Wat kan ik het beste doen, als ik ten onrechte wordt beschuldig van autisme door werkgevers, leraren?

Er is geen bewijs daarvoor dat ik zoiets heb en hen hebben te weinig kennis hierover. En ik weet 100% zeker dat ik geen autistische stoornis heb. Mijn ouders en vrienden geloven ook dat er niks is. Waarom zeggen mensen te snel dat ik iets mankeer op dat gebied?

Toegevoegd na 10 minuten:
Ik ben zeer verlegen, maar kan wel met mensen opgaan, als ik ze beter leer kennen. Kan verlegenheid een reden voor hen zijn?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Je kan aan ze vragen waarom ze denken genoeg kennis te hebben om deze diagnose te kunnen stellen. Dit soort diagnoses kunnen alleen gesteld worden n.a.v een uitgebreid onderzoek. De mensen die deze diagnose mogen stellen hebben hier een universitaire studie voor gevolgd. Belachelijk dus dat ze denken deze stempel op jou te mogen drukken. Wat ze wel kunnen doen is jou aan te spreken op zichtbaar gedrag. Bijvoorbeeld wij zien dat je veel moeite hebt met veranderingen of dat je erg op jezelf gericht bent. Maar die diagnose die ze nu gesteld hebben (en dat hebben ze in feite gedaan) mogen ze absoluut niet doen. Wat je nu kunt doen is contact zoeken met je bedrijfsarts en dit verhaal voor leggen. Ik kan mij namelijk voorstellen dat dit nog al sfeerbepalend is op je werk en je daardoor met minder plezier naar je werk gaat. Op school is er altijd een vertrouwenspersoon waar je contact mee kunt opnemen. Ik zou dit zeker doen. Nog een vraagje..Hoe hebben jou ouders hier op gereageerd? steunen die jou? Ook zij kunnen contact opnemen met school. veel suc6!

De meeste mensen hebben het nodig om de wereld en de mensen om hen heen te etiketteren om hun eigen omgeving veilig en overzichtelijk te houden. En waarschijnlijk denken deze mensen iets in jouw gedrag te zien (een bepaalde starheid), waar ze niet mee om kunnen gaan, dat hen doet denken aan kenmerken van autisme. Toegevoegd na 1 minuut: Waarschijnlijk kun je deze mensen het beste vragen wat ze bij jou zien, waarom ze dat aan autisme doet denken en wat dit voor hen betekent. Iemand een etiket opplakken helpt om niet naar jezelf en je eigen mankementen te hoeven kijken.

Tegenwoordig word te snel en te gemakkelijk een conclusie getrokken... Heb je hun al eens gevraagd waarom ze dit denken? en waar ze het op baseren? Je kunt helaas weinig doen tegen dit soort insinuaties, ze zullen het hoogstwaarschijnlijk zeggen met de beste bedoelingen... Maar leuk is het voor jou absoluut niet natuurlijk en ik denk dat het enige dat je kunt doen is hun confronteren...

Autisme is een stoornis in de informatieverwerking van de hersenen. Informatie die via de zintuigen binnenkomt (zicht, geur, geluid, etc.) wordt bij mensen met autisme anders verwerkt. Zij hebben moeite om de details die zij waarnemen te verwerken tot een samenhangend geheel. Hierdoor hebben mensen met autisme problemen met communicatie, sociale interactie en verbeelding. worden vijf subgroepen van autisme onderscheiden: (Klassiek) Autisme De stoornis van Asperger PDD-nos RETT syndroom Desintegratiestoornis van de kinderleeftijd De diagnose "stoornis in het autistisch spectrum" kan alleen goed door een deskundige gesteld worden die hierin is gespecialiseerd. Dus niet door je ouders, vrienden, leraren, werkgevers. Er wordt te vaak geschermd met "autisme" als iemand bijvoorbeeld sociaal wat minder vaardig is, of een beetje een einzelganger. Maar dat is beslist niet het criterium voor autisme. Omdat je je misschien wat anders gedraagt dan men normaal vindt wordt er een etiket (in dit geval autisme) op geplakt. Maar ik vindt het persoonlijk misplaatst zowel voor jou als voor al die mensen die wel te kampen hebben met deze stoornis. Het is niet iets om maar luchtig en gemakkelijk over te doen. Mocht je een vermoeden hebben dat er wel iets aan de hand is dan kun je via je huisarts een verwijzing aanvragen voor nader onderzoek. Maar nogmaals: je kunt ook "gewoon" wat anders zijn dan anderen en dat hoeft niks met autisme te maken te hebben. Toegevoegd na 4 minuten: En als concreet antwoord op je vraag: vraag aan diegene die dat zegt waarom hij dat zegt. Ze zullen er een goed verklaring voor moeten geven. En het is vervolgens aan jou om er al dan niet iets mee te doen. Als men niet verder komt dan iets vaags, dan kun je het verder negeren. Je kunt wel tegen diegene zeggen dat je het niet leuk vindt om, onterecht, dit etiket opgeplakt te krijgen en of ze daarmee willen stoppen. Iedereen mag zichzelf zijn! Toegevoegd na 10 minuten: Ik vond nog een test van het blad "psychologie" om te kijken of je autistische trekjes hebt: http://tests.psychologiemagazine.nl/Gezondheid/Test%20autisme NB: dat wil dus niet zeggen dat je autistisch BENT!

Bronnen:
http://www.autisme.nl/autismealgemeen.html...

Mensen die gesloten zijn, een hekel hebben aan contact met hun collega's of klasgenoten, niet 'gezellig meekletsen', moeite hebben met samenwerken en dingen liever zelf doen en houden van orde en regelmaat krijgen soms wel eens te horen dat ze wel autistisch zullen zijn. Als ze dat tegen jou zeggen kun je terugzeggen dat je gewoon verlegen bent. Als je door jouw karaktertrekjes telkens in de problemen komt op school of op werk, kun je wel op zoek gaan naar manieren om er op een andere manier mee om te gaan. Als jouw verlegenheid je belemmert in je dagelijkse leven, zul je er echt iets mee moeten doen. Stel trouwens dat je wel autistisch trekjes zou hebben, dan is dat nog niks om jezelf voor te schamen. Dat komt in de beste families voor en is soms zelfs best handig ;-)

je kan je laten testen op autisme en dat dan laten zien aan je leraren en wekgevers

Het kan sowieso nooit kwaad om een keer een communicatiecursus te gaan doen, vaak leer je bij zo'n cursus dingen waar je van tevoren nooit aan gedacht had (eye-openers)!

Persoonlijk zou ik er eens hartig om Lachen. Persoonlijk zou ik het als een Compliment aanvaarden want... of je het nu graag hoort of niet, we hebben ALLEMAAL, zonder enige uitzondering, de energetische contactpunten IN ons om eender wat te zijn of om als eender wat of wie te manifesteren. Je hebt vast al wel de uitspraak gehoord dat er in elk van ons een moordenaar schuilt? Wel, er schuilt in elke van ons ook de dief, de verkrachter, de heilige, de hoer, de mongool, het kind, het beest, het zachte, het harde en ja hoor... OOK de autist. Hoe meer jij je nu zal verzetten tegen die uitspraak hoe groter de kans dat hetgeen zich nu nog niet manifesteert zich weldra heel duidelijk zal manifesteren. Met andere woorden het (h)erkennen... het durven zien én Aanvaarden dat ook jij 'Gezegend' bent met alle GAVEN waarmee ook alle anderen gezegend zijn dan houden die opmerkingen van anderen heel snel op. En Eureka... van zodra jij JOUW verzet opgeeft zal je merken dat het net die anderen zijn die heel duidelijk dat soort kenmerken gaan vertonen die jij net van jezelf hebt aanvaard. En dan is het jouw beurt om niet opnieuw in die val te trappen van 'zie je wel, je bent zelf een autist' of een opmerking in die aard. Dan is het JOUW kans om, mede in hun plaats, te Begrijpen dat wij werkelijk alles IN ons hebben en alles via onze Gedachten kunnen activeren naar believen. Ik las onlangs een leuk boekje over Autisme en ik schrok van de vele herkenningspunten. En toch... De AUTIST in mezelf (h)erkennen veranderde mijn leven in korte tijd ten Goede. Sindsdien ben ik zowel mezelf als anderen beter gaan begrijpen. Iedereen, ja heus iedereen zal vroeg of laat alles wat die buiten zichzelf waarneemt als een 100% Volwaardig deel van zichzelf dienen te Aanvaarden. Wij maken er onder vrienden een spelletje van wie vandaag DE autist of DE Mongool van de Dag mag zijn omdat wij gemerkt hebben dat alles zich vanzelf stabiliseert als we er eens Hartelijk om Lachen. Wij bieden elkaar de kans om Spelenderwijs alle 'rare' kantjes van onszelf te her-ontdekken en verdomd dat voelt Heerlijk bevrijdend. Dus plaats jezelf niet langer in de underdog-positie en organiseer vanaf nu, net zoals wij doen, op regelmatige basis Glimlach-Ruil-bijeenkomsten en geef daarbij aan Alles & Iedereen een 100% Gelijke waarde... dus ook aan JEZELF hé. Met de Glimlach Aanvaarden wat anderen jou Voorspiegelen is de beste manier om sneller te relativeren. Succes en bedankt voor de leerrijke vraag!

Vermoedelijk ben je sociaal wat onhandig ; je verlegenheid wijst daarop. Doe je daarnaast graag dingen alleen, en heb je ook nog interesse in onderwerpen die de gemiddelde persoon in je omgeving maar matig interesseren - vooral technische dingetjes bijvoorbeeld - dan trekken leken al snel een dergelijke conclusie, met de meestal zeer beperkte kennis die ze hebben over het onderwerp. Autisme is ook niet een in het bloed aan te tonen aandoening ofzo, maar een uiteinde van een schaal waarop heel veel verschillende dingen gemeten worden ,die we allemaal in meerdere of mindere mate hebben. Feitelijk is autisme een soort ' doorgeslagen mannelijkheid' van het brein. En op het moment dat dat normaal sociaal functioneren in de weg staat, zou je van een autistische stoornis kunnen spreken. Als jij daar totaal geen last van hebt, gewoon vrienden kunt maken (zij het wellicht wat moeizamer dan een ander) en een goed gevoel hebt voor de gevoelens en reacties van andere mensen, is er niks om je zorgen over te maken. Je verlegenheid kan dus zeker een reden zijn dat mensen die conclusie denken te moeten trekken ; als je een beetje een einzelgänger bent of graag alleen werkt, en helemaal in je werk kunt opgaan, zijn dat ook ' bakens' waar mensen op afgaan. En wie weet HEB je wel relatief veel autistische trekjes ; dan is er nog altijd geen man overboord, en ben je gewoon een variatie op het gemiddelde. Niet elke autist is meteen een 'Rainman' ; er zijn heel wat beroepen waarin zogenaamde ' autistische trekjes' juist een groot voordeel is.

Over autisme wordt steeds meer bekend. Dat komt dan in de media. Dus ook steeds meer mensen kennen het woord. Maar dat wil niet zeggen dat ze ook het begrip kennen. En daarom wordt er ook vaak onterecht met dit woord gegooid. Je hoort het van diverse kanten, dat men denkt dat je (kenmerken van) autisme hebt. Da's wel opvallend. Wat je voor jezelf kunt doen, is eens zo'n test met vragen op internet invullen. Geheel anoniem en vrijblijvend. Eentje voor PDD-NOS en eentje voor het syndroom van Asperger. Voor de aardigheid eens kijken hoe je scoort. Misschien heb je een paar punten die er op lijken. Dat kan. Maar dat wil nog niet zeggen dat je het ook hebt. Wat meespeelt is hoe jij in je jeugd was. Had je vrienden, hoe was je sociaal, had je opvallend gedrag en vooral: hoe ging het in groep 3. Dat is een belangrijk moment voor een eventuele diagnose. De overgang van spelen en wat vrijheid naar regels en zitten in je bankje. Stel dat je nou toch hoog schoort, print het dan uit en neem het mee naar je huisarts. Die kan je doorverwijzen voor het komen tot een diagnose. Maar heel goed kan het zijn dat er gewoon niks aan de hand is. Dat je heel gewoon wat introvert bent, wat verlegen. Nou, dat is dan maar zo. Niks mis mee. Dus als mensen tegen je zeggen: ben jij autistisch? Kun je zeggen : ík weet van niks!

eerst wil ik dit even kwijt: autisme is geen misdaad of fout waar je van BESCHULDIGD kan worden. als tweede, je kunt niet 100% zeker weten dat je geen autisme hebt als je daar nog nooit een onderzoek voor gedaan hebt. als mensen het vaak zeggen is dat op zijn minst opmerkelijk. nu je vraag, ik zou als ik jou was wanneer iemand tegen je zegt dat je weleens autisme kon hebben: - rustig vragen waarom hij/zij dat denkt. - daarna zou ik je gedrag al dan niet verklaren. - rustig maar duidelijk vertellen dat je misschien wél verlegen bent (of iets anders wat men noemde toen je vroeg waarom hij/zij dat denkt), maar dat je geen autisme hebt. verlegenheid is niet hét kenmerk van autisme, maar kan wel zorgen dat je wat onhandig overkomt, wat gezien kan worden als autisme.

Het hebben van autisme kan alleen door een deskundige vastgesteld worden. Echter weet in iedergeval dat mensen met een autisme heel intelligent zijn maar in de omgangsvormen naar andere mensen toe of zelfs hen eigen omgeving anders reageren dan de doorsnee mens. Niemand die beschikt over de deskundigheid mag de ander zomaar een aandoening aanpraten. Tuurlijk zou verlegenheid de ander onzeker kunnen maken zodat de ander het snel en graag in een hokje plaatst, Maar krachtig van je dat je hiertegen verzet. Alleen steek niet teveel energie in die mensen om het tegendeel te bewijzen. Het kost jou veel moeite waarmee je de ander een bevestiging geeft. Of het nu terecht is of niet. Blijf lekker jezelf.. Succes

Bronnen:
newgeneratie

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100