Wie heeft er een verklaring voor het volgende :Appel - appels - appeltaart , pruim - pruimen - pruimentaart ,blad - bladeren - bladhark ,rozijnenbrood

Er zijn er natuurlijk nog veel meer , en we leren dat blijkbaar allemaal als vanzelfsprekend.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik denk dat ik het een beetje weet. Als iemand kan helpen, graag. Wanneer je het dingwoord (waarvan er meer exemplaren zijn) kan gebruiken als materienaam/stofnaam (zoals hout, stof, water), dan blijft het enkelvoud. 'Dit is van appel gemaakt', kan dan wel maar 'dit is van pruim gemaakt' niet. Zo worden boombladeren (aparte dingen) het 'blad' (materie) en kan je spreken van een bladzuiger. Omdat je niet kan zeggen dat iets van rozijn gemaakt is, is het dus rozijnenbreed (met meervoud). Dat zegt overigens niks over het ding zelf: een appeltaart is namelijk net zo goed van appel en deeg gemaakt als een pruimentaart van pruimen en deeg. Vaak helpt het om veel voorbeelden op een rij te zetten: citroensap, appelsap, aarbeienjam, pruimenjam, appelstroop, mangosap, kersensap en -jam, perziksap, komkommersalade, kipsate (deze klopt niet), notenbrood en amandelspijs. Notenbrood is m e t noten en amandelspijs v a n amandel. Maar dat helpt niet want aarbeienjam is v a n aarbeien en niet van aarbei.. Ik vrees dat er geen duidelijk systeem en regelgeving in zit. Gemiste kans voor de taalfundamentalisten. Maar misschien dat ik wat over het hoofd zie.

Dat is de Nederlandse taal Daar is niks aan te snappen

Je verwart meervoud met samenstellingen: appels is meervoud, appeltaart is een samenstelling. Dit zijn, taalkundig gezien, verschillende type woorden. Er valt weinig aan te verklaren, het is nou eenmaal hoe onze taal in elkaar zit. Toegevoegd na 5 minuten: lees nu je reactie als aanvulling: Je verbaast je erover dat in sommige gevallen een meervoud staat, en in andere gevallen niet? 'meer dan een', is meervoud. 1 appel, 2 appels. Maar ook: '1 appeltaart', '2 appeltaarten'. Ook een samenstelling staat in enkelvoud of meervoud waar nodig. Overigens, sommige woorden zijn ook nog op een andere wijze in meervoud te zetten. Zo kun je appels ook benoemen als 'appelen', en bladen als 'bladeren'. (en dat is ook weer een werkwoord, om het eenvoudig te houden ;-))

Je had dus liever 'appelentaart' gezien en 'bladerenhark'. Dan zitten we in no-time in de discussie 'tussen-n'. En dat is iets waar ik hels om word. Het was ooit allemaal zo eenvoudig. Je hield van pannekoeken en bracht ezelsoren aan in jouw boeken. Je hield van geitekaas, maar niet van de reuk van paardepoep. En dat mag allemaal niet meer. Van het Groene Boekje tenminste. Gelukkig zijn ze van 'appeltaart' afgebleven. Ik zou niet weten wat ik moest doen als het Groene Boekje daar 'appelentaart' of 'appelstaart' van had gemaakt. Persoonlijk heb ik lak aan het Groene Boekje en schrijf alles gewoon zoals ik al jaren gewend ben. Toch merk ik dat bij sommige woorden je toch bijna automatisch overgaat naar de voorkeurspelling. En dat stoort me. Maar ja, wie ben ik? En het antwoord op jouw vraag? Dat is simpel: Zo zeggen we het nu eenmaal, dat is onze Nederlandse taal. En het Groene boekje heeft dat gelukkig voorlopig nog over het hoofd gezien... :-)

In een taal moet je je niet teveel afvragen waarom iets is zoals het is. Als vanzelf ontstaan woorden. Sommige woorden blijven, andere verdwijnen weer. Er zijn bepaalde regels, maar veel woorden zijn daaraan ontsnapt. Veel taal ontstaat op straat. Of in een voetbalstadion.......

Het eerste is het basiswoord, het tweede de meervoud en het derde de samengestelde woorden die je ermee maken kunt. Veel mensen maken hier fouten in, vooral in de meervoud. Al is in het geval van appels, appellen ook mogelijk. Toegevoegd na 51 seconden: De nederlandse taal is na chinees de moeilijkste ter wereld.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100