Heeft het woord barbaar ies met de naam barbara te maken

of is het toeval ?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

De naam Barbara is verwant met het Oudindische barbara-wat 'stamelend' betekent. In het Grieks staat het voor: 'niet-Grieks, met een onverstaanbare taal'. St.-Barbara was martelares, in ca. 306 in Nicomedie in Klein-Azie. Volgens de legende was zij het slachtoffer van haar vader, die haar in een toren liet opsluiten (vandaar dat zij patrones is van architecten en ingenieurs). Hij leverde haar over aan de rechters en werd op de gerechtsplaats door de bliksem getroffen. Daarom wordt St.-Barbara aangeroepen tegen bliksem en tegen een onverwachte dood. Zij is een van de veertien noodhelpers. Het woord barbaar komt uit het Frans, van barbare. Dat stamt af van barbarus (Latijn) en barbaros (Grieks). "Wie tot een ander volk behoort" betekent het, of eigenlijk "wie een onverstaanbare taal spreekt en dus schijnt te brabbelen". Dat is inderdaad vergelijkbaar met het Oudindische barbara- : stamelend.

Bronnen:
http://www.meertens.knaw.nl/nvb/verklaring...
Nederlands etymologisch woordenboek / Jan...

Het woord barbaar betekent onbeschaafd/onderontwikkeld persoon en komt van het Griekse Barbaros, Barbarikon, het als grappig opgevatte geluid dat de barbaroi (βαρβαροι) maakten als ze in Griekse oren 'beschaafd' wilden spreken. Dus heeft niets met de naam Barbara te maken

Bronnen:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Barbaar

Ja dat heeft zeker met elkaar te maken. De naam Barbara kwam oorspronkelijk van: Barbaarse vrouw. De naam Barbara betekent feitelijk: vreemde vrouw. Volkeren die men vroeger vreemd vond, noemde men dan ook barbaren.

De herhaling „bar bar” in het Griekse bar′ba‧ros bracht de gedachte over van stamelen, brabbelen of van een onverstaanbare spraak; daarom pasten de Grieken de uitdrukking „barbaar” oorspronkelijk op buitenlanders toe, vooral op personen die een vreemde taal spraken. Destijds dacht men bij het gebruik van deze uitdrukking niet aan onbeschaafde, ruwe, onbehouwen mensen; ook werd door het gebruik van dit woord geen gevoel van vijandige verachting overgebracht. De uitdrukking „barbaar” werd eenvoudig gebruikt om niet-Grieken van Grieken te onderscheiden, ongeveer zoals door het begrip „heiden” niet-joden van joden werden onderscheiden. Eertijds voelden niet-Grieken zich niet beledigd en maakten er geen bezwaar tegen dat zij barbaren werden genoemd.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100