Huisdieren

hoi, ik zag op marktplaats een cloncurry parkiet van 14 jaar die zijn partner had verloren. Nu staat hij daar al een paar maanden op en vroeg ik me af of ik hem in mijn kamer zou kunnen houden, ik heb al 2 valkparkieten en 2 pyrrhuras dus voor mij zou het kwa voer en geluid niet veel meer zijn. Ik heb nog de oude kooi van de valkparkieten omdat die nu altijd los in mijn kamer zitten aangezien ze wel heel erg netjes zijn dus extra moeite kwa benodigdheden zijn er niet. Kan ik een cloncurry parkiet in mijn kamer nemen of moet hij toch echt in een volière? kan iemand mij ook vertellen over het karakter want hier kon ik niks over vinden, is hij rustig of een energieke vogel? zachtaardig of toch best wel chagrijnig. Hij mag hier ook een paar uurtjes per dag los, ookal is hij niet tam.
Groetjes Nora
Gaat een conclurry parkiet trouwens wel goed met valkparkieten of pyrrhuras? Ik heb hier thuis een aparte kooi voor de pyrrhuras en een aparte kooi voor als de conclurry parkiet komt en de valkparkieten zitten los dus ze zijn wel apart. Mijn valkparkieten zijn niet schuw naar andere vogels en irriteren ze ook niet dus ik denk dat dat wel goed zou gaan maar hoe zit dat met een conclurry parkiet?

Hallo,
Afgelopen augustus heb onze katten (poes en kater) een nestje met kittens gehad, het zijn allebei geen raskatten maar nu zijn er bijzondere kittens uitgekomen. Onze katten zijn niet buiten geweest.
Weet iemand wat voor ras dit is?

Bij ons staat een hoge kast waar mijn kat graag op zit. Om daar te raken moet ze op de vensterbank springen en dan naar de kast. Maar vandaag toen ze eraf wou springen sprong ze per ongeluk recht op de elektrische verwarmingsinstallatie (chauffage in belgie) die ervoor staar in plaats van op de vensterbank. Ik zag dat ze mankte met haar linker voorpoot en haar pootje omhooghield als ze zat. Ze loopt wel, maar ze mankt wat, en ze springt nog wel op de zetel enzo. Meteen erna ging ze slapen op de zetel. Het pootje aanraken mag, vastnemen niet maar dat is eigenlijk altijd zo. Ze eet en drinkt wel gewoon.

Moet ik afwachten of toch de dierenarts bellen?
Alvast bedankt
Ze begon het ook meteen te wassen

Ik heb sinds juli dit jaar een kitten in huis gehaald. Zoals elke persoon/dier duurt het even vooraleer je aan je nieuwe omgeving went. Mijn kitten is al meer dan 3 maanden bij mij en is me goed gewend. Althans, dat denk ik toch... Toch zijn er momenten dat ze zeer angstig lijkt. Wanneer ze moe is, kan het geen enkel kwaad om haar te aaien of zelfs kusjes te geven. Maar wanneer ze bv. net heeft gegeten en wat gaat liggen onder de salon tafel loopt ze gelijk weg wanneer ik voorbij stap. Ook wanneer ik bv. de slaapkamer binnenkom en ze zit gewoon lekker op de grond rent ze gelijk weg achter een stoel ofzo en kijkt ze onmiddellijk achterom om te zien of ik haar volg. Ik dacht misschien wilt ze spelen en dus begon ik haar te volgen. Maar zonder succes, ze rent gelijk weg... Wanneer ik in bed wil kruipen en ze bv. op mijn bed ligt probeer ik heel rustig erbij te liggen maar ook dan gaat ze onmiddellijk weg (onder bed of naar de woonkamer). Pas na een tijd (15 min of soms langer) komt ze angstig gluren en indien ik kalm ben komt ze in haar mandje liggen naast me op bed. Maar wanneer we opstaan en gaan eten komt ze wel kopjes geven en kan ik haar zonder problemen aaien... Ook wanneer ik haar oppak en bij mij leg en ik haar "dwingend" aai laat ze dit toe zonder tegen te werken. Maar eenmaal ze voelt dat ik haar niet meer stevig vast heb is ze onmiddellijk weg... Ik zit echt met men handen in men haren. Wat kan ik het best doen in dit geval. Alvast bedankt!

Ik heb sinds een klein weekje een kitten in huis. Mijn andere kat, gisteren 2 jaar geworden vond het allemaal erg spannend. Verstopte zich hoog op de kast en durfde bijna niet te eten. Kitten zat in een aparte ruimte, dus hij hoorde en rook de kitten maar zag hem niet. Hij reageerde ondanks dat wel nieuwsgierig naar de geuren en niet angstig of agressief. De volgende dag even een rooster tussen de deur gezet zodat ze elkaar kort konden zien. Mijn kat keek van een veilige afstand toe terwijl ik de kitten probeerde af te leiden door te spelen. Elke dag gaat het een beetje beter. De tweede dag durfde mijn kat wel weer op de grond te komen en durfde ook weer wat meer te eten. Leek zich ook veilig te voelen als ik naast hem zat. Beetje bij beetje voelt hij zich meer op z’n gemak. Soms blaast hij wel onder de deur door als mijn kitten precies aan de andere kant komt, dus te dichtbij is. Elke dag heb ik korte momenten dat de deur open gaat en ik dan met de kitten speel en mijn kat probeer naar mij toe te komen om te komen spelen. (Nog steeds met een rooster ertussen). Sinds gisteren is het gelukt en durft hij bij mij te komen spelen en geef ik hem een beloning. Hierbij probeerde de kitten wel een keer door het rooster te klimmen, waardoor mijn kat ging blazen. Ik hou de momenten hoogstens een paar minuten zodat het positieve momenten zijn. Ik zie zeker dat het goede stappen zijn maar ik weet dus niet zo goed wanneer ik het rooster weg kan halen en ze dus bij elkaar kunnen.