Mij zoon is 9 1/2 en 1.33 m.Is dit te klein voor zijn leeftijd?

Mijn vrouw en ik zijn beide 1.80m. Mijn zoon heeft leukemie gehad, nu al 6 jaar "'schoon"'. Maar blijft volgens de specialist achter in groei. Eet heel weinig. Hormooninjecties moet ik effe niet aan denken. Uitslag van onderzoek volgt nog. Wie heeft hier ervaring mee.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik zou even opvragen hoeveel tijd je nog hebt om groeihormonen uit te stellen, het zo lang mogelijk rekken en dan een goed gesprek met je zoon aan gaan. Er zitten zowel flinke voor- als nadelen aan, maar hij moet de rest van zijn leven nog met dit lichaam doen en als het voor hem een probleem vormt om klein te blijven, zou ik het niet afschrijven. De meeste kleinere mannen die ik ken, hadden graag een kop groter willen zijn, terwijl bij vrouwen die wens wat minder lijkt te leven. Met therapie leer je wel om je lengte te accepteren, maar je wens of verlangen gaat echt niet weg. En dan nog... stel je zou over een tijdje groeihormonen proberen en het bevalt niet... dan stop je er toch mee? (Overigens ben ik in principe tegenstander van hormonen, maar het geluk van mijn kind zou ik zwaarder laten wegen, met name als ik toegang zou hebben tot een mogelijke oplossing)

95% van de jongens zit bij 9,5 jaar tussen de 1,25m en 1,55m. Heel uitzonderlijk is het dus niet.

Nee hoor. Als je wat kleiner bent dan gemiddeld, neemt je auto (later) ook minder brandstof. Da's dus positief! Enfin, de groei zit er nog in op die leeftijd. Nog ff wachten dus.

mijn zoon is ruim 10 en 1.34 m. Daarmee is hij de één na kleinste van de klas (de kleinste is een meisje). Wij zijn zelf 1.66 en 1.74 dus dat is wel flink kleiner dan jullie. De schoolarts vindt het niet zorgwekkend. Wij hebben in de (schoon) familie is dusdanig slechte ervaring met hormonen dat ik er NOOIT aan zou willen beginnen, dan maar een goede psycholoog! Misschien kan ik het makkelijk zeggen want onze zoon heeft er geen enkele moeite dat hij niet al te groot is en hij wordt er ook nooit mee geplaagd. o ja, ook hij eet/at dramatisch weinig (is nu opeens trouwens aan het veranderen maar hij is 10 jaar dus houdt moed wat dat betreft)

Ik zou me nog niet teveel zorgen hierover maken, en inderdaad hormonen echt achterwege laten. (slechte ervaringen mee in de familie) Hij eet misschien weinig maar dit kan zo veranderen, straks komt hij in de puberteit en eet hij waarschijnlijk de oren van je hoofd :)

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100