Waarom moet je bang zijn voor de dood?

Ik heb het een keer gehad dat ik helemaal 'weg was' (niet richting dood neem ik aan maar meer bewusteloos) Ik heb er niets van gemerkt en de schakelaar ging ineens om.
Erg was dat niet, geen pijn ofzo en buiten dat het is zeker dat een mens op een gegeven moment dood gaat dus wat is het punt??

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Angst voor de dood heeft te maken met angst voor het onbekende. Jij hebt het over het moment dat de 'knop' omgaat. Wat jij beschrijft hoeft niet te gelden voor de manier waarop je dood kan gaan. Er zijn legio mensen die werkelijk met vreselijke angsten in hun lijf eindelijk hun laatste andem uitblazen: Angst voor wat er gaat volgen, of het 'daar' fijn is of niet, en ook de pijn van het loslaten en achterlaten van je aardse bestaan. Dan is er nog de angst voor straf, hemel en hel dat veel mensen nog altijd met zich meedragen. Natuurlijk 'moet' je niet bang zijn voor de dood. Ik denk dat het net zo natuurlijk is als het leven, en dat je verdergaat op je pad, al is het dan niet op aarde. Maar er zijn zat redenen waarom heel veel mensen toch met die angst lopen.

je moet helemaal niet bang zijn voor de dood er zijn nu eenmaal mensen die dit wel zijn maar het moet niet

de dood is de enige zekerheid in het leven. je kan je er bang voor maken. maar dat heeft geen zin. als het je tijd is ga je.

het gaat niet altijd zoals jij het hebt ervaren. doodgaan kan in sommige gevallen wel degelijk gepaard gaan met pijn, enge hallucinaties, en andere akeligheden. daar zijn we allemaal een beetje bang voor.

Ik vermoed dat een mens een soort van overlevingsmechanismes (meervoud) heeft. Bang zijn voor 'de dood' houd je in leven of dat nu bang zijn voor dood gaan of dood zijn is. Dan heb je ook nog een mechanisme dat het systeem uitschakel in extreme niet handelbare psychologische of lichamelijke pijn. Het is allemaal gericht om te overleven.

Er zijn geen voordelen om angst te hebben voor dood.

Ik vermoed dat veel mensen niet zozeer bang zijn voor de dood zelf, maar meer voor het "doodgaan", dus de weg er naar toe...het besef dat het dan toch echt afgelopen is...en daarbij dus het onherroepelijke besef dat je je dierbaren achter moet laten..

Ik denk dat het niet de angst is om dood te gaan. Het is eerder de angst voor het onbekende. Niemand weet wat er na de dood komt.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100