Hoe zou je kunst het beste kunnen aanbieden?

Ik heb een opdracht aangenomen. Het werk is bijna af echter de opdrachtgever heeft ineens allerlei aanmerkingen en verbeterpuntjes. Ik voel dat de kijker niet in staat is contact te leggen met de afbeelding die ik erg mooi in voorstelling en kleur heb gebracht. Ik weet zeker dat ik hierna geen opdracht meer aanneem omdat ik graag schilder maar niet tot in het eeuwige wil doorgaan om het voor de kijker precies goed te maken. Het roept bij mij weerzin op. voor mijn gevoel gaat het niet meer om het schilderij.
. Vrij werk verkoopt gewoon of niet. Ik heb al voorgesteld om samen met de opdrachtgever het werk af te maken maar eigenlijk zit het me dwars dat ik mijn eigen signatuur er dan niet onder kan zetten. Kan ik nog aan mijn opdrachtgever duidelijk maken dat kunst is wat het is, een kleurrijk mooi onderwerp dat meedoet in de ruimte of moet ik me terug trekken?
Misschien kent iemand het verschijnsel uit eigen ervaring vast bedankt voor jullie advies.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik spreek niet uit eigen ervaring, maar ik heb me er wel een mening over gevormd. Ik teken en schilder namelijk zelf ook en hoor wel vaker over problemen met opdrachtgevers. Die wil ik graag voorkomen. Ik heb wat punten opgesteld, waar jij misschien een volgende keer wat aan hebt. Punt 4 kun je nu nog toepassen. 1. Zorg dat je eerst een duidelijk beeld krijgt van wat de opdrachtgever wil. Laat eventueel eerst wat schetsen of andere voorbeelden zien. 2. Laat de opdrachtgever vooraf een aanbetaling doen, waarvan je het benodigde materiaal kunt aanschaffen. Als hij toch van aankoop afziet, dan is hij dit bedrag kwijt. Zet dat op papier en laat de opdrachtgever het ondertekenen. 3. Houd de opdrachtgever op de hoogte van de vorderingen. Stuur eventueel foto's (per e-mail). Geef de opdrachtgever de kans daarop te reageren. 4. Als de opdrachtgever iets anders wil dan jij, zie dan verder van de opdracht af. De opdrachtgever is zijn aanbetaling kwijt, maar niet meer dan dat, en jij kunt het kunstwerk af maken zoals je zelf wilt en aan een ander verkopen. Misschien kun je de opdrachtgever er toch nog van overtuigen dat het kunstwerk nu zo is als het moet zijn en dat hij het zo kan kopen, of anders niet.

Kunst is inderdaad wat het is. De opdrachtgever stelt iets voor en jij geeft daar invulling aan. Ik neem aan dat de opdrachtgever je werk kent en min of meer een idee heeft van wat hij/zij wil. Jij maakt vervolgens wat jij denkt dat goed is en daar moeten geen verbeterpuntjes meer nodig zijn. Het is jouw kunstwerk in zijn opdracht en dan moet het goed zijn. Signeer je werk en als hij het niet wil is het zijn verlies, want het is mooi zoals het is. Misschien vind je een andere koper. Eigenlijk is het vreemd, dat een niet-kunstenaar verbeterpuntjes wil aanbrengen. Waarom maakt hij het dan niet zelf? Trek je vooral niet terug en maak hem duidelijk dat een kunstwerk is wat jij ervan hebt gemaakt in zijn opdracht. Ik schilder zelf ook en ervaar soms ook iets dergelijks. Succes.

In principe is het zo, dat jouw schilderijen van jou zijn, en dat niemand iets met jouw kunst te maken heeft, in de zin van opmerkingen over verbeteringen of veranderingen. Jouw naam staat op het schilderij, en jij alleen staat achter dat, wat je hebt gemaakt. Maar toch ligt het hier wat genuanceerder. Je hebt te maken met een opdrachtgever, en je hebt de opdracht aanvaard. De opdrachtgever zal een bepaalde kwaliteit willen. Met die kwaliteit zal het ongetwijfeld helemaal in orde zijn, maar je opdrachtgever moet ook tevreden zijn. Ik denk het probleem goed te begrijpen. Hoeveel kan er nog veranderd of verbeterd worden, zonder dat de identiteit van het schilderij verloren gaat? Misschien is het toch mogelijk om tot een compromis met de opdrachtgever te komen, en dat je zonder enig probleem toch je eigen naam onder het schilderij kunt zetten. Een verandering of verbetering hoeft niet per se te betekenen, dat dan direct je binding met het schilderij verdwijnt. Want ook een wijziging in je werk, wordt alleen door jou gedaan. Ik lees niet in je toelichting, dat je opdrachtgever iets totaal anders wil, maar dat hij alleen sommige zaken iets anders wil. Misschien moet je er geen drama van maken, en voor jezelf proberen te bepalen, in hoeverre bepaalde wijzigingen je artistieke visie in dit werk om zeep worden geholpen, als je de opdrachtgever enigszins tegemoet komt. Probeer ook in de huid van de "klant" te kruipen. Want terecht of onterecht, het is natuurlijk vervelend voor hem, als hij een resultaat krijgt, dat niet aan zijn wensen voldoet. Naar mijn mening ben je als kunstenaar, die werkt in opdracht altijd meer gebonden, dan wanneer je vrij werk maakt. Je zult je dat dus goed moeten realiseren, als je weer een opdracht aanvaardt. Misschien is dit dan ook een goede les; probeer bij een volgende opdracht duidelijke afspraken te maken, over in hoeverre de klant tijdens het artistieke proces nog met aanmerkingen en voorstellen tot wijziging kan komen. Mocht je, gezien wat je nu hebt meegemaakt, daar toch een minder prettig gevoel bij hebben, spreek dan af, dat zoiets niet mogelijk is, en dat de opdrachtgever het met het resultaat zal moeten doen. Je kunt voor beide partijen teleurstellingen voorkomen, door een uitgebreid voorgesprek te houden, b.v. met voorbeelden van je werk uit het verleden. Succes!

De vergelijking gaat wellicht niet helemaal 1 op 1 op, maar toch herken ik het verschijnsel uit de praktijk. Ik haak wel eens in opdracht, en afgezien dat voorwerpen altijd net een beetje anders zijn dan het patroon (en dus altijd uniek) gedraagt ook elk garen zich anders, en verschilt elke hand van haken en komt er ook altijd een stukje 'fingerspitzengefühl' bij kijken dat je niet in een patroon kunt vertalen. Als ik in opdracht haak, zijn er altijd mensen - die er zelf uiteraard geen verstand van hebben anders dezen ze het zelf wel - die kritiek hebben op punten die voor mij toch overduidelijk onde artistieke vrijheid danwel technische onmogelijkheid vallen. Daarnaast is kunst - ook handwerken vind ik tot op zekere hoogte (of vanaf zekere hoogte) kunst - altijd een interpretatie van de artiest. Wie mij vraagt iets te maken, kent mijn werk en weet hoe ik met die vrijheid omgaat. Inmiddels ben ik dus keihard geworden, en werk in opdracht alleen nog maar op mijn voorwaarden, laat vooraf betalen en lever af wat we vooraf besproken hebben (vorm, kleur, materiaal, vulling, afwerking). Uiteindelijk ben ik - in de engste zin van het woord - toch een soort kunstenaar, en geen productiemachine. En zo moet jij jezelf dus ook niet zien. Wanneer je echter van je kunst wilt kunnen leven (of in elk geval iets wilt verkopen) zul je wel af en toe wat commerciële concessies moeten doen, en kun je nooit helemáál je eigen lijn volgen. Dat is dus een overweging die je moet maken, vooral als je werk niet 'van nature commercieel' is. Dan blijft het modderen in de marge naast je betaalde baan.

Moeilijke vraag. Heel goed dat je geen consessies doet aan je eigen werk/opvattingen. Zelf zou ik zeggen tegen de opdrachtgever : graag of niet! (En daarmee mijn eigen ruiten ingooien). Je kunt misschien contact opnemen met een kunstenaarsvereniging en je vraag daar stellen. En toch het in opdracht werken niet helemaal uitsluiten, zoals anderen al opmerken van tevoren een schriftelijke overeenkomst maken (er zijn standaardformulieren) om je voor nog zo'n gevalletje te behoeden. Toegevoegd na 8 uur: Mogelijk kun je wel een factuur naar de opdrachtgever doen waarin je de gewerkte uren à raison van ... per uur plus de gemaakte materiaalkosten.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100