Waarom wordt er altijd gekeken naar je brutoinkomen bij o.a. de jaarlijkse huurverhoging terwijl je netto inkomen zoveel lager ligt?

Het netto inkomen is zo veel lager dan het bruto inkomen. Je hebt toch met het netto inkomen te maken?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Als er altijd alleen naar het netto inkomen gekeken zou worden, zou ons belastingstelsel in schijven deels zijn functie verliezen. Iemand die een hoger inkomen heeft en daardoor in een hogere schijf valt en bij wie het salaris een groter bruto/netto verschil heeft, zou daar dan weer deels voor gecompenseerd worden door bepaalde inkomensafhankelijke regelingen. In de praktijk zal dat verschil niet zo groot zijn, want voor de echte inkomensafhankelijke regelingen die bedoeld zijn voor de lagere inkomens (zoals huurtoeslag) komt iemand die in de hogere schijven valt, niet meer in aanmerking. Maar het maakt weinig uit: als men de netto bedragen zou aanhouden, zou gewoon de grens voor de maximale huurverhoging of voor zorg- of huurtoeslag veel lager liggen. De bedoeling van de regeling is immers dat een bepaalde inkomensgroep een paar procent huurverhoging méér krijgt dan een andere groep: een regeling op basis van het netto loon beoogt nog steeds dezelfde groep, dus zullen gewoon de grenzen verschuiven. Uiteindelijk zal het vooral zijn omdat een berekening op basis van netto loon veel ingewikkelder is: je bruto loon is bekend bij de Belastingdienst; je netto loon is van veel meer factoren afhankelijk en daarvoor moet een aparte berekening worden gemaakt. Bij iemand die één inkomen heeft en in loondienst werkt valt dat nog mee, maar er zijn ook veel zelfstandigen in Nederland en andere groepen waarvoor dat bruto/netto verschil nog niet zo eenvoudig ligt. Toegevoegd na 6 minuten: Voor de inkomensafhankelijke huurverhoging wordt trouwens gekeken naar het verzamelinkomen (http://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/huurwoning/huurverhoging/extra-huurverhoging-hogere-inkomens-en-middeninkomens-informatie-voor-huurders). Dat is niet bij alle inkomensafhankelijke regelingen zo. Het verzamelinkomen is het inkomen minus eventuele aftrekposten. Ook dit weer om het gehele belastingstelsel meer effect te geven: ik heb zelf bijvoorbeeld altijd veel aftrekposten vanwege mijn handicap. Hierdoor krijg ik niet alleen een teruggave van de inkomstenbelasting naar aanleiding van mijn aangifte, maar krijg ik ook meer huurtoeslag dan zonder deze aftrekposten. Ik heb immers (veel) minder geld te besteden vanwege de extra kosten die ik heb vanwege mijn handicap, en daarom worden bepaalde regelingen gebaseerd op dát - gecompenseerde - inkomen, en niet op het bruto of netto bedrag zoals dat op mijn jaaropgaaf staat.

Er wordt naar het belastbaar inkomen gekeken. Dat hoeft niet per se gelijk te zijn aan het bruto inkomen. Er kan bijvoorbeeld lijfrenteaftrek zijn of persoonsgebonden aftrekposten zoals alimentatieverplichtingen, specifieke zorgkosten, studiekosten. Een hoger belastbaar inkomen kan dus in huur een hoger bedrag betekenen. Zo werken alle regelingen bijvoorbeeld ook bij toeslagen. Het belastbaar inkomen (verzamelinkomen) uit de 3 boxen telt.

Kijken naar netto-inkomen is vrijwel ondoenlijk. Dat heeft met een aantal oorzaken te maken. De belangrijkste daarvan is dat het netto-inkomen namelijk wordt bepaald door je priveomstandigheden, terwijl je bruto inkomen enkel door je inkomen wordt bepaald. Met andere woorden, stel dat meneer (buren van elkaar en betalen deze huur) A en meneer B beiden 1400 euro bruto verdienen. Meneer A werkt alleen, terwijl meneer B in de avonduren een studie doet. Meneer B kan een gedeelte van de studiekosten aftrekken. Hierdoor houdt hij netto meer over dan meneer A (doordat hij die kosten kan aftrekken betaalt hij minder belasting; aan het einde van de maand houdt hij echter minder over aangezien hij wel alle studiekosten moet maken). Als je nu alleen naar naar het netto-inkomen zou kijken zou meneer B wellicht geen recht hebben op de huurtoeslag en meneer A wel, terwijl ze hetzelfde verdienen. Meneer B hield al minder over (ondanks dat ie minder belasting betaalde, moet hij de studiekosten wel maken) en krijgt nog eens geen huurtoeslag! Dat gaat in tegen de gedachtes als de studiekostenaftrek (die moet immers doorstuderen stimuleren) en zou dus in feite meneer B dubbel straffen (en studiekosten EN geen huurtoeslag). Als meneer B dan plots met die studie zou stoppen zou die weer evenveel als A overhebben aan het einde van de maand. Dit is slechts één voorbeeld. Aftrekposten zijn nogal persoonlijk in veel gevallen (op wat hele ruime gevallen na). Dus het vergelijken is alleen goed mogelijk door naar het bruto bedrag te kijken.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100