Moet ik mijn moeder vertellen dat ik vroeger geld uit haar beurs heb gestolen?

Een jaar of 8 geleden heb ik een paar keer geld gestolen uit de portomonee van mn moeder. Opeens zit ik hier erg mee. moet ik het haar alsog vertellen of moet ik het voor me houden? Nu ben ik namelijk helemaal niet meer zo. Af en toe stop ik wat geld in haar beurs, om het een beetje goed te maken. Het is al lang geleden. Wat moet ik doen?

Weet jij het antwoord?

/2500

'Een jaar of acht geleden' is zelf wettelijk bijna verlopen. Ik neem aan dat het niet om honderden euro's per keer gaat, maar af en toe een tientje oid. Ik zou er niet zo mee zitten, en je moeder aan tafel met een kop thee zetten en er over praten. Ik verwacht dat je hiermee eerder respect wint, dan dat je problemen krijgt. Als je moeder een beetje op haar geld let, weet ze waarschijnljik zelf in haar achterhoofd al dat er iemand in huis af en toe ongevraagd zonder terug te betalen aan het lenen was. Ik kan jouw situatie niet beoordelen en weet niet hoe oud je bent. Maar waarschijnlijk nu jong-volwassen. En dan is het 'beginnen met een schone volwassen lei' wel belangrijk voor jouw toekomst met haar; Al was het maar omdat je je er geen zorgen meer over maakt.

ik denk dat je moeder dat wel weet want ik vermoed dat heel veel kinderen wel eens geld van paps en mams jatten!.. En als het verwijderen van geld niet is opgevallen zou het toevoegen ervan toch wel ergens een belletje moeten laten rinkelen lijkt mij zo! Maar als je er niet lekker bij voelt moet je het zeker ter sprake brengen! Desnoods via een omweg met een gesprekje als " weet je nog van vroeger..." je verteld niet of je nog thuis woont en hoe oud je bent maar als je het lastig vind en niet meer thuis woont in de telefoon een handig alternatief.. Succes!

Opbiechten. De relatie wordt er alleen maar door versterkt tussen jullie. Zeer grote kans dat jouw moeder het al wist, en dacht ,,eerlijk duurt het langst,, Maar leer er wel wat van en geef dat door.

De keuze kunnen wij natuurlijk niet voor je maken, maar ik kan wel een overweging geven: Als je het vertelt, doe je dat dan voor de gemoedsrust van je moeder, of die van jezelf? Wie verwacht je dat zich beter zal voelen als je je hart gelucht hebt, je moeder of jij? Als het antwoord niet 'mijn moeder' is, kun je je afvragen of je je moeder wel moet opzadelen met de wetenschap dat haar kind haar heeft bestolen. Het is jouw daad, dus is het vervelende gevoel dat je eraan overhoudt jouw probleem, niet dat van je moeder. (Mocht dit wat hard klinken: ik vind het wél goed dat je dit probeert goed te maken! Ik wil je alleen aanraden goed te overwegen op welke manier je dat doet.)

Ik denk dat inderdaad je moeder het wel weet. Maar als je er werkelijk mee zit geef je haar het geld terug en vertel je eerlijk wat je hebt gedaan en waarom. Ze zal niet boos zijn eerder opgelucht omdat ze het altijd geweten heeft en iedereen doet wel eens iets wat niet kan. Ben zo eerlijk een vertel alles aan je moeder.

Je zou het kunnen zeggen tegen je moeder , in de omgekeerde volgorde ; Zeg haar dat je af en toe geld in haar beurs stopt , en ze zal je gaan vragen waarom je dat doet , waarop je je verhaal doet en je spijt betuigt van wat toen een paar keer voorgekomen is ! Jij hebt dan je gemoedsrust , en je moeder zal in ieder geval verbaast zijn , misschien nog wel een beetje boos ? Het zal wel meevallen denk ik .

suzyq prachtig antwoord,heb zelf vroeger stelsematig vijf centjes achterover gedrukt,kreeg namelijk voor iedere boodschap die ik voor mijn moeder deed vijf cent maar voor ik het wisselgeld terug gaf had ik zelf al vijf centen achtergehouden kreeg dus dubbel,nooit over gerept,en we leefden nog lang en gelukkig

Bronnen:
eigenbevinding

Ja. Ik heb ongeveer hetzelfde meegemaakt. Mijn moeder en ik zaten lekker te kletsen en er kwam echt zo'n moment dat het kon. Ik vertelde het en weet je wat ze zei? Meis, dat wist ik allang. Denk je dat ik dom ben ik heb je zelf gemaakt. Denk ik al die tijd het goed te hebben verborgen.. Mijn tip: het moment om het te vertellen komt vanzelf een keer. Op zo'n moment voel je aan: nu kan het. Succes met je beslissing.

Ja!

ik heb dat ook gedaan maar om mezelf te troosten noem ik dat ""genomen"' niet gestolen ik kan dat niet meer goedmaken maar ik denk dat ze dat niet erg vindt

Vertellen.. Om jezelf gerust te stellen, en je moeder laten zien hoe eerlijk haar kind is. Ze zal natuurlijk heel verbaasd reageren, maar uiteindelijk zal ze trots op je zijn. Suc6

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100