Waarom spreek je de 'IJ' in vrolijk uit als een 'u'?

Toegevoegd na 46 minuten:
Het gaat dus om verschillende woorden die eindigen met -LIJK. Ik vraag me af of er een taalgeschiedkundig reden voor is.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Je redeneert verkeerdom. Het woord "vrolijk" bestond al voordat het schriftelijk werd vastgelegd. Uitspraak gaat aan spelling vooraf. De vraag zou vervolgens kunnen zijn waarom we die uitspraak schrijven als "lijk", terwijl deze toch heel anders klinkt als het "lijk" in de betekenis van "stoffelijk overschot". Dat is een kwestie van afspraak. Het beste zou het zijn geweest als we hiervoor het teken van de "omgekeerde e" zouden gebruiken. Dat wordt in woordenboeken e.d. namelijk gebruikt om de uitspraak van de "stomme e" weer te geven, de "e" van "de". Maar nee, het bleef "lijk". "Vrolek" kan het niet worden omdat dit zou kunnen leiden tot de uitspraak met de "e" van "bed". "Vroluk" ook niet want dat suggereert een beklemtoonde "u" van "put". "Vrolijk" is een van de "lijken" in de spelling dat zou kunnen worden opgeruimd maar dat zal vermoedelijk niet dadelijk gebeuren. En als we dan toch aan de gang zijn, kunnen we ook "automatisch" en "automatische" gaan vervangen door "automaties" en "automatise". Als de wil er is, kan er veel.

Het is feitelijk geen u(h) maar een 'toonloze e'. De meeste woorden op -(e)lijk zijn afleidingen, ze zijn afgeleid van zelfstandige naamwoorden. Het achtervoegsel -(e)lijk wordt dan altijd met een toonloze e uitgesproken. Vrolijk stamt af van het Middelnederlandse vro en dat betekende: vreugde, blijdschap. En daar is dus het achtervoegsel -lijk aan vastgeplakt om er een bijvoeglijk naamwoord van te maken.

Bronnen:
http://taaladvies.net/taal/advies/vraag/11...
http://www.etymologiebank.nl/trefwoord/vrolijk

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100