeeltelijk natuurlijk, elk geval is anders) De omgeving heeft veel invloed op de ontwikkeling van kinderen, zeker als de thuissituatie te wensen overlaat, maar hierin ingrijpen is geen taak van het GGZ, maar van jeugdzorg. Dat is nu al zo.

Goed bedoeld, maar redelijk overbodig, jouw idee. Het is een feit dat er best veel kinderen zijn die weinig aan hun ouders hebben door een van jouw redenen of anderszins. Vaak hebben zij al hulp: van school, van familie, van gezinsbegeleiding, en inderdaad via pleegzorg.. Wat je zelf wel altijd kunt doen: als je ziet dat er in je omgeving een gezin is dat het wat moeilijk heeft, biedt je hulp aan. Dat kan zijn: een luisterend oor bieden,een keer passen, helpen bij klusjes. Als een prettige buur. Maar ga niet een eigen bureau hulpverlening beginnen...

Volgens mij is het er ook al in de vorm van Crisis opvang (OUders zorgen wel voor hun kinderen maar worden soms tijdelijk of in de weekenden ontlast door de pleegouders). Pleeggezinnen, als de ouders totaal uit ouderlijke macht zijn gezet of overleden zijn en er geen familieleden zijn welke de zorg opzich willen nemen. Grote broer / zus projecten, voor kinderen / jeugd dit enkel wat hulp nodig hebben om niet af te glijden naar jeugdbendes of criminaliteit, maar ook voor gewone vragen over bijvoorbeeld sexualiteid. Als je meer doelt op 16 jarigen (en ouder) en ouder deze hoeven al niet meer perse in een pleeggezin. Deze worden meer door sociale diensten bij gestaan maar weigeren eerder dergelijke hulp en nemen genoegen met hun vrienden.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100