Rug pijn onderrug, bruine afscheiding, vaak plassen.. Wat kan het zijn?

Ik heb 5 dagen geleden opeens erg last gekregen van mijn blaas, ik moet sinds 5 dagen elk uur naar de wc omdat het steeds voelt alsof ik moet plassen, nu is de 2e dag de pijn naar m'n onderrug gegaan en helpen zelfs de sterke diclofenac en ibropruven niet.. Ik heb ook last van een beetje bruine afscheiding en pijn bij het plassen. Ik ben al 3 keer bij de huisarts geweest en die heeft mij getest op SOA's, blaasontsteking, urineweginfectie en nierstenen, overal kwam niks uit. Ik wil heel graag weten wat het wel is want de rugpijn is echt onverdragelijk

Toegevoegd na 4 minuten:
Ze hebben ook bloed geprikt en dat was ook allemaal goed

Weet jij het antwoord?

/2500

Bruine afscheiding is een teken van ongesteld worden en pijn aan je onderrug komt waarschijnlijk dan door de hormonen lijkt mij!

Oei, verschillende symptomen door elkaar. Blijf de dokter bezoeken maar vraag eens of je alle medicatie vijf dagen mag stoppen zodat bijwerkingen uitgeschakeld worden en je kunt focussen op de kern van je probleem. Als het ontstekingen zijn, zullen deze langzaam terugkomen. Als het zuivere rugpijn is, zou deze met niet te veel rust en met zachte oefeningen en blijven bewegen moeten verminderen tot zelfs overgaan. Pas dan kun je kijken of je nog steeds veel moet plassen (gezien de bloedtest, is je suikerspiegel wellicht normaal, maar was je heel zeker nuchter voor je bloedtest?) en bekijk je het probleem van je rugpijn even los daarvan. Dan moet je voelen of het wel je lage rugspieren/pezen zijn die pijn doen, dan het wel eerder een geknelde zenuw zou kunnen zijn. Heb je ook slapende vingers of andere slapende lichaamsdelen, moet je ook denken aan een knelling van een rugzenuw. Wat betreft de druk op je blaas, heeft dat meestal met een stoornis in je voedselopname versus verwerking te maken. Tenzij je ergens een stomp zou gekregen hebben die tot interne diepere kneuzingen leidde. Eerst op zoek gaan naar de pijn zonder medicatie, dan goede diagnose, dan pas behandelen. Uiteindelijk geldt altijd hetzelfde: In de meeste gevallen geneest ons lichaam zichzelf (een dokter is eigenlijk geen genees-heer of dame op dat vlak, maar eerder een begeleider), ofwel ga je eraan dood (dat laatste is zeldzaam). De medische wetenschap staat al ver in de 'beenhouwerij' en chirurgie, maar op ander vlak zijn we nog lang niet zo ver als we zouden willen... (nederigheid is altijd belangrijk daarom). Verwacht dus niet dat uw dokter een tovenaar is (al toveren dokters en apothekers toch wel met de tijd en verkorten ze de hersteltijd soms op korte termijn, maar kan dit op langere termijn soms uw hersteltijd doen vertragen door aantasting van uw totale weerstand bij overname van de lichaamsfuncties met faciliterende medicatie: uw lichaam wordt geholpen, soms doen we het echter beter 'zelf').

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100