Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

In hoeverre is de ziekte van Dupuytren erfelijk ?

Ik heb al ettelijke jaren problemen met mijn handen ('triggerfingers), waar ik vroeger twee keer een spuit met corticosteroiden heb gehad, en afgelopen week aan de andere hand ben geopereerd. De diagnose was steeds ' peesschedebeklemming' of ' peesschedeontsteking' .. Er gaan nog vele andere exotische namen rond voor dergelijke aandoeningen, wan fibromyalgie tot carpaaltunnelsyndroom en wat al niet meer, maar die ontstekingen / verdikkingen zijn de kale feiten.

Nu heb ik eergisteren gehoord dat mijn moeder de Ziekte van Dupuytren heeft ; een aangeboren (?) aandoening van de pezen in de hand, die eigenlijk alleen bij blanke Noord-West Europeanen voorkomt. (Keltenklauw ; Vikingenziekte). Ik heb op mijn tien jaar geleden behandelde hand één knobbeltje dat doet denken aan de peesverdikkingen die zij heel duidelijk - maar (nog) zonder pijn of overlast- heeft. (Dat blijkt wel, want voor mijn operatie had ze het er zelfs nooit echt over gehad)

Ik herinner me mijn moeder niet anders dan met allerlei klachten aan handen en armen, en eigenlijk kwakkel ik daar zelf ook al jaren mee. Googelend op oorzaken echter, zie ik vaak/meestal obese diabetes als oorzaak voor mijn problemen genoemd, en dat heeft mijn moeder weer absoluut niet. (Noch overgewicht, noch diabetes).

Ik ga dit uiteraard maandag aankaarten bij mijn chirurg, maar nu zit ik me even af te vragen : in hoeverre is Dupuytren erfelijk en moet ik er dus rekening mee houden dat dat bij mij ook het geval zou kunnen zijn ?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

De ziekte is familiair, dit betekent dat, wanneer iemand in een familie de ziekte heeft, de kans dat iemand anders uit dezelfde familie de ziekte ook krijgt groter is dan wanneer de ziekte niet in de familie voorkomt. Erfelijkheid is echter (nog) niet bewezen.

Bronnen:
http://www.dupuytren.nl/De_ziekte_van_Dupu...

Mijn echtgenoot heeft Dupuytren, en dat komt in zijn familie, voor zover bekend en nu nog na te trekken, niet voor. Datzelfde geldt ook voor onze buurman. Dus kennelijk kan je het ook zonder overerving krijgen. Misschien is het besmettelijk....???? (geintje ;-)) )

Wanneer we de erfelijkheid van de ziekte van Dupuytren onderzoeken vertrekken we van de opmerkelijke vaststelling dat er een duidelijke geografische variatie is. In Noord-Europa komt de aandoening veelvuldig voor, maar naarmate men in de richting van Zuid-Europa gaat vermindert de frekwentie van de aandoening. Het voorkomen van de ziekte in Afrika en Azië is uiterst zeldzaam.Mogelijke verklaringen hiervoor zijn ofwel een bepaalde omgevingsfactor die de aandoening veroorzaakt en die enkel in Noord-Europa voorkomt, of anderzijds, bepaalde genetische factoren die enkel bij deze bevolkingen aanwezig zijn. Argumenten voor dit laatste komen van andere populatiestudies. Landen zoals Australië de VS en Canada kenden in de voorbije eeuwen een massale migratie uit Noord-Europa. De ziekte van Dupuytren komt in deze contreien dan ook frekwenter voor. De Noord-Europese inwijkelingen liggen aan de basis hiervan. Dit blijkt ook uit de vaststelling dat personen in Zuid-Frankrijk die voor Dupuytren behandeld worden frekwenter blauwe ogen hebben (70%), en dit in vergelijking met slechts 40 % blauwe ogen bij personen die andere aandoeningen hebben. Blauwe ogen is een typische erfelijk kenmerk van de meer noordelijke "Keltische" populatie. Genetische factoren spelen dus een belangrijke rol, en dit werd ook aangetoond door familiestudies, uitgevoerd door Ling in Edinburgh, Schotland (1963). Bij eenvoudige navraag bij patiënten met de ziekte van Dupuytren bleek dat ongeveer 16% nog een familielid had met de aandoening. Wanneer hij echter deze families zelf ging onderzoeken bleek dat in bijna 68% van de gevallen de aandoening in de familie voorkwam. Het risico van de aandoening was afhankelijk van de leeftijd en van het geslacht: mannelijke eerstegraads verwanten ouder dan 60 jaar hadden 53% kans op de aandoening, vrouwelijke verwanten ouder dan 60 jaar hadden 33% kans op de aandoening. Ook dit suggereert zeer sterk een erfelijke factor. Nochtans kan erfelijkheid niet alles verklaren. Eeneiige tweelingen hebben volledig identieke chromosomen, en voor een aandoening die 100% door erfelijke factoren bepaald wordt verwachten we dat als één van de twee de aandoening heeft, de andere deze ook steeds zal vertonen. Welnu, bij de ziekte van Dupuytren geldt dit niet steeds zo: er zijn verschillende eeneiige tweelingen gekend waarbij slechts één van de twee de aandoening heeft, en de ander niet. Dit suggereert dat een erfelijke factor wel degelijk een rol speelt. Zie link groet Toegevoegd na 1 minuut: ja/nee

Bronnen:
http://users.skynet.be/evds/evds154.htm

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100