Kan je levenslang worden opgenomen in psychiatrische kliniek?

Kan je voor de rest van je leven worden opgenomen in een pyschiatrische kliniek/insteling? En kan je ook vrijwilig worden opgenomen als je jezelf een tgevaar vindt en bang ben dat je iets ergs gaat doen?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Laat ik als medewerker in een psychiatrische kliniek dan maar een antwoord formuleren: Nee, bij aanvang van de opname kan niet bepaald worden dat een patiënt de rest van zijn/haar leven in een inrichting zal moeten verblijven. Iedere patiënt wordt periodiek geëvalueerd (de methodiek en tijdsinterval zijn afhankelijk van vooruitzichten en ziektebeeld). Afhankelijk van de uitkomst kan de opname al dan niet worden verlengd. En ja, het komt vanzelfsprekend voor dat er patiënten zijn die daadwerkelijk de rest van hun leven in een inrichting slijten. Maar ook bij chronische patiënten wordt gekeken of er mogelijkheden tot (een beperkte vorm van) resocialisatie/re-integratie zijn. Als je bang bent dat je een gevaar voor jezelf en/of je omgeving bent, doe je er goed aan een huisarts te bezoeken. Deze zal beoordelen hoe acuut het gevaar is en je, afhankelijk van het oordeel, doorverwijzen naar een psycholoog of psychiater. In extreme gevallen kan een arts besluiten tot gedwongen opname: in dat geval zal je de 'keuze' krijgen om je vrijwillig op te laten nemen in een GGZ-kliniek. Weiger je dit, dan wordt je gedwongen opgenomen. Hier beslist in eerste instantie de burgemeester van jouw woonplaats over (welke doorgaans het oordeel van de arts volgt). In enkele uitzonderingsgevallen kan het ook een rechtbank zijn die deze beslissing neemt.

In principe niet. In een psychiatrische inrichting worden opgenomen is in het strafrecht geen straf maar een maatregel. Die kan door de rechter worden opgelegd en ook verlengd als hij van oordeel is dat er recidivegevaar bestaat. In de praktijk betekent dit dat sommige mensen tientallen jaren achter gesloten deuren doorbrengen maar levenslang tbs bestaat in ons rechtssysteem niet.

Bronnen:
https://nl.wikipedia.org/wiki/Terbeschikki...

In principe is een opname nooit 'levenslang'. Het kan, maar dan wel met toestemming van de opgenomen persoon en/ of haar/zijn familie. Het kan dat iemand op verzoek van de familie wordt opgenomen, als die persoon echt het spoor helemaal bijster is en zich de gevolgen van haar of zijn daden niet kan overzien. In feite is de opname dan niet 'levenslang' maar voor een bepaalde periode die telkens wordt verlengd. Het kan best zijn dat het verblijf en de behandeling in de kliniek zo effectief zijn dat de klachten verdwijnen. Maar het komt inderdaad voor dat iemand, eenmaal opgenomen, nooit meer in de maatschappij kan terugkeren. De opgenomen persoon zal worden begeleid door (meestal) een psychiater die geregeld het ziektebeeld en voor- of achteruitgang beoordeelt. Daarnaast zijn er dagprogramma' s waar men aan kan deelnemen (hoeft niet, de opname is immers vrijwillig) en die soms verrassend effectief zijn. De opname kan eindigen op verzoek van de persoon zelf, of diens familie. Bij dit alles ga ik niet uit van een strafmaatregel zoals TBS (die wordt doorgaans opgelegd na het plegen van een delict). Is er wel sprake van TBS, dan is er eveneens een beoordeling per periode. Ook dan is het mogelijk dat wie opgenomen wordt, na enige tijd sterk verbeterd is en de maatschappij weer in kan; of dat de klachten zo voortduren of verergeren dat men dit niet verantwoord vindt. Het grote verschil is dat bij TBS de persoon en diens familie geen enkele zeggenschap hebben; bij vrijwillige opname wel. een 'veroordeling tot' levenslange TBS bestaat niet; TBS wordt opgelegd en zal eindigen als de betreffende persoon genezen (resp. voldoende genezen) wordt verklaard, of overlijdt. Over de uiteindelijke duur van TBS valt dus niets te zeggen.

Ik loop al 32 jaar lang naar de psychiatrische kliniek voor directe familie. Ik zie daar mensen die op grond van hun geestelijke vermogens niet voor zichzelf kunnen zorgen, een gevaar zijn voor zichzelf en de maatschappij. Diep triest. Ze verblijven daar tot hun dood en vaak worden ze niet eens meer door familie opgezocht als de ouders zijn overleden. Het antwoord op je vraag: ja, je kunt levenslang in een psychiatrische kliniek moeten verblijven. Ook zonder dat je ooit de fout bent ingegaan. Je zal maar zwaar gehandicapt geboren zijn...

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100