Samenleving

Er is veel discussie op internet over het zgn. "zeilmeisje". Zij heeft het plan de wereld rond te gaan zeilen met goedkeuring van haar ouders.

Is dit nu in zijn algemeenheid aanvaardbaar? Is het einde niet zoek als dit wordt toegelaten? Of moet je juist de dromen van je kind toejuichen ongeacht leeftijd?

Je kent het wel , de begravenis is voorbij, je bent weer thuis, de tranen gedroogd, maar wanneer ga je dan weer terug naar het graf?
Of ga je nooit meer terug?
Wat is het nut van teruggaan?

Toegevoegd na 5 dagen:
Gezien het onderwerp vond ik het niet gepast een beste antwoord toe te kennen, dit kan met dit onderwerp gewoon niet.Wel wil ik iedereen bedanken voor hun persoonlijke bijdragen voor dit moeilijke onderwerp.

het gebaar zoals ongeveer aangegeven in de afbeelding hieronder?
(Hand plat naast het oor en die dan van voor naar achteren bewegen (en andersom)).

Waar komt die gewoonte vandaan?

Toegevoegd na 1 minuut:
Meestal wordt er dan wel vriendelijker gekeken dan bij onderstaande afbeelding. :)

Vroeger werd er heel veel u gezegd, de laatste tijd wordt dat steeds meer je en jij, zelfs in reclame's ze je het U verdwijnen.
Als je ouder wordt komen er steeds meer mensen jonger dan je zelf, en wordt het makkelijker om geen U te zeggen.
Maar tegen je ouders , je baas, je klanten?
Waar is de grens en is er nog wel een grens?

Door onze opvoeding en de maatschappij waarin we leven zijn we niet gewend elkaar zo maar aan te raken.
Gebeurd dit toch dan is onze reactie,vaak afwijzend, bedeigend, verwarrend, verwarmend, liefde vol, aantrekkelijk of zelfs emotioneel!
Slechts een vluchtige aanraking kan grote gevolgen hebben voor ons gevoel.
Wat bepaalt deze ractie?