is het mogelijk om elke gemoedstoestand te accepteren?

dus dat je hoe klote, verdrietig, depressief je je ook voelt, deze stemming/gemoedstoestand kunt ondergaan zonder weerstand te bieden eraan.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

voor mij persoonlijk is het antwoord JA!! ik heb zelf ondervonden dat als ik vocht tegen mijn angst/depressie etc ( ik heb ptss) het juist moeilijker werd en zwaarder. toen ik een keer zo moe was dacht ik bij mezelf, ach wat maakt het ook uit, dan maar een k** dag(ja lijkt heel negatief) maar het resulteerde erin dat mijn focus niet meer bij die emotie bleef hangen en ik me later besefte dat ik me stukken beter voelde zonder dat ik daar actief iets aan had gedaan. inmiddels is het een eigen iets geworden dat ik dat soort sterke gevoelens niet meer aanvecht maar me gewoon focus op de dag en de plannen die ik daar voor heb, geleidelijk ga ik me dan beter voelen en eindig de dag met een ander gevoel. daarnaast horen dat soort gemoedstoestanden ook bij het leven... op de een of andere manier hebben we een maatschappij gecreeerd waarin er geen ruimte meer voor is. een ieder heeft recht op geluk tegenwoordig en alles moet altijd maar leuk,vrolijk hip en geslaagd zijn, dat ziet er in een reclamefilmpje leuk uit maar heeft niets met de realiteit te maken. dat weten we eigenlijk ook wel maar toch voelen we een druk om dat soort gevoelens vooral zo snel mogelijk weg te maken en zorgt juist die focus daarop voor het geworstel ermee.....

Ja dat is heel goed mogelijk. Dat heet jezelf accepteren en jezelf in de ogen durven kijken. Hoe sneller je het accepteert en ondergaat, des te sneller ben je er ook van af.

ja, dat kan, al moet je je daar misschien eerst wat in oefenen. En het is geen passief, maar een actief proces, niet een over je heen laten komen, maar een transformeren.

Denk dat het er aan ligt in welke omgeving je je bevindt. Ik kan mezelf helemaal laten gaan als ik alleen thuis ben, maar en publique houd ik me toch wel in.

Een bepaalde gemoedstoestand is een gevolg van iets anders, het is een soort eindproduct en dat is bedoelt jou aan te geven dat er ergens iets niet goed is. Het maakt je attent hierop en is nodig hier van te leren. Zouden we deze emotie's niet voelen, dan zouden we alsmaar de zelfde fouten maken, altijd met de verkeerde mensen om gaan, de verkeerde beslissigen nemen. Laat een bepaalde gemoedstoestand gewoon over je heen komen, biedt geen weerstand, maar probeer het wel te begrijpen en leer er van. Pas als je dat weet, krijg je langzaam wat meer zelfvertrouwen en gaat het je steeds minder overkomen. Niet accepteren van je gemoedstoestand is vechten tegen je eigen. Dat kost veel energie, hierdoor wordt je nog onzekerder en heb je er steeds vaker last van.

Ja dat kan , en het fijne is het helpt je ook. Onderstaand zijn mijn ervaringen, geen garatie dus :) Als je kan denken, ik voel me vandaag zo klote....maar gisteren was het leuk en morgen is het weer over, dan helpt je dat enorm. Zit je in een dipje dan lijkt dat op dát moment iets eindeloos, maar als je je realiseert dat je niet je hele leven in dat dipje blijft hangen kom je er al weer een beetje uit. Vechten tegen een verdrietig gevoel helpt niet, wel je bedenken waar het vandaan komt, en jezelf dan het recht geven om verdrietig te zijn, je bent het niet voor niets. Dus geen weerstand aan geven, maar je mág verdrietig zijn. Vergeet alleen niet om bij je gevoel van "geluk" ook bewust na te denken, beleef je gelukkige dagen bewust, net als je rot dagen anders vergeet je ze

Nee, een gezond mens doet dat niet. We zijn in voortdurend conflict met ons gevoel. Die gaan nooit lang hand in hand. De waarnemer en hetgeen we waarnemen. Het gevoel dient zich aan ons op, wij leiden het in banen. Zodra je jezelf erbij neerlegt, is het een aandoening. De controle kwijt, dat wil je niet.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100