Vriendin is ziek en wilt waarschijnlijk niet meer geholpen worden. Waar doe ik goed aan?
Mijn huidige vriendin is al drie jaar ziek. Chronische cluster-hoofdpijn en er is een vermoeden van de ziekte van lyme. Het gaat met de dag slechter met haar:
- lopen houdt ze niet lang vol.
- ook al eet ze, ze is graatmager aan het worden. Soms KAN ze ook gewoon niet eten.
- Ze heeft insulten.
- Vaak duizelig
- Ze heeft ondraaglijke hoofdpijn 24/7.
- Ze is vrijwel altijd moe.
(en eigenlijk etcetera etcetera etcetera)
Ze is 'honderd-miljoen' keer naar het ziekenhuis gegaan en een korte conclusie is: 'we kunnen je niet helpen' en 'we gaan dit en dat onderzoeken', maar tot nu toe zonder resultaat. Psychisch is ze getest (daar gooien ze het vaak op als ze het niet weten) en is ze volledig gezond gebleken overigens.
Mijn vriendin wilt bijna zeker stoppen met het 'vechten' voor haar genezing en heeft er geen vertrouwen (meer) in. Ze wilt geen valse hoop meer krijgen en altijd maar weer teleurgesteld worden.
Het probleem is dat het met de dag/week slechter met haar gaat en ze steeds minder kan. Ze wordt graatmager. Weegt nog maar 42 kilo en is pak 'm beet 10 centimeter kleiner dan ik ben (1:56 of zo). Vermoed dat ze nog minder weegt nu.
Het was een meisje met veel levenslust. Een harde werker, een levensgenieter, deed op professioneel niveau aan motor-racen (circuit) en was over het algemeen een gelukkig en tevreden persoon.
Waar doe ik goed aan? Moet ik haar 'pushen', of haar keuze respecteren? Tips om om te gaan met haar ziek-zijn?