Wat betekent de zin "De ketting is onfeilbaar maar doorzichtig als glas" in dit gedicht?

Ik las het onderstaande gedicht en vind het heel mooi en herkenbaar maar er is één zin die ik niet snap. Namelijk "De ketting is onfeilbaar maar doorzichtig als glas" Wie kan mij deze zin uitleggen?

Schimmen
Een klagende mist is al grievend gevallen
De verstikkende deken heeft mijn lichaam getart.
Mijn wankele welzijn is tot schimmen vervallen
De mist heeft mij diep in mijn wezen verward.

Het schimmig verleden had me kwetsbaar gemaakt
Een blik vol afschuw uit een grimmig geweten.
In zijn ijzige ogen was mijn neergang ontwaakt
En vervolgens in roestige splinters gespleten.

Ik voelde me tot schim van de toekomst verworden
Als een ridder geveld door zijn bloedeigen zwaard.
Mijn harnas was een waanbeeld van beschutting geworden
Het verraad van mijn lichaam was door ijzer verzwaard.

Ik kan niet meer teruggaan naar waar ik ooit was
Om de geest van de tijd in het heden te breken.
De ketting is onfeilbaar maar doorzichtig als glas
De schimmen in mijn hersens zijn waarheid gebleken.
Door: T.F. Leyssius

Weet jij het antwoord?

/2500

"Mijn harnas was een waanbeeld van beschutting geworden" Volgens mij draait het om deze zin. Je kunt je veilig voelen doordat je in de loop van je leven jezelf pantsert met waandenkbeelden, maat uiteindelijk legt dat pantser het af tegen de werkelijkheid. Die ketting is de opeenstapeling van waandenkbeelden die hij ziet vanaf het verre verleden tot het heden (de confrontatie met de werkelijkheid); het is hem klaar als een klontje, zo doorzichtig als glas in zijn woorden. De ketting is ook onfeilbaar want ieder waandenkbeeld heeft kennelijk geleid tot zijn huidige mislukking (ik denk tenminste dat de schrijver het als een mislukking ervaart). Dit is mijn interpretatie, maar gelukkig staat het iedereen vrij om een gedicht of een roman anders te interpreteren.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100