Waar ligt de grens van privacy/veiligheid?

Camera's op straat, op het werk, telefoongesprekken afluisteren, trackers die bijhouden wat je doet op internet, GPS, legitimeren, preventief fouilleren.
Je hoort altijd 'als je niets te verbergen hebt, wat is het probleem dan?'.
Het probleem is, dat het probleem er nog niet is. Maar alle dingen waar we nu op worden gecontroleerd zullen niet verdwijnen, en in die zin kunnen er dus alleen maar meer controle middelen bijkomen.
Maar waar ligt de grens? Een camera in huis? Het maakt het de beoogde terroristen een stuk lastiger en als je toch niets te verbergen hebt, wat is het probleem dan?
Dus waar zou een streep getrokken moeten worden?

Weet jij het antwoord?

/2500

De overheid waarborgt onze veiligheid en komt op voor onze VRIJHEDEN, dus ook privacy. Maar soms gaat veiligheid ten koste van onze privacy. Want wat is er belangrijker, dat de douane weet wat jij in je koffer hebt zitten of dat zij dat niet weten en er een risico is dat het vliegtuig wordt opgeblazen? Natuurlijk, zij moeten in onze koffer kijken. Dit is sociaal geaccepteerd, en hier heeft niemand moeite mee. Telkens kan de overheid weer een afweging maken en kan er wat privacy verloren gaan met het hoog op veiligheid. Het zal niet zo ver komen dat er in onze huizen camera's hangen. Feit is dat onze privacy steeds minder wordt, en een grens is er niet. De grenzen maken wij. Ook accepteren wij veel, op een gegeven moment ben je het wel gewend. Het gaat stapje voor stapje, rustig aan. Over 40 jaar is er een stuk minder privacy dan nu, dat is zeker. Een onzin argument is: Je hebt toch niets te verbergen? Iedereen heeft wel iets te verbergen, persoonlijke dingetjes die helemaal niet ten koste gaan van de veiligheid. Wij mensen hebben behoefte aan privacy, ook wel VRIJHEID.

ik vindt camera's hier en daart en overal wel goed hoor niks van privacy. zolang iemand niets is overkomen is zal men zo reageren. als men op de openbare weg wordt beroofd zal men anders praten als de politie niets doet met de beelden die beschikbaar zijn . ja toch? wie zich netjes gedraagd heeft niets te verbergen ook al bezoekt de persoon de dames die het oudste beroep uitoefenen.(bijvoorbeeld)

Voor iemand die niks te verbergen heeft is die grens nog niet bereikt . Maar voor iemand die snode plannen heeft is die grens allang overschreden .

Het is maar net hoever wij willen gaan om ons veilig te voelen. Als we niets doen is het zeker meer onveilig.

Ik ben het totaal niet eens met de antwoorden van hierboven. Ik denk dat als mensen tegenwoordig niet zo bezig waren met terrorisme en dat de wereld zo onveilig is, en niemand moeite zou doen om alles en iedereen te controleren, de wereld op zich een stuk veiliger zou zijn! Als mensen elkaar zouden vertrouwen en aardig zouden vinden, zouden er ook geen 'duistere types' bestaan. Dus om terug te komen op je vraag, ik vind de grens van privacy/ veiligheid al bereikt sinds de dag dat mensen elkaar niet meer in hun waarde laten.. Toegevoegd na 3 minuten: Ik lees mijn antwoord net terug, en volgens mij kan ik niet echt goed verwoorden wat ik bedoel te zeggen :-P

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100