Samenleving

En vinden jullie dit ook irritant?

Het is niet voor mij van toepassing maar ik zie toch veel mensen die het moeilijk vinden om de liefde te vinden of te houden

Voor mezelf moet ik dan een hele tijd terug:
De jaren zestig.
Ik droeg (als man) erg lang haar en was op bezoek bij familie in Drente. Ik wilde daar naar een discotheek en zag buiten aan de deur een groot bord hangen waarop stond: "Langharigen geen toegang" en natuurlijk werd mij dan ook de toegang ontzegd.

Nu lijkt dat in deze tijd ondenkbaar, maar is dat ook zo?
En heb je zelf ooit zoiets meegemaakt?

Denkende aan kerst en al die hoogtepunten in je jeugd, is er veel verdwenen aan gevoel voor deze momenten.
Je eigen verjaardag, dat kon niet snel genoeg komen.
Sinterklaas, mensen wat spannend, voor het eerst weer je schoen zetten om dan s'morgens met bonzend hart er in te gaan kijken en soms zat er niets in.
Jaarlijkse schoolreisjes, ik zie de bus nog zo de straat van de school indraaien, om dan te dringen om er in te komen.
Op weg naar een of andere speeltuin, waar je ook limonade en ijs kreeg, het kon niet op!!!
De eerste schooldag in de nieuwe klas!
Je laatste dag op school!
Je eerst meisje!
Je eerste brommer.
Waar is dat gevoel gebleven?
Is dat bij jullie anders gegaan?

Ik merk dat veel mensen continu klagen over van alles en nog wat. Het weer, de buren, de overheid en onhandige gebruiksvoorwerpen. In plaats van zelf er iets aan te doen klaagt men steen en been. Is dat typisch Nederlands of zijn er ook nog andere landen waar zo veel geklaagd wordt?