waarom gaf nederlands suriname als kolonie op?

er was niet of nauwelijks tegenstand tegen de bezetting , de mensen in suriname wilde zelfs niet eens onafhankelijk worden maar dwong de nederlandse regering ze dan?
hierdoor zijn ook veel surinamers naar nl gekomen...

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Eind jaren 50 eiste een groepje Surinaamse intellectuelen dat Nederland mee moest werken om zo snel mogelijk een eind te maken aan de kolonisatie. Dit leidde tot niets. Minister Den Uyl vond het niet meer 'kunnen' dat Nederland kolonies had en zo werd na veel overleg Suriname onafhankelijk in 1975 Toegevoegd na 10 uur: Een overzees departement is niet onafhankelijk en de Surinaamse coalitie wilde onafhankelijkheid. In Suriname was de wens om onafhankelijk te worden al diverse keren uitgesproken en die wens bleef zich herhalen, afhankelijk van de coalitie in die tijd. Nederland wilde van Suriname af. De Nederlandse regering hoopte dat de toestroom van Surinamers zou stoppen als Suriname onafhankelijk zou zijn (dat bleek achteraf niet het geval, de toestroom werd alleen maar groter) en verder vond Nederland het ethisch niet langer aanvaardbaar om een overzeese kolonie te hebben. Het Surinaamse volk had niet veel in te brengen. Politiek speelt zich vaak op een hoger plan af. Premier Henck Arron van Suriname wilde dat ze uiterlijk eind 1975 onafhankelijk zouden zijn en Joop den Uyl begon in Nederland met het voorbereiden van de onafhankelijkheid van Suriname. Het is zo heel simpel weergegeven maar eind jaren vijftig werd in Suriname al over een onafhankelijk Suriname gesproken en pas in 1975 was het zover.

Bronnen:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Surinaamse_on...

In onderstaande link kun je lezen, dat het initiatief tot onafhankelijkheid van Suriname niet bepaald van de Nederlandse regering kwam, maar van de regering Arron. Of de bevolking zèlf, het allemaal zo wilde, is nog maar de vraag. In 1954 was er al een koninkrijksstatuut, en dat was al een voorproefje voor onafhankelijkheid. In dat koninkrijksstatuut was ook al opgenomen, dat de mogelijkheid voor onafhankelijkheid er was. Het "smaakte naar meer". Den Uyl en Pronk waren meegaand in de eisen (of wensen) van Perron, omdat ze de onrust (en de gedeeltelijke verantwoordelijkheid) in Suriname een beetje zat waren, en Suriname voor Nederland ook bepaald niet winstgevend was. Tel daar bij op, dat de algemene trend was, dat het bezitten van koloniale gebieden in die tijd bepaald niet populair was, en dan heb je alle ingredienten om over te gaan tot onafhankelijkheid. http://nos.nl/archief/2004/nieuws/index.html#@http://nos.nl/archief/2004/nieuws/dossiers/onafhankelijkheid_suriname/2000/portal/onafhankelijkheid.html

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100