Hoe is de regels van de spelling vastgezet? En wie bepaalt dat?

Waarom is het 'de of het'.. Waar is het mannelijke en vrouwelijke op gebasseerd..

Wie heeft de wetten vastgezet en wie mag dat nu veranderen? en waarom?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

talen evolueren. wat ooit begon als oerkreten is geleidelijk aan gegroeid en uitgebreid, totdat er een complex systeem van klanken ontstond, waarmee mensen boodschappen, informatie enz enz enz overbrachten. dat wordt taal genoemd. omdat taal op diverse plekken op de aardbol evolueerde, zijn bepaalde taalgroepen ook sterk van elkaar verschillend, niet alleen wat betreft woordkeuze en zinsbouw, maar ook wat betreft klanken, klankkleur ed. elke taal had één moment, dat er iemand was, die de regels van dat moment opschreef, waarna ze voortaan vastlagen. maar nog steeds is er ontwikkeling. Jij vraag bijv "Hoe is de regels van de spelling vastgezet". Een persoonsvorm in meervoud en een enkelvoudig onderwerp. volgens de huidige regels is dat fout, en kan het ook tot vergissingen leiden. maar als nu in het nederlandse taalgebied iedereen deze constructie standaard gaat gebruiken, zal op een gegegeven moment toch de regel worden aangepast aan datgene wat algemeen gebruikelijk en aanvaard is. dat geld ook voor het feit dat ik het woord "Nederlands" altijd zonder hoofdletter schrijf. het is fout, maar ik doe dat altijd zo. dat het fout is neem ik op de koop toe.

in de oertijd mocht de neanderthaler met de grootste knuppel eenvoudig de spelling veranderen nu werken wij met een puntensysteemn( die ook flink pijn doet bijv werkeloosheid )

De onderscheiding in drie woordgeslachten berust op de leer van Aristoteles; ook de benamingen 'mannelijk', 'vrouwelijk' en 'onzijdig' gaan op hem terug. Bij de vaststelling van de geslachten werd onder andere nagegaan of het woord een zaak of een persoon aanduidde: de oorsprong van het geslacht werd in de betekenis gezocht. Ook kende men aan namen van sommige wezens en voorwerpen het mannelijk of vrouwelijk geslacht toe naargelang ze enige overeenkomst schenen te hebben met wat in de natuur het mannelijk of vrouwelijk geslacht kenmerkte. W.G. Brill zegt in zijn Hollandsche Spraakleer (1846) bijvoorbeeld: "Mannelijk zijn desgelijks de namen der hooge en forsche boomen, vrouwelijk die der fijnere en kleinere heesters en kruiden." Later werd ook de vorm van het woord een beginsel van geslachtstoekenning. Zo kregen werkwoordsstammen zonder achtervoegsel (beet, gang, worp) wegens hun 'oorspronkelijkheid' en 'energie' het mannelijk geslacht. In de meeste talen is het woordgeslacht meegekomen met het woord toen het werd overgenomen uit een andere taal. Daarom is bijvoorbeeld het Franse soleil ('zon') even mannelijk als het Latijnse sol. Lune ('maan') is vrouwelijk, net als zijn Latijnse voorganger luna. Maar het Duitse Mond (mannelijk) heeft een Middelhoogduitse voorganger man(e), die zowel als mannelijk als als vrouwelijk woord voorkwam.

Bronnen:
http://www.onzetaal.nl/advies/geslacht.php

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100