Waarom heeft elk mens vooroordelen?

Wat is de reden dat mensen meteen een (voor)oordeel over een persoon hebben, zonder dat ze die persoon kennen. Je uiterlijk hoeft toch niks te zeggen over hoe je bent?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

ik denk dat dat nog afstamt van heeeel vroeger toen we als oermens nog in 1 sec en 1 blik moesten konden inschatten of een situatie gevaarlijk was of niet. Ook komt het voort uit lichaamstaal. Dit is ook een intuitie die dieren nog steeds hebben, die oordelen ook gelijk of een ander dier goede bedoeling heeft of niet. Toegevoegd na 4 minuten: door het zien van het "gezicht"en houding van een ander dier. Wij als mens geven waarschijnlijk bepaalde lichaamtaal af waar we onbewust toch een oordeel over vellen. Ik bedoel, iemand die met zijn schouders naar achteren loopt, borst vooruit en kin omhoog geeft de indruk heel zelfverzekert te zijn. Dit is dan al een oordeel dat eigenlijk vanzelf komt, terwijl deze persoon wel super verlegen zou kunnen zijn.......

Dat heeft te maken met het in leven blijven zelf. Alle dieren hebben dit, dus het is breder dan alleen menselijk. Om te blijven leven, is het nodig om gevaar snel als zodanig in te schatten. Als je ergens bijvoorbeeld ineens door een leeuw wordt besprongen, terwijl je nog nooit een leeuw hebt gezien, dan is het niet handig om deze situatie onbevooroordeeld en op je gemak te onderzoeken. Je krijgt maar ene kans om te overleven. Dus je moet meteen handelen, met te weinig informatie. Statistisch gezien, zijn ongeveer 25 ervaringen nodig, om met voldoende statistische zekerheid het gevaar juist te kunnen inschatten. Je begrijpt dat dat in het leven niet handig is om zo afwachtend te doen. Het bijgevolg is, dat gevaar ook vaak wordt overschat. Een onbekend iemand heeft altijd iets van gevaar over zich. Je weet immers niet hoe die persoon is en wat zijn bedoelingen zijn. Wij mensen beginnen dus met vooroordelen. We nemen ook het oordeel van de groep gemakkelijk over. Dat is nu eenmaal het gemakkelijkste en het veiligste. Pas later, en na heel veel scholing, nadenken, het opdoen van wijsheid en ervaringen, kunnen we enigszins onze vooroordelen laten schieten. Maar nooit helemaal. Dat is mijn overtuiging.

Om de wereld overzichtelijk te houden. En omdat het werkt. Als je iedereen volledig onbevooroordeeld en open tegemoet moet treden en pas na een tijdje een mening gaat vormen, wordt de wereld heel verwarrend en onoverzichtelijk. We 'weten' graag op het eerste oog al een beetje wat voor vlees we in de kuip hebben, en delen mensen dus gemakshalve in in groepjes met duidelijke kenmerken - en na verloop van tijd soms ook waarde-oordelen, al zijn de groepjes in eerste instantie gelijkwaardig en zit er geen 'volgorde' in. Zouden echter mensen nooit of bijna nooit voldóen aan die ''vooroordelen'' (en sommigen voldoen inderdaad helemaal niet aan het idee dat je aanvankelijk van ze hebt, positief of negatief), dan zouden we ook dat systeem niet meer hebben, omdat het niet zou werken. En clichés, hoe cliché ook, bestaan eigenlijk alleen maar omdat ze zo vaak WEL waar zijn. Tenslotte kiest iemand zijn uiterlijk niet 'random' , maar zeker ook om bij een bepaalde groep (en andere groepen niet) te horen. Dus heeft een eerste oordeel over iemands uiterlijk uiteindelijk genoeg waarde om het 'vooroordeel' in stand te houden. Sommige 'vooroordelen' kies je bewust voor, door je bijvoorbeeld helemaal onder te laten tatoeren, zwarte kleding te dragen, je hoofd kaal te scheren, een rode lange jurk te dragen of een driedelig maatkostuum met stropdas, om maar wat zijstraten te noemen. En sommige, zoals je huidskleur, kun je niks aan doen. En eerlijk is eerlijk, hokjes gebruiken we allemaal. Ze staan niet vast, maar het is wel je beginpunt. En ja, ook al hoeft het uiterlijk niet altijd iets over iemand te zeggen, een -bijvoorbeeld- gekleurde medelander met een stropdas en een pantalon maakt op mij een HEEL andere indruk dan een 'soortgenoot' met een spijkerbroek onder zijn billen, een mp3-speler met voor iedereen hoorbare gansta-rap-muziek, een paar gouden kettingen (en tanden) en een petje op. Je gaat mij echt niet wijs maken dat de stroom aan 'voor'oordelen die me dan onwillekeurig overspoelt nergens op gebaseerd is.......

Omdat het gemakkelijker is om met je vinger naar een ander te wijzen. Zo leidt je jezelf af van je eigen innerlijke pijn. Maar in weze zegt het wijzen van de vinger meer over diegene zelf dan over de ander. Ze wijzen immer met drie vingers naar zichzelf toe. Dus die mensen zitten zelf met veel pijn, verdriet en boosheid en de ander prikkelt alleen hun eigen vervelende herinneringen over zichzelf.

Iedereen heeft een eerste indruk ( voor oordeel ) Dit betekend overigens niet dat deze persoon niet direct word geaccepteerd of wel word geaccepteerd. Als je een jongen/man bent en je ziet een meisje/vrouw dan denk je meteen wow of je denkt ugh of je denkt nog even door. als je een meisje/vrouw bent en je ziet een jongen/man dan denk je ook meteen wow of je denkt ugh of je denkt nog even door. De mens is hoe je het ook went of keert een denker. wanneer wij iets zien begint ons brein meteen dat gene te verwerken. en zet dat in een hokje tada voor oordeel. het is iets waar je niet aan ontkomt echter word het woord alleen in een negatieve gebruikt terwijl een vooroordeel ook kan zijn dat iemand geweldig is. succes hoop dat dit antwoord je helpt. met het oplossen van je vraag. Toegevoegd na 13 minuten: wilde eraan toevoegen dat een eerste indruk geen voor oordeel is maar dat een voor oordeel het directe gevolg is na een eerste indruk.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100