Samenleving

ik probeer altijd objectief te kijken, en aan de hand daarvan het beste antwoord te kiezen. maar als mijn manier van doen jou niet aanstaat, maar ik geef wel het beste antwoord zou je mijn antwoord dan ook aanvinken, of zoek je naar het 2e beste antwoord.

dus kort gezegt... is het gunnen?

Misschien heb je de spot op de radio gehoord. mijn vraag is: zouden we niet moeten beginnen met mensen die zwaarder lijden onder hun stigma door hun ziekte of aanleg zoals psychopathie of pedofilie? voor alle duidelijkheid: het gaat om de ziekte/aanleg niet om de evt. strafbare feiten die er uit voort komen. erkennen van hun aandoening/aanleg kan preventief werken en hun leven dragenlijker maken.

Is dat laksheid? Is toch simpel te voorkomen.
Of zit zoiets in je genen?

In de 60er jaren ontstond een ware ommekeer. Anti-autoritaire opvoeding was er een van. De kinderen toen zijn dus opgevoed zonder onze normen en waarden. Omdat opvoeden zoiets als voortleven is (want wij voeden onze kinderen zo op als we het zelf hebben meegemaakt door onze ouders),hebben deze kinderen geen gevoel met autoriteit of respect voor ouderen. Zo zijn ze nu eenmaal opgevoed en zullen hun kinderen ook weer zo opvoeden. Je hoeft hier in de randstad niet gek op te kijken, als er een bejaarde in een volle bus stapt en iemand tegen een kind zegt;"sta jij eens op,zodat die mevrouw/meneer even kan zitten" en het kind zegt:" sta zelf maar op, ik heb ook betaald voor een zitplaats". Mijn zoon zou direct opstaan omdat wij hem dat zo geleerd hebben, maar er zijn nog maar weinigen. Het lijkt soms wel of dat alles nog maar om het kind draait, de ouders grijpen vaak ook niet in en geven hun kind in alles hun zin omdat er anders geen houden aan is. Vandaar mijn vraag.
Ook ben ik benieuwd of er nog mensen zijn die hun kind van onder de 16 laten stappen `s nachts zonder tijdslimiet.

Toegevoegd na 2 minuten:
Dit omdat er`s nachts zoveel erg jonge kinderen rondlopen en vaak stomdronken.