Hoe komt het dat voorkeuren voor humor zo uiteen lopen?

Mensen met ongeveer dezelfde achtergrond, ongeveer gelijksoortige opvoeding en ongeveer gelijke politieke overtuigingen kunnen qua humor toch mijlen breed uit elkaar liggen. Vooral in voorkeuren voor cabaretiers zie je dat. Wat voor de één grappig is, vindt de ander walgelijk. Hoe komt dit?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ja, dat is een interessante vraag. Humor is het vermogen om iets dat grappig, amusant of geestig is aan te voelen, te waarderen of tot uitdrukking te brengen. Dat lijkt op een definitie die voor iedereen zou op gaan. Je zegt: "ongeveer" dezelfde achtergrond, opvoeding, overtuiging. Maar mijn broers en zussen hebben dezelfde achtergrond, opvoeding etc. en toch een ander gevoel voor humor. Het is o.a. - Karakter. Toch iets eigens wat iedereen mee krijgt. - Een punt is leeftijd, oftewel generatie, of levensfase. Mijn kinderen vinden dingen leuk die ik vreselijk vind. Dat is wel logisch denk ik. - Concentratie. Op het werk of als je serieus met iets bezig bent, kan iets zg humoristisch heel storend werken. - Intelligentie: grove humor kan een effectieve manier zijn om bijvoorbeeld een taboe-onderwerp bespreekbaar te maken, maar omdat ironie vaak niet door iedereen als zodanig herkend wordt is het ook een risicovolle stijlfiguur, de kans dat er misverstanden ontstaan is groot. Woordspelingen, satire, etc. die moet je wel snappen om ze leuk te vinden. - Kinderen zijn gevoeliger voor slapstick. Mensen die zich graag kind voelen dus ook. Kouwe lol, kauweflul, noem ik dat. Het is wel fijn [ervaring] om een partner te hebben met wie je heerlijk samen om dezelfde cabaretiers kunt lachen. Citaat: Gezond verstand en gevoel voor humor zijn hetzelfde, maar in verschillend tempo. Gevoel voor humor is gewoon gezond verstand dat danst.

Dat is een mysterie, en vergelijkbaar met voorkeuren voor eten en mensen. Het heeft te maken met ontwikkeling, ervaring, intelligentie en andere ontwikkelde voorkeuren/antipathieën. Gelukkig vinden we niet allemaal hetzelfde leuk en lekker. Dat zou een saaie boel worden.

Heb geen idee,hoe het komt dat de één helemaal ondersteboven is van een bepaalde entertainer,terwijl de ander er vol walging over spreekt. Heb de discussie op GVF gevolgd en me er erg over verbaasd dat sommigen niet meer kunnen relativeren. Ook ik wordt, als ik een naar mijn mening humoristisch antwoord hier op GV geef vaak bedolven onder de minnetjes,tewijl ik dan van anderen weerPBtjes krijg,om er vooral niet mee te stoppen,omdat ze van mijn antwoorden genieten. Ook hier zal dan wel weer gelden:zo veel mensen zo veel zinnen.

Dat komt door de afstand die je hebt tot de zaken in de wereld. En die afstand bepaalt waar je over kan lachen. Neem je jezelf heel erg serieus dan kun je niet om jezelf lachen. Neem je het geloof heel serieus dan kun je over grappen van het geloof niet lachen. Dus de afstand tot iets maakt of je erover kunt lachen. En dat verschilt van mens tot mens, zelfs in één gezin kan dat zeer grote verschillen maken.

Humor is een vorm van relativeren. Wanneer een situatie stressvol is, hopeloos lijkt of wanneer iemand bijvoorbeeld onder grote druk staat is gaan mensen vaak grappen maken over de situatie of over andere mensen. Men moet dan lachen en met (gezamenlijk) lachen onspant het lichaam en de sfeer in een groep of relatie tussen twee mensen. Omdat iedereen verschillend is in wat hij of zij als stressvol of hopeloos ervaart, verschilt dus ook de voorkeur voor bepaalde humor. Een voorbeeld: in zware beroepen in de sociale of zorgsector (bijvoorbeeld: hulpverlening, psychiatrie, ziekenhuis) werken mensen vaak onder een grote druk waarbij frustraties aan de orde van de dag zijn. Wat je dan merkt is dat er tussen werknemers onderling vaak harde grappen over patienten worden gemaakt. Dit is dan niet persoonlijk naar een patient toe bedoeld maar om de lucht te klaren en weer verder te kunnen....van levensbelang dus om het beroep goed uit te kunnen oefenen..............

Iedereen plant zijn grenspaaltjes ergens anders. Het liefst in een gebied wat spannend is. Ergens waar jij zelf niet thuis bent. Dan valt er ook niet over te oordelen, en is humor makkelijker.

Je vergeet 1 ding, namelijk verschillen in intelligentie. Intelligente mensen snappen de dubbele bodems die minder intelligente mensen helemaal niet zien.

Dat ligt misschien ook een beetje aan de persoon zelf. Ik bedoel, we worden allemaal geboren met een eigen IK. Een eigen karakter, een eigen mening. Opvoeding en politieke voorkeuren, komen allemaal later. Het is nou eenmaal een feit dat we allemaal anders zijn en allemaal wat anders leuk vinden. Denk hierbij ook aan heten, drinken, uitgangsmogelijkheden, tv-programma's. Verder is de een positief en de andere negatief. Iedereen heeft zijn voorkeur. Humor, is zo persoonlijk als dat je zelf bent eigenlijk.

In eerste instantie maak je in gevoel voor humor een ontwikkeling door, die vergelijkbaar is met de ontwikkeling van je smaak voor muziek, voedsel, kunst of literatuur. Die ontwikkeling loopt niet voor iedereen parallel en eindigt ook niet voor iedereen op hetzelfde punt. Het is overigens een 'vaardigheid' die je actief moet ontwikkelen ; het groeit er niet vanzelf in. Zoals je vaker vreemde smaken moet eten om meer dan boerenkool met worst lekker te vinden, en de liefde voor klassieke muziek maar zelden is aangeboren. Daarnaast is met name bij cabaretiers natuurlijk de politieke kleur van belang alsook de mate van grofheid. De een kan beduidend makkelijker tussen de regels door lezen dan de ander en meerdere lagen in de humor zien, de ander ligt helemaal dubbel als iemand hardop gvd durft te zeggen voor een volle zaal. Het verschil tussen de blote billen en de subtiele woordgrap zeg maar.

tja, waarom heeft niet iedereen rood haar of blauwe ogen. een van de leuke dingen aan de mens (en aan welk levend wezen dan ook) is, dat er zoveel variatie in is. dat maakt dat we geen eenheidsworsten zijn. dat er spannende interactie mogelijk is en dat we steeds in ontwikkeling blijven. want zien dat het anders kan, maakt, dat je zelf ook gaat uitproberen.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100