Kun je obesitas tegengaan door dunne mensen te bestuderen?

Obesitas is een toenemend probleem. Er wordt veel aan gedaan om obesitas te verminderen.

Ik heb zelf last van het tegenovergestelde: ik moet vreten wat ik vreten kan om op gewicht te blijven. Begrijp me goed, ik ben kerngezond, mijn BMI is intussen maar liefst 21,5 (was vroeger wel anders - rond de 18,5), mijn cholesterol en mijn vetpercentage zijn prachtig.

Soms denk ik met angst en beven aan de toenemende aantallen light-producten in de winkels - zal ik ook in de toekomst op gewicht kunnen blijven?

Ik ken meer mensen die hetzelfde "probleem" hebben als ik. Zij omschrijven zichzelf in termen als "een zak botten", of "een lantaarnpaal heeft meer profiel dan ik".

Dit doet mij denken - zou er iets fundamenteel verschillends zijn aan onze stofwisseling, aan onze eetgewoontes, aan onze (misschien onwillekeurige) bewegingen, aan onze spierspanning?

Als dat zo is, zou het helpen als de wetenschap niet de dikkeren, maar juist ons, de dunnerds, zou bestuderen? Zou daar geen kennis uit kunnen komen waarmee we de dikkerds zouden kunnen helpen?

Of is dit al eens bedacht, en zijn er goede redenen om dit als een onzinnnig gedachtenspinsel terzijde te schuiven?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik denk zeker dat het nuttig kan zijn om mensen met een hoger metabolisme te bestuderen. Aan het gedeelte dat genetisch is bepaald kun je vrij weinig veranderen, maar ik ben ervan overtuigd dat andere factoren nog wel belangrijker zijn. Dingen als slaap, eetpatroon, spiermassa etc. Zelf heb ik ook een hoog metabolisme en ik had last van ondergewicht. Ik was in de veronderstelling dat ik veel at, maar ben er achter gekomen dat dit niet het geval was. Momenteel doe ik aan bodybuilding, en eet ik zo'n 4500 kcal op een dag, ik heb geen ondergewicht meer:) En die light producten hoef je je geen zorgen over te maken, je gewicht behouden doe je niet door vet te eten maar door genoeg calorieen binnen te krijgen. Gewoon calorierijke voeding als noten/cruesli/brinta eten en dan haal je die calorieen makkelijk.

Of George Bernard Shaw in Engeland in een dorp waar veel 100+jarigen... Maar het zou goed kunnen, het zelfbeeld is een sterke overtuiging. Spiegel je steeds dunheid... correct...

Geen dom idee. Een vorm van osmose in denken. Zoals je intelligenter wordt als je alleen in een intellectueel milieu verblijft. Als het maar geen obsessie wordt. Want vele dunne mensen hebben ook een eetstoornis probleem. De waarheid ligt in het midden (van de balans)

Als je maar druk genoeg blijft bestuderen en daardoor vergeet te eten, moet dat wel lukken ja :) Weet echter niet of dat de oplossing is. Ik denk dat de mens het momenteel te goed heeft, er is teveel gemaksvoedsel en te weinig tijd. Wie schilt er nog echt aardappelen alvorens rustig te gaan eten ipv gehaast voor de buis de gebakken, voorgekookte aardappelschijfjes naar binnen te schuiven. Mijn moeder zei altijd: Goed kauwen voordat je doorslikt, dat verteerd beter en helpt de spijsvertering.

Ik denk dat de dunnerds wel bestudeerd worden door de wetenschap, die willen immers achterhalen hoe onze stofwisseling werkt. Daar kun jij uiteindelijk ook van profiteren dan. Het probleem is de media: die hebben geen baat bij berichten over dunne mensen, want berichten over dikke mensen zijn veel spectaculairder. Hierdoor lijkt het alsof dunne mensen niet bestaan, of allemaal model zijn. Dit is inderdaad niet waar. Je hebt je leeftijd niet opgeschreven, maar bij velen komt het (over)gewicht op latere leeftijd. Maar niet getreurd, er zijn nog genoeg niet-light producten in de winkel, en die zullen er ook wel blijven hoor!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100