Mijn dokter vraagt structureel als ik kom (toelichting)

Wat denk jezelf wat het is,ik ben geen dokter heb geen verstand van medische zaken,dus wat denkt u,wat is de achterliggende gedachte hiervan?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Tja de artsen van tegenwoordig zijn anders dan die van vroeger...ze weten dat de mensen van tegenwoordig mondiger zijn en vaak zelf aleen bepaald beeld hebben bij wat ze mogelijk hebben. de één vindt dit prettig maar de ander heeft zoiets van ...ja wie heeft hier nu geleerd voor dokter..jij of ik! soms is het makkelijker om te vragen of de patient zelf al een conclusie getrokken heeft..als de patient zijn/haar idee verteld en het zou een goede conclusie kunnen zijn dan gaat hij hier op in ..mocht het niet zo zijn dan zal hij toch zelf over de brug moeten komen met zijn diagnose.. "vroeger"waren de artsen ingesteld op hun diagnose en gingen ze er ook vanuit dat hún de conclusie moesten trekken, de patienten van tegenwoordig zoeken vaak zelf als op internet of zien tv programma's waar ze soms ineens de klik hebben van goh dát zou het nu weleens kunnen zijn! je kunt het ook positief bekijken...je wordt tenminste voor vol aangezien en kan de arts op een idee brengen want je kent je eigen lichaam toch zelf het beste en dat voorkomt dat je allerlei kanten opgestuurd en zo sneller de juiste behandeling krijgt.

Patienten weten tegenwoordig veel, lezen veel, pluizen dingen na op internet. En de HA heeft dan meer indicatie over de symptomen waar jij last van hebt. Hij zal dan heus wel verder denken, en niet aan jouw diagnose blijven hangen, of wel, als dat ook zijn visie is.

Een arts wil graag van zijn patiënten weten of ze zelf een idee hebben zodat ze daar op in kunnen spelen. Sommige patiënten weten zelf vaak wat de oorzaak kan zijn, of misschien hebben ze het eerder gehad enz. Hoe meer een patiënt vertelt hoe meer inzicht de dokter krijgt.

Tja jij kent je lichaam het beste het is eigenlijk een open vraag waarop je kan losbarsten. het gaat hiet niet zozeer om wat je weet maar wat je voelt en ervaart aan pijn, ongemak etc etc de arts zal aan de hand daarvan veel beter je klacht kunnen onderzoeken. bovendien helpt het beter dan dat hij je woorden in de mond gaat leggen in de zin van heb je deze pijn heb je daar last van ? vaak onstaat er onduidelijkheid over wat je nu precies hebt zeker als hij je gaat vraag of je deze klacht of die klacht hebt ? Het beste is om je zelf aan het woord te laten zonder zelf in te breken dat geeft uiteindelijk een duidelijker beeld. Sommige mensen ervaren vaak een soort "pijn" juist als je ze dingen in de mond gaat leggen en dus werkt dat de diagnose tegen.

Mijn dokter doet dat ook en omdat ik al wat ouder ben en hij is een jonge arts, vind ik dat heel prettig. Er zijn van die kwalen die bij mij steeds terug komen en dus geef ik antwoord als hij dat vraagt bij een kwaal die ik al vaker heb gehad. Ook is hij nog niet zo lang mijn Huisarts en weet dus niet mijn medische verleden. Als ik geen idee heb, is het zijn beurt en moet hij zijn best maar doen.

Dokters tijd is gewoonlijk scherp afgemeten per patient. Hij geeft je dus enkele voorzetten om zelf vlugger naar de kern van je probleem te komen. Tussen al de info die je hem geeft zoekt hij indertussen wel naar de rode draad om het juiste onderzoek en diagnose op te bouwen.

hij neemt het mee in zijn beslissing

De dokter heeft verstand van medische zaken, maar weet niet alle omstandigheden die relevant kunnen zijn, en jij wel. Hij hoopt denk ik door die vraag te weten te komen of jij relevante omstandigheden weet. Niet iedereen vertelt dat zomaar uit zichzelf. Stel dat je bijvoorbeeld uitslag hebt op je benen, is het handig voor hem om te weten of je iets hebt gegeten dat je nog nooit gegeten hebt (voedsel-allergie), of door een natuurgebied hebt gewandeld (reactie op planten die je hebt aangeraakt), of je een nieuw wasmiddel gebruikt (allergische reactie), of anderen om je heen het ook hebben, etc. Als het goed is, zal hij ook die dingen specifiek vragen. Maar misschien zijn er dingen waar hij niet aan denkt, en jij zelf wel, maar dat het je onwaarschijnlijk lijkt dat het ermee te maken heeft, en het dus niet uit jezelf vertelt. En soms kan je zelf bij dingen aanvoelen dat het bijvoorbeeld een psychische oorzaak heeft. Dat betekent niet dat jouw gevoel daarover altijd klopt, maar het is handig voor de arts om dat soort dingen te weten, omdat het wel een aanwijzing kan zijn.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100