Religie

Kun je op wat voor manier dan ook het bestaan ervaren van iets dat niet alleen niet fysiek aanwezig is, maar ook onvoorstelbaar?

Waarom kunnen mensen zich er niet bij neerleggen dat er gewoon niets zou zijn, net als voor je geboren werd? Dat is toch ook niet erg?

"Van zo'n 8000 personen is bekend dat zij beweerden een boodschap van een godheid te hebben vernomen" aldus http://nl.wikipedia.org/wiki/Profeet

In de geschiedenis zijn er verschillende profeten geweest die beweerden de/een messias te zijn. De Joden wachten nog op de echte, volgens de christenen was jezus de enige echte, en volgend de islam is het mohammed.

Maar wat maakt iemand nu de echte messias? Er kan er toch maar 1 de echte zijn, dus een van de drie grote religies zit er grandioos naast?
http://nl.wikipedia.org/wiki/Messias

Mijn beeld is dat gelovigen door niets van hun geloof af te brengen zijn. Zelfs na 300 jaar experimentele wetenschap weet men bewijzen steeds weer in religieuze context te plaatsen. Toch zijn er mensen die het aandurven hun geloof te laten vallen. Wat brengt hen tot dit verstandige inzicht? Heeft iemand hier ervaring mee?

Aangenomen dat er maar 1 god is, waarom heeft ie de mens dan zoveel verschillende heilige boeken laten schrijven? Lijkt me nogal verwarrend welke nu "waar" is.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Heilig_boek