Waarom gaf Nederland de Duitse gemeente/ het gebied Selfkant weer terug?

Op 23 april 1949 kreeg Nederland dit stukje Duitsland bij als schadevergoeding geleden in de oorlog (Hoewel Nederlands ambitie eerst veel groter was, zie Bakker-Schut plan). Rond 1952 begon Duitsland druk uit te oefenen opdat Nederland het gebied weer zou teruggeven. Dit is weer gebeurd in 1963.

Na de eerste en tweede wereldoorlog heeft Duitsland ook grote gebieden moeten afstaan aan Frankrijk, België, Denemarken, aan Polen, en in de tweede wereldoorlog eigenlijk heel Oost-Duitsland aan Polen, op al deze gebieden nooit meer terug te krijgen?

De vraag: Waarom heeft Nederland dan wel het gebied teruggegeven en het ook niet gehouden zoals de overige landen? Nooit heeft er een uitruil met Polen of België meer plaatsgevonden, maar wel met Nederland? Het argument dat het grondgebied Duits zou zijn ging in die gevallen niet op, maar wel in het Nederlandse geval?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Vanwege een aantal dingen: -De politieke druk die Duitsland uitoefende op de Nederlandse regering. -De annexatie van dat gebied werd toch al meer gezien als een economische "ruil", dan een gebied waarover ook al twist was voor de oorlog. -Men zag al snel de annexatie als een weinig langdurige bestand. --Bron1-- "Nog geen jaar na de annexatie was men op hoog niveau onzeker over de 'goede afloop'. Het Ministerie van Binnenlandse Zaken gaf in januari 1950 in een vertrouwelijk schrijven aan, dat 'gezien het voorlopige karakter der grenscorrecties in de aangesloten gebiedsdelen' slechts de hoogstnoodzakelijke werkzaamheden uitgevoerd mochten worden." -Met het te verkrijgen geld was dus precies de wens van de Nederlandse regering ingegaan. "schadevergoeding" -Daar had men veel meer aan dan een gemeente die in principe Duits was, met voornamelijk Duitse inwoners die een Duits paspoort behielden, maar wel onder Nederlands bestuur viel. Nederland had intern namelijk al twist of men de daar wonende Duitsers gedwongen te laten verhuizen, uiteindelijk is dat ook niet gebeurd. ===Maar die andere landen dan?=== Overigens vergelijk je Nederlandse annexatie/grenscorrecties met de annexatie van andere landen op Duitsland. -Voor België geldt voor een deel hetzelfde verhaal. al na een paar jaar na annexatie werden delen al weer teruggeven. --Bron2-- -Voor Polen gold een heel ander verhaal, deze zagen de annexatie als een terechte terugwinning van eigen land, en gooiden de Duitsers die er "waren komen wonen"/woonden over de westgrens. Die verhouding lag dus compleet anders, met de veel nettere inname van Nederland/België. -Voor Frankrijk geldt meer een zelfde verhaal als Polen.Elzas Lotharingen was bijvoorbeeld al jaren daarvoor een constant twistgebied. --Bron3-- Men zag het dus niet overal zoals de Nederlandse regering/bevolking "een stukje Duitsland wat nu onder ons gezag ligt", maar als een pure terechte historische teruggave van land wat eigenlijk sowieso al bij resp. Polen of Frankrijk hoorde. Voor Nederland(en deels België) voelde het dus prima zolang ze de financiële compensatie kregen waar ze sowieso al meer op uit waren, in vergelijk met landen die werkelijk de annexatie zagen als een terechte historische rechttrekking van grenzen zoals ze volgens hen "moesten" zijn.

Bronnen:
https://nl.wikipedia.org/wiki/Selfkant#Ned...
https://nl.wikipedia.org/wiki/Belgische_an...
https://nl.wikipedia.org/wiki/Elzas-Lotharingen

Na langdurige onderhandelingen met de Nederlandse staat, die op 8 april 1960 te Den Haag werden afgesloten met een overeenkomst, waarin de Bondsrepubliek aangaf 280 miljoen Duitse mark uit te keren voor teruggave van de drostambten Elten en Tudderen en de Duitse bebouwing aangrenzend aan Dinxperlo (Suderwick); de Wiedergutmachung. Op grond van het gesloten grensverdrag werden de gebieden op 1 augustus 1963 weer overgedragen aan de Duitse autoriteiten.

Bronnen:
https://nl.wikipedia.org/wiki/Nederlandse_...

Na de Tweede Wereldoorlog werd Selfkant (het gebied van de huidige gemeente, exclusief Saeffelen) op 23 april 1949 door Nederland geannexeerd als vorm van schadevergoeding voor de oorlog. Het door de Duitsers gekozen bestuur werd door Nederland naar huis gestuurd, omdat het in strijd zou zijn met de Nederlandse grondwet. Het bestuur werd ingericht naar Nederlands model. Dit betekende: geen gekozen burgemeester en gemeenteraad meer, geen afzonderlijke gemeenten in het gebied. Alles werd samengevoegd en kwam onder gezag van een landdrost; Huub Dassen werd door de Nederlandse regering benoemd als bestuurshoofd van het drostambt Tudderen, zoals de bestuurlijke naam van Selfkant nu luidde Rond 1952 ging Duitsland druk uitoefenen om de grenscorrecties ongedaan te maken. Veel meer dan de onderhandelingen vertragen kon men van Nederlandse zijde niet. Een kordaat besluit naar de ene of de andere kant zat er niet in; zo kort na de oorlog lag de zaak politiek erg gevoelig. Door de weinig meegaande houding van de Nederlandse regering duurde het tot 1957 voordat de officiële besprekingen begonnen. Daarna duurde het tot maart 1960 voordat een akkoord was bereikt.

Bronnen:
https://nl.wikipedia.org/wiki/Selfkant

Waarom er wel uitruil met Nederland en niet bv met Polen of België? Oei daar kan ik een boek over schrijven maar zal proberen het zo kort mogelijk te houden. De voornaamste reden dat Nederland het gebied De Selfkant heeft teruggegeven aan Duitsland ligt besloten in de manier waarop Nederland het gebied heeft mógen annexeren. Dat geannexeerde gebieden wel of niet zijn teruggegeven komt ook hoofdzakelijk wanneer geen sprake was van uitruil zoals bv wel met het gebied De Selfkant. Duitsland werd na beëindiging van de Tweede Wereldoorlog gedwongen het gebied De Selfkant aan Nederland over te dragen als compensatie van de schade. In 1963 was de definitieve schadevergoeding geregeld via een Nederlands-Duits staatsverdrag. Er is door het toenmalige Duitsland 280miljoen Duitse marken betaald. Het gebied de Selfkant had dus geen onderpand-functie meer waardoor het aan Duitsland moest worden teruggegeven. Er zijn veel meer gebieden, ook in België, die via overeenkomsten met Duitsland zijn geannexeerd en daarna na zgn herstelbetalingen of kwijtschelding van de herstelbetaling zijn teruggegeven. Veel annexaties van Duitse gebieden hebben plaatsgevonden op grond van het Verdrag van Versailles van 1919. Rusland mocht tijdelijk delen van Duitsland bezetten, waar o.a. later het land Polen uit voortkwam. Dat de grenzen van Polen door de geallieerden nog eens een paar honderd kilometers westwaarts werden verplaatst gebeurde op aandringen van Stalin. Oost-Polen werd toebedeeld aan de Sovjet-Unie, vroegere Duitse streken zoals als Silezië en Pommeren werden Pools. Miljoenen Polen moesten uit Wit-Rusland en Oekraïne verhuizen. Ook elders in Oost-Europa werden miljoenen Duitsers verdreven, vaak met grof geweld. Hierbij vielen tot 2 miljoen doden. De eis tot teruggave bracht de zgn ontspanningspolitiek die was ingezet tijdens de periode onder Bondskanselier Willy Brandt in gevaar. West-Duitsland erkende via de Ostverträge – 1970-1973 (Ostvertrüge door de verdrevenen genoemd) de nieuwe Oost-Europese grenzen om - sich des Gewaltverzichts zu versichern - . Zich te verzekeren van een periode van geweldloosheid. Kortom: het wel of niet teruggeven van geannexeerde gebieden heeft in hoofdzaak te maken met o.a. wanneer, op welke gronden, door welke mogendheden en manieren de gebieden zijn geannexeerd en welke de gevaarlijke consequenties zouden zijn bij gedwongen teruggave.

Toegevoegd op 11 januari 2020 14:11: bron
Bronnen:
https://www.zeitklicks.de/brd2/zeitklicks/...
https://www.1limburg.nl/selfkant-70-jaar-g...
https://www.historischnieuwsblad.nl/nl/art...

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100