Was het vroeger ( 1920/1940) gebruikelijk dat in Engeland mensen met hun leger rang werden aangesproken?

Ik lees veel Agatha Christie boeken allemaal geconfisqueerd uit mijn moeders boekenkast ;-)
En ik kijk ook de series "Poirot" & "Miss Marple"

Daarin worden mensen aan gesproken met leger rangen "kapitein Hastings" "Kolonel Malchet"

Mensen zonder titel worden aangesproken bij hun achternaam, zonder "meneer" ervoor vrouwen worden wel met mevrouw of mejuffrouw aangesproken.

En mensen met bepaalde beroepen bij hun beroep "inspecteur" "dominee"

Was dat normaal in die tijd?

Zo ja...was dat ook zo in Nederland?

Weet jij het antwoord?

/2500

Zeker, dit was en is in Engeland nog steeds gebruikelijk, vooral in een formele context. Mijn Engelse oom Godfrey Harwood (getrouwd met een zus van mijn moeder) was majoor in het Britse leger en ontving geregeld post geadresseerd aan Major J.E.G. Harwood. Zeker in officiele correspondentie (overheid, vakverenigingen) is dit in Engeland nog steeds de norm. Overigens wordt in het Britse leger ook een gewoon soldaat aangesproken met zijn rang: Private Jenkins. Maar alleen in uniform. Hij zal geen post ontvangen geadresseerd aan Private Jenkins (tenzij afkomstig van het Britse leger). Het is ook bij de politie in Engeland gebruikelijk, dat iemand aangesproken wordt met rang: Sergeant Bodson, Brigadier Jones, Superintendent Hastings (ondermeer te constateren in Britse politieseries). Deze formele opstelling is voor zover ik weet ook in Schotland en Wales het geval. Hoe de Ieren ermee omgaan weet ik niet. In de bron (biografie van de vader van mijn oom) wordt nogal onderaan in het verhaal de naam van mijn oom vermeld, voorafgegaan door zijn titel van majoor.

Bronnen:
https://en.wikipedia.org/wiki/Basil_Harwood

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100