Kunst & Cultuur

Laten we zeggen, in de 17e eeuw. Als ik lees over de geschiedenis van spiegels lees ik veel over rijkelijk versierde spiegeltjes. Die zullen vast niet voor iedereen betaalbaar zijn geweest. Is het iets van de laatste eeuw om zo geobsedeerd te zijn door spiegels? Ik bedoel, vrijwel iedereen kijkt er wel elke dag in.

Ik heb dit boek gelezen heel begin jaren 70 ' van de hand van engelse schrijfster, verhaal is een beetje gelijklopend met dit van Jane Eyre maar dit gaat hier over een meisje in rolstoel. De omslag van het boek was dan een klein meisje in roze jurk die op de grond lag.

Ook ons land kent een voorbeeld. Van het centrum van Rotterdam was niets over. Behalve het stadhuis. Toeval of bewust ? Als het bewust was dan gaf dat tenminste blijk van nog enig historisch waardebesef. Later in de oorlog bleef ook daarvan nog maar niets meer over. Denk bijvoorbeeld aan het volstrekt overbodige bombardement op de architectonische parel in Oost Duitsland: Dresden.