Waarom zeggen mensen in het engels 'tooth fairy' en niet 'teeth fairy'?

In het Nederlands zeggen wij tandenfee en niet tandfee. De vraag kun je dus ook andersom stellen, dat weet ik.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

De meervoudsregels van Amadea lijken me er weinig mee van doen te hebben. RuggeNgraat en panneNkoek zijn onlangs ontstaan uit een spellingswijziging, iedereen begrijpt dat het om een pan en een rug ‘in het algemeen’ gaat. Volgens mij is het dus veel meer een kwestie van hoe je tegen zo’n samengesteld woord aan kijkt. Algemeen-theoretisch of concreet. En iedere taal maakt daar zijn eigen keuze in. En de engelsen zijn wat dat betreft erg theoretisch aangelegd, blijkbaar. Ze hebben het bv. ook over een ‘headcount’, terwijl juist dat ‘-count’ zou suggereren dat je het absoluut over een concreet aantal hebt, een onmiskenbaar meervoud. Een dergelijke samenstelling waarvan het eerste deel meervoud is vind je in het engels veel minder dan in het nederlands, ook al ligt het voor de hand. Cowshed, dishwasher. Zelfs als het twee woorden zijn. Coin collection, egg basket. Alles ‘in het algemeen’. Dezelfde afstand van het concrete vind je ook terug in de neiging van Engelsen om woorden als ‘rather’, ‘quite’ en ‘somewhat’ te gebruiken. En hun over- en understatements. ‘s Lands wijs...

Ik denk dat het is omdat tanden er meestal 1 per keer uitgaan. De 'tooth' fairy haalt deze vervolgens op en niet meerdere 'teeth'.

Waarschijnlijk heeft dat te maken met de onlogische meervoudsregels van de Nederlandse taal. In het Engels is het logisch: je verliest één tand, dus het is de tandfee. Maar in het Nederlands moet je samengestelde woorden die gemaakt zijn van een zelfstandig naamwoord dat maar één meervoud heeft in meervoudsvorm gebruiken. Pannenkoek, ruggengraat, tandenfee.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100