Hoe stelt men de geschiedenis vast?

Ik kwam hierbij toen we weer geschiedenis hadden. Hoe weet men zo precies wat er is gebeurt? Het kan zijn dat er iets is opgeschreven, maar hoe weten ze dan zo 100% zeker dat het ook echt zo gebeurt is?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Geschiedenis is idd behoorlijk subjectief en wordt vaak geschreven door de dominante politieke macht (zie bijvoorbeeld de verschillende interpretaties van de Turken en de Armenen over een zeker conflict tussen beide groepen). Toch kan je vaak vrij nauwkeurig bepalen wat er nu eigenlijk wel en niet is gebeurd. Geschiedkundigen en archeologen gaan niet uit van 1 enkele bron (alhoewel ik voor de conclusie dat de piramide van Cheops door de betreffende farao is laten bouwen nog geen andere uitleg heb gevonden dat een naam op een obscure plek die naar mijn idee net zo goed oud Egyptische graffiti had kunnen zijn bijvoorbeeld) om een totaalplaatje van de geschiedenis te krijgen. Vaak vertellen verschillende bronnen een verschillend verhaal over dezelfde gebeurtenis. En het zorgt doorgaans bij geschiedkundigen voor behoorlijk wat discussie voor ze het eens worden over wat nu eigenlijk feit is en wat gekleurd is door de schrijver. Hoe meer bronnen je hebt en hoe recenter iets is gebeurd hoe beter en nauwkeuriger je kan beschrijven wat nu eigenlijk feit is. 100% zekerheid heb je nooit maar wanneer je van verschillende partijen bronnen vindt over een bepaalde gebeurtenis kan je vaak erg goed afleiden hoe de vork in de steel zit.

Dat is een kwestie van waarnemen en opschrijven. In die volgorde.

100% zekerheid bestaat alleen in de wiskunde, maar wanneer je van verschillende bronnen en vondsten telkens tot dezelfde conclusie komt kun je voorbij elke redelijke twijfel vaststellen wat er gebeurd is, zelfs zonder er zelfs bij te zijn geweest.

Elke historicus moet een beetje onderzoekjournalist zijn : bronnen checken, crosschecken, andere geschriften , alles in vraag stellen, kritisch blijven , overleggen , hypotheses toetsen aan andere geschiedschrijvers, raadplegen van derde partijen en veel gezond verstand. Want niets is zoveel vervalst in de geschiedenis als de geschiedenis.Van Caesar tot Napoleon :allen probeerden een ander beeld te geven aan de volgende generaties , louter omwille van hun ego en ijdelheid.

De kans dat alles wat je leert met geschiedenis 100% zeker is gebeurd is niet groot. De geschiedenis wordt meestal verdraaid in het voordeel van degene die je het verteld. Er wordt ook wel eens gezegd dat bij oorlogen degene die wint de geschiedenis bepaald. Verder is alle documentatie uit het verleden altijd wel wat gekleurd door degene die het heeft opgeschreven. De bijbel is ook een soort geschiedenisboek en die is al helemaal niet waarheidsgetrouw. Het is zelf niet eens zeker dat jezus ooit heeft bestaan...

"History is bunk" Zei Henry Ford. De geschiedenis is een leugen. Alleen de brutale en gewelddadige mensen komen in het nieuws. Over de goede en deugdzame burger hoor je later niks meer. Daarbij is het vaak helemaal niet zo gebeurt als in de boeken staat. De geschiedenis kun je beter vergeten.

Geschiedenis is de interpretatie van een historicus. DE geschiedenis bestaat niet, maar wordt altijd vanuit een perspectief geschreven. Zoals hierboven vermeld door hoppafood; degene die een oorlog wint zijn altijd de 'goeien' en de verliezers zijn de 'bruten'. Terwijl aan beide zijden natuurlijk zowel slachtoffers als daders zijn.

Soms wordt dat via een canon vastgesteld, soms ook vanwege voorkeuren... Maar meestal komt het door het geheugen en het geloof eraan...

In de geschiedenis is alleen veel bekend over de tijden waarin men geschreven bronnen maakte. over de oertijd weten we bijvoorbeeld veel minder, we moet en gokken wat er gebeurd is op basis van de gevonden voorwerpen. de romeinen bijvoorbeeld schreven wel van alles op, maar vanuit hun oogpunt - dat geeft dus ook een vertekend beeld - maar er kloppen wel veel dingen. bijvoorbeeld over hun eigen leven (ze vonden alle buitenstaanders zo ongeveer barbaars) oftewel, ze weten nooit 100% zeker dat er iets is gebeurd.

het opgraven van FEITEN is wel objectief te doen, hoewel het nog maar de vraag is WAARNAAR je zoekt, en vervolgens de DUIDING ervan. Zodra er feiten bekend zijn (uit oudere boeken, echte bronnen, kunst, potscherven, wat niet al) is geschiedenis ALTIJD een interpretatie. Allereerst al WELKE feiten je kiest, dan het (gekleurd?) selecteren en uitdiepen van alle mogelijke verbanden, en dan de zeer zeker door de tijd van schrijven gekleurde INTERPRETATIE van dit alles. Geschiedenis is gaaf! maar staat allerminst vast. Voorbeeldje: Heeft iemand wel eens onderzocht hoe lang de gemiddelde teennagels waren van alle op 30 maart 1900 geboren aanhangers van het christelijk geloof? Onzinnige vraag inderdaad. Maar het antwoord is wel degelijk een geschiedkundig feit. Alleen niet belangrijk, totaal irrelevant. Vinden we nu. Dit is een raar voorbeeld, maar door verandering van relevantie kan het vak 'geschiedenis' dus wel degelijk veranderen.

De winnaar bepaalt, en dat is eigenlijk al heel lang zo. The winner takes it all, the looser standing small. Ook in de recente geschiedenis werkt dat zo. Bij de twee wereldoorlogen zal het wellicht nog meevallen (die waren echt wel heel erg), maar ik weet uit ervaring dat de Joegoslavische oorlogen iets anders zijn verlopen dan ze ons hier verteld hebben. En wat nu in Irak/Afghanistan gebeurt verloopt ook niet helemaal zoals ons wordt voorgehouden. Maar zolang we "winnen" hebben we gelijk, en komt onze versie in de geschiedenisboekjes. Mijn vrouw komt uit Servie. Ik weet dat zij sommige (kleine) dingen anders heeft geleerd dan ik. Zo werkt dat, "bestimmtes standort, bestimmtes standpunkt" heeft een groot filosoof dat ooit genoemd.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100