Onze dochter (7 jaar) heeft een bolle buik en een holle rug. De rug krijgt ze ook niet recht als ik dat vraag. Is dit gezond?

De fysiotherapeut heeft al eens aangegeven dat ze hypermobiel is.
Groeit de rug vanzelf nog recht of is het verstandiger om nu al een fysiotherapeut in te schakelen?

Weet jij het antwoord?

/2500

De vraag is of de rug helemaal niet recht gemaakt kán worden, bijvoorbeeld als ze ligt, zit met steun, of als je het zelf (of de fysiotherapeut) zachtjes corrigeert. Als dat helemaal niet kan, is de rug erg stijf en dat is natuurlijk heel vreemd in combinatie met hypermobiliteit. Dan zou ze bijvoorbeeld ook niet voorover kunnen bukken. In dat geval is er mogelijk sprake van een vergroeiing en moet ze m.i. echt gezien worden door een specialist. Waarschijnlijker lijkt mij dat ze de (bewuste) aansturing mist, zodat ze niet goed de spiergroepen kan 'vinden' en aansturen. De rug kán dan wel recht en ook bol gemaakt worden, maar dat vindt ze lastig om te doen op instructie: bij hypermobiliteit zie je vaak een verminderde proprioceptie. Ze mist dan het spiergevoel en het bewustzijn van waar haar gewrichten zich bevinden in de ruimte. Dat is te trainen en daar kan een (kinder)fysiotherapeut of een oefentherapeut goed bij helpen. In het laatste geval hebben we het over een houdingsafwijking, namelijk een (naar ik aanneem lumbale) hyperlordose. Ook dat zie je vaak in combinatie met hypermobiliteit en is op zich niet zorgelijk. Daarbij zoeken hypermobiele mensen vaak bewust of onbewust de eindstanden van hun gewrichten op om daar vervolgens in te gaan 'hangen'. Dat is op de lange termijn niet de meest gezonde belasting voor het gewricht. Het feit dat ze zo weinig controle lijkt te hebben over haar houding vind ik ook wel bijzonder, en het lijkt me zeker iets om een kinderfysiotherapeut of eventueel een kinderarts naar te laten kijken en te bespreken of therapie zinvol danwel nodig is. Daarnaast kan het - afhankelijk van eventuele verdere klachten en symptomen, de mate van hypermobiliteit en de eventuele aanwezigheid van hypermobiliteitsproblematiek in de familie - verstandig zijn om uit te laten zoeken of de hypermobiliteit op zichzelf staat of voortkomt uit een onderliggende aandoening. Hypermobiliteit op zichzelf is geen diagnose maar een klinische bevinding, zoals donkere ogen of lange benen. Heel vaak is hypermobiliteit een losstaand - vaak familiaal voorkomend - iets en geeft het weinig tot geen problemen. Maar een enkele keer duidt het op een onderliggende afwijking, vaak een erfelijke bindweefselafwijking. Komen dat soort aandoeningen voor in je familie of heeft dochter veel (pijn)klachten in relatie tot de hypermobiliteit, dan zou ik aanraden om de kinderarts te vragen of een doorverwijzing naar een specialist op dit gebied zinvol kan zijn.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100