help ik wil leren spreken in de vergadering of groep

in mijn jeugd is het praten er uit geslagen.geen respect of waardering wat ik te zeggen had en loop nu tijdens
de rondvraag steeds vast en klap helemaal dicht. Kan mij niet concentreren. gaat fout tijdens notuleren door korte termijn geheugen. Minderwaardigheid overheerst en overweeg de WMO adviesraad te verlaten.

Weet jij het antwoord?

/2500

Daar zijn cursussen voor,zodat je je vrijer kunt opstellen.

Bronnen:
http://www.lichaamstaal.nl/presentatie.html

Ga naar een cursus spreken in het openbaar, daar leren ze je er alles over. Je hoeft dan niet meer bang te zijn voor een minderwaardigheidsgevoel, en concentratieverlies, je krijgt dan echt meer eigenwaarde. Succes!!

Je geeft 2 oorzaken: - of je iets aan dat korte termijngeheugen kunt doen, dat weet ik niet. Om daar achter te komen, moet je professionele hulp zoeken. - de minderwaardigheidsgevoelens die je in je jeugd hebt opgelopen, daar zou je eventueel wel iets aan kunnen doen. Wat wel zeker is, dat als je die WMO raad verlaat, dat vermijdend gedrag is, en dan is de kans groot, dat je straks nergens meer iets durft te zeggen. Misschien is dit juist een prima plek om ervaring op te doen. Kun je er niet eens met andere leden van die raad over praten? Gewoon zeggen dat je bepaalde zaken lastig vindt. (concentratie en dichtklappen) Het zou zomaar kunnen dat jij er meer last van hebt, dan de andere leden, en zij jouw onzekerheid niet zo merken. Dat zou je al een eindje verder kunnen helpen. Ook zou ik me kunnen voorstellen dat er een andere taakverdeling komt, b.v. dat notuleren, en dat je een beetje ontzien wordt, wanneer er lange betogen gehouden moeten worden. Sterkte!

goeden avond mirakel, ik herken me in het beeld wat je schetst, en heb me zelf eruit weten te helpen, door een cursus te volgen over vrij spreken in het openbaar, wat mij enorm heeft geholpen, de cursus was rond 1980 want toen hadden we nog geen spreekbeurten op school zoals nu, mijn kleindochter van 12 weet het veel beter hoe het moet dan toen ik 25 jaar was, met veel vallen en opstaan, maar niet bang zijn dat je wordt uitgelachen, dat mag tijdens de cursus nooit, je leert er wat je houding moet zijn hoe je gekleed moet gaan , hoe je je moet gedragen, kortom de kneepjes van het vak, ik ben er ook achter gekomen dat het onderwerp waar je het over hebt heel goed moet weten, dus kennis waarover je praat, zogenaamde product kennis, en als je nu begint met een onderwerp wat je leuk vind, je hobby, daar weet je waarschijnlijk veel van dan kun je daarover veel vertellen en ben je niet bang, waar het hart vol van is daar stroomt de mond van over, veel oefenen thuis voor de spiegel en voor de microfoon zodat je jezelf hoort, doorzetten, en denken hier weet ik het meeste van en dit vertel ik, alle andere mensen hebben ook plankenkoorts, zijn ook gespannen, gezonde spanning is noodzakelijk, voor een goede spreekbeurt, mijn examen onderwerp toendertijd was mijn hobby waar ik veel over las en me dagelijks meebezig hield, ik had geleerd hoe de opbouw was van een spreekbeurt, hoe ik moest beginnen, waar ik naar toe wilde en dan naar een klimax toe werken, de honderden mensen 200 hingen aan mijn lippen en kreeg na afloop een daverend applaus, ik voelde me de koning te rijk, dat was een geweldig gevoel, een beloning voor mijn studie, dan is het een kwestie van vaak doen en onderhouden net zoals een rijbewijs als je het rijbewijs hebt kun je het nog niet maar door vaak te doen gaat het steeds makkelijker en maak je een eigen spreekstijl, ik ben niet meer zo jong heb veel geleerd in het verleden, waar ik nu veel profijt van heb, ik geef 3á4 keer per week een lezing doe dat met volle overgave met mijn hart omdat het onderwerp waarover ik praat iets fantastisch vind, ik doe het met heel mijn lichaam en gooi er af en toe een grapje door, het is daardoor heel ontspannen, ik vind het nu grandioos om te doen en leef dan ook van spreekbeurt naar spreekbeurt, ik haal er veel voldoening uit. ik kan er nog veel meer over vertellen, maar dan wordt het te lang, maar gewoon doorgaan doorzetten dan zul je zien dat je een groot spreker wordt.

Spreken in het openbaar is vooral een kwestie van 'je zeker voelen' Als je je onzeker voelt, zal het publiek dat absoluut merken en jou daardoor nòg een graadje onzekerder maken. Je dient dus eerst je onzekerheid te gaan bestrijden en dàt doe je door bijvoorbeeld van het te behandelen onderwerp zoveel mogelijk af te weten. Dat je dus perfect weet waarover je praat. Het tweede punt is de faalangst tegenover een groep mensen. Je moet je daarbij voorstellen dat je tegen elk mens afzonderlijk spreekt uit die groep van b.v. honderd mensen. Dus een face to face gesprek met elk der aanwezigen. Daarin zou je toch ook niet bang zijn te falen? Tenslotte moet je jezelf voorhouden dat je best een foutje, vergissing of wellicht een kanjer van een blunder màg maken. Waarom zou jij volmaakt moeten zijn, hè.. Besef gewoon dat fouten, versprekingen en blunders maken bij het leven behoren en schaam je daar dus niet voor. En maak je eens een grove blunder..lach er dan ook zelf hard om. Daar is niets mis mee. Neem bovenstaande 'regels' in acht en je zult je veel zekerder gaan voelen en daarmee..makkelijker gaan spreken in het openbaar. Veel succes en heel veel plezier bij je volgende vergadering, voordracht of spreekbeurt. Groet, Ton

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100