Wat zijn verschillende stijlen voor een dialoog?

Ik ben een dagboek aan het schrijven, maar 't voelt heel raar dat de dialogen daarin met aanhalingstekens zijn geschreven, juist omdat het een persoonlijk verslag en verleden tijd is. Dus mijn vraag is: Hoe wordt dat gedaan door andere dagboekschrijvers, en wat zijn verschillende stijlen van dialoog?
(De dagboeken die ik als voorbeeld heb gebruikt gebruiken overigens geen of weinig dialoog.)

Weet jij het antwoord?

/2500

Het enige alternatief als je geen dialogen met aanhalingstekens wilt gebruiken, lijkt mij de volgende stijl: Hij vroeg of ik.....Ik antwoordde dat ik....Daarbij zijn geen aanhalingstekens nodig. (Taalkundigen hebben er vast een naam voor, maar die weet ik niet.)

Er is nog een tussenvorm, die met een Duitse term bekend staat als "erlebte Rede". Directe rede: Hij vroeg: "Kom je hier wel vaker?" Indirecte rede: Hij vroeg of ik hier wel vaker kwam. Erlebte rede: Of ik hier wel vaker kwam. En wat ik dan vond van de sfeer. Had ik geen zin om nog langer te blijven? (enz.) Deze mengvorm maakt gebruik van de verleden tijd (zoals in de indirecte rede) en kiest het perspectief van een spreker die wordt opgevoerd. Beetje lastig in de vingers te krijgen, maar het kan een prettig ironisch effect hebben.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100