Waarom kan ik niet huilen bij problemen?

Iedereen heeft ze, problemen in de familie, meeste zullen hier echt om huilen. Maar ik kan dit niet.

Bijvoorbeeld, toen onze hond in 2003 doodging, ik huilde niet, mijn pa ging als gekken tekeer.

Bijvoorbeeld in 2009, onze kat ging dood, ik huilde niet, maar heb sindsdien wel een obsessie van elke dag moet ik een foto maken van de huisdieren.

Bijvoorbeeld bij alle doden die er elke dag vallen overal.

Bijvoorbeeld bij de problemen van mn oma, die nu 80 is, kan er echt heel goed mee omgaan. Ze heeft duizenden problemen, van astma tot extreme rugklachten. Als mijn tante er niet was geweest was ze er niet meer. Ik huil niet.

Bijvoorbeeld bij de problemen van diezelfde tante, enkele maanden geleden hoorde we wat heel schokkends, ze hart een hartaanval gehad en nu heeft ze een hartritmestoornis. Ik huil niet.

En dan tot slot mijn opa, die heeft longkanker gehad, blaaskanker, en kan nu niet meer normaal ademen. Maar nog steeds huil ik niet.

Maar bij iets simpels als bijvoorbeeld daarnet, dat ik met mn ma praatte over het bellen, wat ik niet durf, ik kon t bijna niet meer houden.

Maar waarom? Ik snap t niet!

Weet jij het antwoord?

/2500

voel je je er wel verdrietig over en komen de tranen niet ? of heb je er geen speciaal gevoel bij... voor sommige mensen is huilen toegeven en die kunnen zich daar niet toe zetten... ben benieuwd hoe het bij jou zit

Misschien heb je als kind nare dingen meegemaakt en ben je zo gekwetst geweest dat je verdriet niet goed meer kan verwerken. Als dat zo is zou ik toch inderdaad maar een afspraak met de huisarts maken. Hoe jonger je zoiets aanpakt hoe groter de kans op herstel. Sterkte.

Huilen is een reiniging, een loslaten. Als er niets te reinigen valt hoef je niet te huilen. Als je dingen vast houdt stel je het huilen uit. geconfronteerd worden met problemen van een ander betekend niet automatisch dat je ook 'vervuild' raakt en dat je dan moet huilen. Als je je verzet tegen de problemen, het niet accepteert, dan vervuil je. Die obsessie geeft wel aan dat de boel wel binnenkomt en dat je het niet soepel accepteert. De spanning die ontstaat huil je niet weg maar laat je eruit via de handeling foto's maken (totdat je de gebeurtenis volledig accepteert blijft deze spanning zich opbouwen). Daar zit natuurlijk nog veel meer achter maar dat moet je een psycholoog maar laten uitzoeken als je er meer van wilt weten.

je famielie regageert misschien met huilen op "erge" gebeurtenissen. Jij misschien niet. misschien huil je wél bij bangheid. (laatste voorbeeld)

ik zou het er is een keer met iemand over hebben. Dat lucht vast op. Maar als je niet huilt betekent het niet dat het je niks doet hoor.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100